अब्रवीत्पितरं मातुः मा तदा होत्रवाहनम् । अभिवादयित्वा शिरसा गमिष्ये तव शासनात्
अपि नामाद्य पश्येयमार्यं तं लोकविश्रुतम् । कथं च तीव्रं दुःकं मे नाशकयिष्यति भार्गवः। एतदिच्छाम्यहं ज्ञातुं यथा यास्यमि तत्र वैः
रामं द्रक्ष्यसि भद्रे त्वं जामदग्न्यं महावने। उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसन्धं महाबलम्
महेन्द्रं वै गिरिश्रेष्ठं रामो नित्यमुपास्ति ह। ऋषयो वेदविद्वांसो गन्धर्वाप्सरसस्तथा
तत्र गच्छस्व भद्रं ते ब्रूयाश्चैनं वचो मम। अभिवाद्य च तं मूंर्ध्ना तपोवृद्धं दृढव्रतम्
ब्रूयाश्चैनं पुनर्भद्रे यत्ते कार्यं मनीषितम् । मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत्ते करिष्यति
मम रामः सखा वत्से प्रीतियुक्तः सुहृच्च मे। जमदग्निसुतो वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः
एवं ब्रुवति कन्यां तु पार्थिवे होत्रवाहने । अकृतव्रणः प्रादुरासीद्रामस्यानुचरः प्रियः
ततस्ते मनुयः सर्वे समुत्तस्थुः महस्रशः । स च राजा वयोवृद्धः सृञ्ययो होत्रवाहनः
ततो दृष्ट्वा कृतातिथ्यमन्योन्यं ते वनौकसः । सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम्
ततस्ते कथयामासुः कथास्तास्ता मनोरमाः । धन्या दिव्याश्च राजेन्द्र प्रीतिहर्षमुदा युताः
ततः कथान्ते राजर्षिर्महात्मा होत्रवाहनः । रामं श्रेष्ठं महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम्
क्व संप्रति महाबाहो जामदग्न्यः प्रतापवान् । अकृतव्रण शक्यो वै द्रुष्टुं वेदविदां वर
भवन्तमेव सततं रामः कीर्तयति प्रभो। सृञ्जयो मे प्रियसखो राजर्षिरिति पार्थिव
इह रामः प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम। द्रष्टस्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनमागता। कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम्
दौहित्रीयं मम विभो काशिराजसुता प्रिया। ज्येष्ठा स्वयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानध
इयमम्बेति विख्याता ज्येष्ठा काशिपतेः सुता। अम्बिकाम्बालिके कन्ये कनीयस्यौ तपोधन
समेतं पार्थिवं क्षत्रं काशिपुर्यां ततोऽभवत्। कन्यानिमित्तं विप्रर्षे तत्रासीदुत्सवो महान्
तता किल महावीर्यो भीष्मः शान्तनवो नृपान् । अधिक्षिप्य महातेजास्तिस्त्रः कन्या जहार ताः
निर्जित्य पृथिवीपालानथ भीष्मो जगाह्वयम् । आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारतः
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहं समनन्तरम् । भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत प्रभुः
तं तु वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम् । अब्रवीत्तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये द्विजर्षभ
मया साल्वपतिर्वीरो मनसाऽभिवृतः पतिः । न ममार्हसि धर्मज्ञ दातुं भ्रात्रेऽन्यमानसाम्
तच्छ्रुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः । निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते स्थितः
अनुज्ञाता तु भीष्मेण साल्वं सौभपतिं ततः। कन्येयं मुदिता तत्र काले वाचनमब्रवीत्
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां प्रतिपादय। मनसाभिवृत्तः पूर्वं मया त्वं पार्थिवर्षम
प्रत्याचख्यौ च साल्वोऽस्याश्चारित्रस्याभिशङ्कितः । सेयं तपोवनं प्राप्ता तापस्येऽभिरता भृशम्
मया च प्रत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात्। अस्य दुःखस्य चोत्पत्तिं भीष्ममेवेह मन्यते
भगवन्नेवमेवेह यथाह पृथिवीपतिः। शरीरकर्ता मातुर्मे सृञ्जयो होत्रवाहनः