द्वादशेमानि वर्षाणि वने निर्व्युषितानि नः। त्रयोदशं तथाऽज्ञातैः सजने परिवत्सरम्
स्थाता नः समये तस्मिन्पितेति कृतनिश्चयाः । नाहास्म समयं तात तच्च नो ब्राह्मणा विदुः
तस्मिन्नः समये तिष्ठ स्थितानां भरतर्षभ । नित्यं संक्लेशिता राजन्स्वराज्यांशं लभेमहि
त्वं धर्ममर्थं संजानन्सम्यङ्वस्त्रातुमर्हसि ।। गुरुत्वं भवति प्रेक्ष्य बहून्क्लेशांस्तितिक्ष्महे
स भवान्मातृपितृव्रदस्मासु प्रतिपद्यताम् ।। गुरोर्गरीयसी वृत्तिर्या च शिष्यस्य भारत
वर्तामहे त्वयि च तां त्वं च वर्तस्व नस्तथा ।। पित्रा स्थापयितव्या हि वयमुत्पथमास्थिताः
संस्थापय पथिप्वस्मांस्तिष्ठ धर्मे सुवर्त्मनि ।। आहुश्चेमां परिषदं पुत्रास्ते भरतर्षभ
धर्मज्ञेषु सभासत्सु नेह युक्तमसांप्रतम् ।। यत्र धर्मो ह्यधर्मेण सत्यं यत्रानृतेन च
हन्यते प्रेक्षमाणानां हतास्तत्र सभासदः ।। विद्धो धर्मो ह्यधर्मेण सभां यत्र प्रपद्यते
नचास्य शल्यं कृन्तन्ति विद्धास्तत्र सभासदः ।। धर्म एतानारुजति यथा नद्यनुकूलजान्
ये धर्ममनुपश्यन्तस्तूष्णीं ध्यायन्त आसते । ते सत्यमाहुर्धर्म्यं च न्याय्यं च भरतर्षभ
शक्यं किमन्यद्वक्तुं ते दानादन्यञ्जनेश्वर । ब्रुवन्तु ते महीपालाः सभायां ये समासते
धर्मार्थौ संप्रधार्यैव यदि सत्यं ब्रवीम्यहम् । प्रमुञ्चोमान्मृत्युपाशात्क्षत्रियान्पुरुषर्षभ
प्रशाम्य भरतश्रेष्ठ मा मन्युवशमन्वगाः । पित्र्यं तेभ्यः प्रदायांशं पाण्डवेभ्यो यथोचितम् । ततः सपुत्रः सिद्धार्थो भुङ्क्ष भोगान्परन्तप
अजातशत्रुं जानीषे स्थितं धर्मे सतां सदा। सपुत्रे त्वयि वृत्तिं च वर्तते यां नराधिप
दाहितश्च निरस्तश्च त्वामेवोपाश्रितः पुनः । इन्द्रप्रस्थं त्वयैवासौ सपुत्रेण विवासितः
स तत्र विवसन्सर्वान्वशमानीय पार्थिवान्। त्वन्मुखानकरोद्राजन्न च त्वामत्यवर्तत
तस्यैवं वर्तमानस्य सौबलेन जिहीर्षता। राष्ट्राणि धनधान्यं च प्रयुक्तः परमोपधिः
स तामवस्थां संप्राप्य कृष्णां प्रेक्ष्य सभां गताम्। क्षत्रधर्मादमेयात्मा नाकम्पत युधिष्ठिरः
अहं तु तव तेषां च श्रेय इच्छामि भारत । धर्मादर्थात्सुखाच्चैव मा राजन्नीनशः प्रजाः
अनर्थमर्थं मन्वानोऽप्यर्थं चानर्थमात्मनः । लोभेऽतिप्रसृतान्पुत्रान्निगृह्णीष्व विशांपते
स्थिताः शुश्रूषितुं पार्थाः स्थिता योद्धुमरिन्दमाः । यत्ते पथ्यतमं राजंस्तस्मिंतिष्ठ परन्तप
तद्वाक्यं पार्थिवाः सर्वे हृदयैः समपूजयन्। न तत्र कश्चिद्वक्तुं हि वाचं प्राक्रामदग्रतः
तस्मिन्नभिहिते वाक्ये केशवेन महात्मना। स्तिमिता हृष्टरोमाण आसन्सर्वे सभासदः
कस्स्विदुत्तरमेतेषां वक्तुमुत्सहते पुमान्। इति सर्वे मनोभिस्ते चिन्तयन्ति स्म पार्थिवाः
तथा तेषु च सर्वेषु तूष्णींभूतेषु राजसु । जामदग्न्य इदं वाक्यमब्रवीत्कुरुसंसदि
इमां मे सोपमां वाचं श्रृणु सत्यामशङ्कितः । तां श्रुत्वा श्रेय आदत्स्व यदि साध्विति मन्यसे
राजा दम्भोद्भवो नाम सार्वभौमः पुराऽभवत्। अखिलां बुभुजे सर्वां पृथिवीमिति नः श्रुतम्
स स्म नित्यं निशापाये प्रातरुत्थाय वीर्यवान् । ब्राह्मणान्क्षत्रियान्वैश्यान्पृच्छन्नास्ते महारथः
अस्ति कश्चिद्विशिष्टो वा मद्विधो वा भवेद्युधि । शूद्रो वैश्यः क्षत्रियो वा ब्राह्मणो वाऽपि शस्त्रभृत्