शिखण्डी तु ततो वाक्यमुलूकमिदमब्रवीत् । वक्तव्यो भवता राजा पापेष्वभिरतः सदा
पश्य त्वं मां रणे राजन्कुर्वाणं कर्म दारुणम् । यस्य वीर्यं समासाद्य मन्यसे विजयं युधि
तमहं पातयिष्यामि रथात्तव पितामहम्। अहं भीष्मवधात्सृष्टो नूनं धात्रा महात्मना
सोऽहं भीष्मं हनिष्यामि मिषतां सर्वधन्विनाम् । धृष्टद्युम्नोऽपि कैतव्यमुलूकमिदमब्रवीत्
सुयोधनो मम वचो वक्तव्यो नृपतेः सुतः। अहं द्रोणं हनिष्यामि सगणं सहबान्धवम्
अवश्यं च मया कार्यं पूर्वेषां चरितं महत् । कर्ता चाहं तथा कर्म यथा नान्यः करिष्यति
तमब्रवीद्धर्मराजः कारुण्यार्थं वचो महत्। नाहं ज्ञातिवधं राजन्कामयेयं कथंचन
तवैव दोषाद्दुर्बुद्धे सर्वमेतत्त्वनावृतम् । स गच्छ माचिरं तात उलूक यदि मन्यसे
इह वा तिष्ठ भद्रं ते वयं हि तव बान्धवाः । उलूकस्तु ततो राजन्धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम्
आमन्त्र्य प्रययौ तत्र यत्र राजा सुयोधनः । उलूकस्तत आगमक्य दुर्योधनममर्षणम्
अर्जुनस्य समादेशं यथोक्तं सर्वमब्रवीत् । वासुदेवस्य भीमस्य धर्मराजस्य पौरुषम्
नकुलस्य विराटस्य द्रुपदस्य च भारत । सहदेवस्य च वचो धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोः। केशवार्जुनयोर्वाक्यं यथोक्तं सर्वमब्रवीत्
कैतव्यस्य तु तद्वाक्यं निशम्य भरतर्षभः । दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि भारत
आज्ञपयत राज्ञश्च बलं मित्रबलं तथा। यथा प्रागुदयात्सर्वे युक्तास्तिष्ठन्त्यनीकिनः
ततः कर्णसमादिष्टा दूताः सन्त्वरिता रथैः । उष्ट्रवामीभिरप्यन्ये सदश्वैश्च महाजवैः
तूर्णं परिययुः सेनां कृत्स्नां कर्णस्य शासनात्। आज्ञापयन्तो राज्ञश्च योगः प्रागुदयादिति
उलूकस्य वृत्तः श्रुत्वा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। सेनां नियापयामास धृष्टद्युम्नपुरोगमाम्
पदातिनीं नागवतीं रथिनीमश्वबृन्दिनीम् । चतुर्विधबलां भीमामकम्पां पृथिवीमिव
भीमसेनादिभिर्गुप्तां सार्जुनैश्च महारथैः । धृष्टद्युम्नवशां दुर्गां सागरस्तिमितोपमाम्
तस्यास्त्वग्रे महेष्वासः पाञ्चाल्यो युद्धदुर्मदः। द्रोणप्रेप्सुरनीकानि धृष्टद्युम्नो व्यकर्षत
यथाबलं यथोत्साहं रथिनः समुपादिशत् । अर्जुनं सूतपुत्राय भीमं दुर्योधनाय च
धृष्टकेतुं च शल्याय गौतमायोत्तमौजसम् । अश्वात्थाम्ने च नकुलं शैब्यं च कृतवर्मणे
सैन्धवाय च वार्ष्णेयं युयुधानं समादिशत्। शिखण्डिनं च भीष्माय प्रमुखे समकल्पयत्
सहदेवं शकुनये चेकितानं शलाय वै। द्रौपदेयांस्तथा पञ्च त्रिगर्तेभ्यः समादिशत्
वृषसेनाय सौभद्रं शेषाणां च महीक्षिताम् । स समर्थं हि तं मेने पार्थादभ्यधिकं रणे
एवं विभज्य योधांस्तान्पृथक्व सह चैव ह । ज्वालावर्णो महेष्वासो द्रोणमंशमकल्पयत्
धृष्टद्युम्नो महेष्वासः सेनापतिपतिस्ततः । विधिवद्व्यूह्य मेधावी युद्धाय धृतमानसः
यथोद्दिष्टानि सैन्यानि पाण्डवानामयोजयत्। जयाय पाण्डुपुत्राणां यत्तस्तस्थौ रणाजिरे
प्रतिज्ञाते फाल्गुनेन वधे भीष्मस्य संयुगे। किमकुर्वत मे मन्दाः पुत्रा दुर्योधनादयः
हतमेव हि पश्यामि गाङ्गेयं पितरं रणे। वासुदेवसहायेन पार्थेन दृढधन्वना