न चोच्छेदं कुलं यायाद्विस्तीर्येच्च कथं यशः। तस्याहमीप्सितं बुद्ध्वा कालीं मातरमावहम्
प्रतिज्ञां दुष्करां कृत्वा पितुरर्थे कुलस्य च। अराजा चोर्ध्वरेताश्च यथा सुविदितं तव। प्रतीतो निवसाम्येष प्रतिज्ञामनुपालयन्
तस्यां जज्ञे महाबाहुः श्रीमान्कुरुकुलोद्वहः । विचित्रवीर्यो धर्मात्मा कनीयान्मम पार्थिव
स्वर्यातेऽहं पितरि तं स्वराज्ये सन्न्यवेशयम्। विचित्रवीर्यं राजानं भृत्यो भूत्वा ह्यधश्चरः
तस्याहं सदृशान्दारान्राजेन्द्र समुपाहरम्। जित्वा पार्थिवसङ्घातमपि ते बहुशः श्रुतम्
ततो रामेण समरे द्वन्द्वयुद्धमुपागमम्। स हि रामभयादेभिर्नागरैर्विप्रवासितः
दारेष्वप्यतिसक्तश्च यक्ष्माणं समपद्यत। यदा त्वराजके राष्ट्रे न ववर्ष सुरेश्वरः । तदाभ्यधावन्मामेव प्रजाः क्षुद्भयपीडिताः
उपक्षीणाः प्रजाः सर्वा राजा भव भवाय नः। ईतीः प्रणुद भद्रं शन्तनोः कुलवर्धन
पीड्यन्ते ते प्रजाः सर्वा व्याधिभिर्भृशदारुणैः । अल्पावशिष्टा गाङ्गेय ताः परित्रातुमर्हसि
व्याधीन्प्रणुद्य वीर त्वं प्रजा धर्मेण पालय। त्वयि जिवती मा राष्ट्रं विनाशमुपगच्छतु
प्रजानां क्रोशतीनां वै नैवाक्षुभ्यत मे मनः । प्रतिज्ञां रक्षमाणस्य तद्वृत्तं स्मरतस्तथा । ततः पौरा महाराज माता काली च मे शुभा
भृत्याः पुरोहिताचार्या ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः। मामूचुर्भृशसंतप्ता भव राजेति सन्ततम्
प्रतीपरक्षितं राष्ट्रं त्वां प्राप्य विनशिष्यति। स त्वमस्मद्धितार्थं वै राजा भव महामते
इत्युक्तः प्राञ्जलिर्भूत्वा दुःखितो भृशमातुरः । तेभ्यो न्यवेदयं तत्र प्रतिज्ञां पितृगोरवात्
ऊर्ध्वरेता ह्यराजा च कुलस्यार्थे पुनः पुनः । विशेषतस्त्वदर्थं च धुरि मा मां नियोजय
ततोऽहं प्राञ्जलिर्भूत्वा मातरं संप्रसादयम्। नाम्ब शन्तनुना जातः कौरवं वंशमुद्वहन्
प्रतिज्ञां वितथां कुर्यामिति राजन्पुनः पुनः । विशेषतस्त्वदर्थं च प्रतिज्ञां कृतवानहम्
अहं प्रेष्यश्च दासश्च तवाद्य सुतवत्सले । एवं तामनुनीयाहं मातरं जनसन्निधौ
अयाचं भ्रतृदारेषु तदा व्यासं महामुनिम् । सह मात्रा महाराज प्रसाद्य तमृषिं महामुनिम्
अपत्यार्थं महाराज प्रसादं कृतवांश्च सः । त्रीन्स पुत्रानजनयत्तदा भरतसत्तम
अन्धः करणहीनत्वान्न वै राजा पिता तव। राजा तु पाण्डुरभवन्महात्मा लोकविश्रुतः
स राजा तस्य ते पुत्राः पितुर्दायाद्यहारिणः । मा तात कलहं कार्षी राज्यस्यार्धं प्रदीयताम्
मयि जीवति राज्यं कः संप्रशासेत्पुमानिह। मावमंस्या वचो मह्यं शममिच्छामि वः सदा
न विशेषोऽस्ति मे पुत्र त्वयि तेषु च षार्थिव। मतमेतत्पितुस्तुभ्यं गान्धार्या विदुरस्य च
श्रोतव्यं खलु वृद्धानां नाभिशङ्कीर्वचो मम। नाशयिष्यसि मा सर्वमात्मानं पृथिवीं तथा
भीष्मेणोक्ते ततो द्रोणो दुर्योधनमभाषत । मध्ये नृपाणां भद्रं ते वचनं वचनक्षमः
प्रातीपः शन्तनुस्तात कुलस्यार्थे यथा स्थितः । यथा देवव्रतो भीष्मः कुलस्यार्थे स्थितोऽभवत्
तथा पाण्डुर्नरपतिः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः। राजा कुरूणां धर्मात्मा सुव्रतः सुसमाहिताः
ज्येष्ठाय राज्यमददद्धृतराष्ट्राय धीमते। यवीयसे तथा क्षत्रे कुरूणां वंशवर्धनः
ततः सिंहासने राजन्स्थापयित्वैनमच्युतम् ।। वनं जगाम कौरव्यो भार्याभ्यां सहितो नृपः