प्रजज्वाल नभो राजन्धूमायन्ते दिशो दश। न स्थातुमन्तरिक्षे च शेकुराकाशगास्तदा
ततो हाहाकृते लोके सदेवासुरराक्षसे । इदमन्तरमित्येवं मोक्तुकामोऽस्मि भारत
प्रस्वापमस्त्रं त्वरितो वचनाद्ब्रह्मवादिनाम् । चिन्तितं च तदस्त्रं मे मनसि प्रत्यभात्तदा
ततो हलहलाशब्दो दिवि राजन्महानभूत्। प्रस्वापं भीष्म मा स्राक्षीरिति कौरवनन्दन
अयुञ्जमेव चैवाहं तदस्त्रं भृगुनन्दने । प्रस्वापं मां प्रयुज्जानं नारदो वाकयमब्रवीत्
एते वियति करव्य दिवि देवगणाः स्थिताः। ते त्वां निवारयन्त्यद्य प्रस्वापं मा प्रयोजय
रामस्तपस्वी ब्रह्मण्यो ब्राह्मणश्च गुरुश्च ते। तस्यवमानं कौरव्य मास्म कार्षीः कथञ्चन
ततोऽपश्यं दिविष्ठान्वै तानष्टौ ब्रह्मवादिनः । ते मां स्मयन्तो राजेन्द्र शनकैरिदमब्रुवन्
यथाऽऽह भरतश्रेष्ठ नारदस्तत्तथा कुरु । एतद्धि परमं श्रेयो लोकानां भरतर्षभ
ततश्च प्रतिसंहृत्य तदस्त्रं स्वापनं महत्। ब्रह्मास्त्रं दीपयाञ्चक्रे तस्मिन्युधि यथाविधि
ततो रामो हृषितो राजसिंह दृष्ट्वा तदस्त्रं विनिवर्तितं वै। जितोऽस्मि भीष्मेण सुमन्दबुद्धि- रित्येव वाक्यं सहसा व्यमुञ्चत्
ततोऽपश्यत्पितरं जामदग्न्यः पितुस्तथा पितरं चास्य मान्यम्। ते तत्र चैनं परिवार्य तस्थु- रूचुश्चैनं सान्त्वपूर्वं तदनीम्
मा स्मैवं साहसं तात पुनः कार्षीः कथञ्चन । भीष्मेण संयुगं गन्तुं क्षत्रियेण विशेषतः
क्षत्रियस्य तु धर्मोऽयं यद्युद्धं भृगुनन्दन । स्वाध्यायो व्रतचर्याऽथ ब्राह्मणानां परं धनम्
इदं निमित्ते कस्मिंश्चिदस्माभिः प्रागुदाहृतम् । शस्त्रधारणमत्युग्रं तच्चाकार्यं कृतं त्वया
वत्स पर्याप्तमेतावद्भीष्मेण सह संयुगे । विमर्दस्ते महाबाहो व्यपयाहि रणादितः
पर्याप्तमेतद्भद्रं ते तव कार्मुकधारणम् । विसर्जयैतद्दुर्धर्ष तपस्तप्यस्व भार्गव
एष भीष्मः शान्तनवो देवैः सर्वैर्निवारितः। निवर्तस्व रणादस्मादिति चैव प्रसादितः
रामेण सह मायोत्सीर्गुरुणेति पुनः पुनः । न हि रामो रणे जेतुं त्वया न्याय्यः कुरूद्वह
मानं कुरुष्व गाङ्गेय ब्राह्मणस्य रणाजिरे। वयं तु गुरवस्तुभ्यं तस्मात्त्वां वारयामहे
भीष्मो वसूनामन्यतमो दिष्ट्या जीवसि पुत्रक । गाङ्गेयः शन्तनोः पुत्रो वसुरेष महायशाः
कथं शक्यस्त्वया जेतुं निवर्तस्वेह भार्गव । अर्जुनः पाण्डवश्रेष्ठः पुरन्दरसुतो बली
नरः प्रजापतिर्वीरः पूर्वदेवः सनातनः। सव्यसाचीति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु वीर्यवान्। भीष्ममृत्युर्यथाकालं विहितो वै स्वयंभुवा
एवमुक्तः स पितृभिः पितॄन्रामोऽब्रवीदिदम्। नाहं युधि निवर्तेयमिति मे व्रतमाहितम्। न निवर्तितपूर्वश्च कदाचिद्रणमूर्धनि
निवर्त्यतामापगेयः कामं युद्धात्पितामहाः। न त्वहं विनिवर्तिष्ये युद्धादस्मात्कथंचन
ततस्ते मुनयो राजन्नृचीकप्रमुखास्तदा । नारदेनैव सहिताः समागम्येदमब्रुवन्
निवर्तस्व रणात्तात मानयस्व द्विजोत्तमम् । इत्यवोचमहं तांश्च क्षत्रधर्मव्यपेक्षया
मम व्रतमिदं लोके नाहं युद्धात्कदाचन। विमुखो विनिवर्तेयं पृष्ठतोऽभ्याहतः शरैः
नाहं लोभान्न कार्पण्यान्न भयान्नार्थकारणात्। त्यजेयं शाश्वतं धर्ममिति मे निश्चिता मतिः
ततस्ते मुनयः सर्वे नारदप्रमुखा नृप। भागीरथी च मे माता रणमध्यं प्रपेदिरे