धर्मज्ञो धृतिमान्प्राज्ञः सर्वभूतेषु केशवः । ईश्वरः सर्वभूतानां देवदेवः सनातनः
तं सर्वगुणसंपन्नं श्रीवत्सकृतलक्षणम्। संरिष्वज्य कौन्तेयः सन्देष्टुमुपचक्रमे
या सा बाल्यात्प्रभृत्यस्मान्पर्यवर्धयताबला। उपवासतपःशीला सदा स्वस्त्ययने रता
देवतातिथिपूजासु गुरुशुश्रूषणे रता। वत्सला प्रियपुत्रा च माताऽस्माकं जनार्दन
सुयोधनभयाद्या नो त्रायतामित्रकर्शन । महतो मृत्युसंबाधुद्दुस्तरान्नौरिवार्णवात्
अस्मत्कृते च सततं यया दुःखानि माधव । अनुभूतान्यदुःखार्हां तां स्म पृच्छेरनामयम्
भृशमाश्वासयेश्चैनां पुत्रशोकपरिप्लुताम् । अभिवाद्य स्वजेथास्त्वं पाण्डवान्परिकीर्तयन्
ऊढात्प्रभृति दुःखानि श्वशुराणामरिन्दम। निराकाराऽतदर्हा च पश्यन्ती दुःखमश्रुते
अपि जातु स कालः स्यात्कृष्ण दुःखविपर्ययः । यदहं मातरं क्लिष्टां सुखं दद्यामरिन्दम
प्रव्रजन्तोऽनुधावन्तीं कृपणां पुत्रगृद्धिनीम् । रुदतीमपहायैनामगच्छाम वयं वनम्
सा नूनं म्रियते दुःखैः सा चेज्जीवति केशव। तथा पुत्राधिभिर्गाढमार्तामर्चय सत्कृत
अभिवाद्याऽथ सा कृष्ण त्वया मद्वचवाद्विभो । धृतराष्ट्रश्च कौरव्यो राजानश्च वयोधिकाः
भीष्मं द्रोणं कृपं चैव महाराजं च वाह्लिकम्। द्रौणिं च सोमदत्तं च सर्वांश्च भरतान्पृथक्
यथावयो यथास्थानं प्रपद्यस्व जनार्दन।' विदुरं च महाप्राज्ञं कुरूणां मन्त्रधारिणम्। अगाधबुद्धिं मर्मज्ञं स्वजेथा मधुसूदन
इत्युक्त्वा केशवं तत्र राजमध्ये युधिष्ठिरः। अनुज्ञातो निववृते कृष्णं कृत्वा प्रदक्षिणम्
व्रजन्नेव तु बीभत्सुः सखायं पुरुषर्षभम् । अब्रवीत्परवीरघ्रं दाशार्हमपराजितम्
यदस्माकं विभो वृत्तं पुरा वै मन्त्रनिश्चये । अर्धराज्यस्य गोविद विदितं सर्वराजसु
तच्चेद्दद्यादखङ्गेन सत्कृत्यानवमत्य च। प्रियं मे स्यान्महाबाहो मुच्येरन्महतो भयात्
अतश्चेदन्यथाकर्ता धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित्। अन्तं नूनं करिष्यामि क्षत्रियाणां जनार्दन
एवमुक्ते पाण्डवेन समहृष्यद्वृकोदरः। मुहुर्मुहुः क्रोधवशात्प्रावेपत च पाण्डवः
वेपमानश्च कौन्तेयः प्राक्रोशन्महतो रजन्। धनञ्जयवचः श्रुत्वा हर्षोत्सिक्तमना भृशम्
तस्य तं निनदं श्रुत्वा संप्रावेपन्त धन्विनः । वाहनानि च सर्वामि शकृन्मूत्रे प्रमुस्रुवुः
इत्युक्त्वा केशवं तत्र तथा चोह्वा विनिश्चयम्। अनुज्ञातो निववृते परिष्वज्य जनार्दनम्
तेषु राजसु सर्वेषु निवृत्तेषु जनार्दनः। तूर्णमभ्यगमद्धृष्टः शैब्यसुग्रीववाहनः
ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः । पन्थानमाचेमुरिव ग्रसमाना इवाम्बरम्
अथापश्यन्महाबाहुर्ऋषीनध्वनि केशवः । ब्राह्या श्रिया दीप्यमानान्स्थितानुभयतः पथि
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णमभिवाद्य जनार्दनः। यथावृत्तानृषीन्सर्वानभ्यभाषत पूजयन्
कच्चिल्लोकेषु कुशलं कच्चिद्धर्मः स्वनुष्ठितः । ब्राह्मणानां त्रयो वर्णाः कच्चित्तिष्ठन्ति शासने । ` पितृदेवातिथिभ्यश्च कच्चित्पूता स्वनुष्ठिताः
तेभ्यः प्रयुज्य तां पूजां प्रोवाच मधुसूदनः। भगवन्तः क्व संसिद्धाः कोऽवधिर्भवतामिह
किं वा कार्यं भगवतामहं किं करवाणि यः । केनार्थेनोपप्तंप्राप्ता भगवन्तो महीतलम्