तथा भीमार्जुनौ हृष्टौ स्वस्त्रीयौ च यमावुभौ । द्रौपदी च सुभद्रा च अभिमन्युश्च भारत
समेत्य च महापाहुं शल्यं पाण्डुसुतस्तदा । पाद्यमर्घ्यं च गां चैव प्रतिग्राह्य पुरोधसा
कताञ्जलिरदीनात्मा धर्मात्मा शल्यमब्रवीत्। स्वागतं तेऽस्तु वै राजन्नेतदासनमास्यताम्
ततो न्यषीदच्छल्यश्च काञ्चने परमासने । तत्र पाद्यथार्घ्यं च न्यवेदयत पाण्डवः
दुःखस्यैतस्य महतो धार्तराष्ट्रकृतस्य वै। अवाप्स्यसि फलं राजन्हत्वा शत्रून्परन्तप
विदितं ते महाराज लोकतन्त्रं नराधिप । तस्माल्लोककृतं किञ्चित्तव तात न विद्यते
निवेद्य चार्घ्यं विधिवन्मद्रराजाय भारत। कुशलं पाण्डवोऽपृच्छच्छल्यं सर्वसुखावहम्
स तैः परिवृतः सर्वैः पाण्डवैर्धर्मचारिभिः । आसने चोपविष्टः स शल्यः पार्थमथाब्रवीत्
कुशलं राजशार्दूल सर्वत्र कुरुनन्दन । अरण्यवासाद्दिष्ट्याऽसि विमुक्तो जयतां वर
दुष्करं ते कृतं राजन्निर्जने गहने वने। भ्रातृभिः सह कौन्तेय कृष्णाया चानयाऽनघ
अज्ञातवासं घोरं च वसता दुष्करं कृतम् । दुःखमेव कुतः सौख्यं राज्यभ्रष्टस्य भारत
सत्ये तपसि दाने च तव बुद्धिर्युधिष्ठिर । क्षमा दमश्चाहिंसा च सत्यं चैव युधिष्ठिर
अद्भुतश्च पुनर्लोकस्त्वयि राजन्प्रतिष्ठितः। मृदुर्वदान्यो ब्रह्मण्यो दान्तो धर्मपरायणः
धर्मास्ते विदिता राजन्बहवो लोकसाक्षिकाः । सर्वं जगदिदं तात विदितं ते परन्तप
मुदितश्च पुनर्लोकस्त्वयि राजन्प्रतिष्ठिते । दिष्ट्या कृच्छ्रमिदं राजन्पारितं भरतर्षभ
दिष्ट्या पश्यामि राजेन्द्र धर्मात्मानं सहानुगम्। निस्तीर्णदुष्करं राजंस्त्वां धर्मनिचयं प्रभो
ततोऽस्याकथयद्राजा दुर्योधनसमागमम्। तच्च शुश्रूषितं सर्वं वरदानं च भारत
सुकृतं ते कृतं राजन्प्रहृष्टेनान्तरात्मना । दुर्योधनस्य यद्वीर त्वया वाचा प्रतिश्रुतम्
एकं त्विच्छामि भद्रं ते क्रियमाणं महीपते । राजन्नकर्तव्यमपि कर्तुमर्हसि सत्तम
मम त्ववेक्षया वीर शृणु विज्ञापयामि ते। भवानिह महाराज वासुदेवसमो युधि
कर्णार्जुनाभ्यां संप्राप्ते द्वैरथे राजसत्तम । कर्णस्य भवता कार्यं सारथ्यं नात्र संशयः
तत्र पाल्योऽर्जुनो राजन्यदि मत्प्रियमिच्छसि। तेजोवधश्च ते कार्यः सौतेरस्मञ्जयावह्नः । अकर्तव्यमपि ह्येतत्कर्मुमर्हसि मातुल
श्रृणु पाण्डव भद्रं ते यद्ब्रवीषि महात्मनः । तेजोवधनिमित्तं मां सूतपुत्रस्य सङ्गमे
अहं तस्य भविष्यामि सङ्घ्रामे सारथिर्ध्रुवम्। वासुदेवेन हि समं नित्यं मां सोऽभिमन्यतो
तस्याहं कुरुशार्दूल प्रतीपमहितं वचः। ध्रुवं संकथयिष्यामि योद्धुकामस्य संयुगे
यथा स हृतदर्पश्च हृततेजाश्च पाण्डव । भविष्यति सुखं हन्तुं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते
एवमेतत्करिष्यामि यथा तात त्वमात्थ माम्। यच्चान्यदपि शक्ष्यामि तत्करिष्यामि ते प्रियम्
यच्च दुःखं त्वया प्राप्तं द्यूते वै कृष्णया सह। परुषाणि च वाक्यानि सूतपुत्रकृतानि वै
जटासुरात्परिक्लेशः कीचकाच्च महाद्युते। द्रौपद्याऽधिगतं सर्वं दमयन्त्या यथाऽशुभम्
सर्वं दुःखमिदं वीर सुखोदर्कं भविष्यति। नात्र मन्युस्त्वया कार्यो विधिर्हि बलवत्तरः