विद्याशूरं तपःशूरं दानशूरं तपस्विनम् । ब्राह्मया श्रिया दीप्यमानं साधुवादे च संमतम्
अर्चिष्मन्तं बलोपेतं महाभागं महारथम् । धृतिमन्तमनाधृष्यं जेतारमपराजितम्
नियन्तारमसाधूनां गोप्तारं धर्मचारिणाम् । ईदृशं क्षत्रिया सूते वीरं सत्यपराक्रमम्
अर्जुनं केशव ब्रूयास्त्वयि जाते स्म सूतके। उपोपविष्टा नारीभिराश्रमे परिवारिता
अथान्तरिक्षे वागासीद्दिव्यरूपा मनोरमा । सहस्राक्षसमः कुन्ति भविष्यत्येष ते सुतः
एष जेष्यति सङ्ग्रामे कुरून्सर्वान्समागतान्। भीमसेनद्वितीयश्च लोकमुद्वर्तयिष्यति
पुत्रस्ते पृथिवीं जेता यशश्चास्य दिवं स्पृशेत्। हत्वा कुरूंश्च सङ्ग्रामे वासुदेवसहायवान्
पित्र्यमंशं प्रनष्टं च पुनरप्युद्धरिष्यति । भ्रातृभिः सहितः श्रीमांस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति
स सत्यसन्धो बीभत्सुः सव्यसाची यथाच्युत । तथा त्वमेव जानासि बलवन्तं दुरासदम्
तथा तदस्तु दाशार्ह यथा वागभ्यभाषत । धर्मश्चेदस्ति वार्ष्णेय तथा सत्यं भविष्यति
त्वं चापि तत्तथा कृष्ण सर्वं संपादयिष्यसि । नाहं तदभ्यसूयामि यथा वागभ्यभाषत
नमो धर्माय महते धर्मो धारयति प्रजाः । एतद्धनञ्जयो वाच्यो नित्योद्युक्तो वृकोदरः
यदर्थं क्षत्रिया सूते तस्य कालोऽयमागतः। न हि वैरं समासाद्य सीदन्ति पुरुषर्षभाः
विदिता ते सदा बुद्धिर्भीमस्य न स शाम्यति। यावदन्तं न कुरुते शत्रूणां शत्रुकर्शनः
तावदेव महापबाहुर्निशासु न सुखं लभेत्। सर्वधऱ्मविशेषज्ञां स्नुषां पाण्डोर्महात्मनः । व्रूया माधव कल्याणीं कृष्ण कृष्णां यशस्विनीम्
युक्तमेतन्महाभागे कुले जाते यशस्विनि । यन्मे पुत्रेषु सर्वेषु यथावत्त्वमवर्तिथाः
माद्रीपुत्रौ च वक्तव्यौ क्षत्रधर्मरतावुभौ । विक्रमेणार्जितान्भोगान्वृणीतं जीवितादपि
विक्रमाधिगता ह्यर्थाः क्षत्रधर्मेण जीवतः । मनो मनुष्यस्य सदा प्रीणन्ति पुरुषोत्तम
यच्च वः प्रेक्षमाणानां सर्वधर्मोपचायिनाम्। पाञ्चाली परुषाण्युक्तका को नु तत्क्षन्तुमर्हति
न राज्यहरणं दुःखं द्यूते चापि पराजयः। प्रव्राजनं सुतानां वा न मे तद्दुःखकारणम्
यत्र सा बृहती श्यामा सभायां रुदती तदा। अश्रौषीत्परुषा वाचस्तन्मे दुःखतरं महत्
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा क्षत्रधर्मरता सदा। नाध्यगच्छत्तदा नाथं कृष्णा नाथवती सती
तं वै ब्रूहि महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वरम् । अर्जुनं पुरुषव्याघ्रं द्रौपद्याः पदवीं चर
विदितं हि तवात्यन्तं क्रूद्धाविव यमान्तकौ । भीमार्जुनौ नयेतां हि देवानपि परां गतिम्
तयोश्चैतदवज्ञानं यत्सा कृष्णा सभागता। दुःशासनश्च यद्भीमं कटुकान्यभ्यभाषत
पश्यतां कुरुवीराणां तच्च संस्मारयेः पुनः । पाण्डवान्कुशलं पृच्छेः सपुत्रान्कृष्णया सह
मां वै कुशलिनीं ब्रूयास्तेषु भूयो जनार्दन । अरिष्टं गच्छ पन्थानं पुत्रान्मे प्रतिपालय
अभिवाद्याथ तां कृष्णः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम्। निश्चक्राम महाबाहुः सिंहखेलगतिस्ततः
ततो विसर्जयामास भीष्मादीन्कुरुपुङ्गवान्। आरोप्याथ रथे कर्णं प्रायात्सात्यकिना सह
ततः प्रयाते दाशार्हे कुरवः सङ्गता मिथः । जजल्पुर्महदाश्चर्यं केशवे परमाद्भुतम्