विदुरश्चापि तद्वाक्यं साधयिष्यति तावकम्। भीष्मद्रोणकृपादीनां भेदं संजनयिष्यति
अमात्येषु च भिन्नेषु योधेषु विमुखेषु च। पुनरेकत्र करणं तेषां कर्म भविष्यति
एतस्मिन्नन्तरे पार्थाः सुखमेकाग्रबुद्धयः। सेनाकर्म करिष्यन्ति द्रव्याणां चैव सञ्चयम्
भिद्यमानेषु च स्वेषु लम्बमाने तथा त्वयि। न तथा ते करिष्यन्ति सेनाकर्म न संशयः
एतत्प्रयोजनं चात्र प्राधान्येनोपलभ्यते। संगत्या धृतराष्ट्रश्च कुर्याद्धर्म्यं वचस्तव
स भवान्धर्मयुक्तश्च धर्म्यं तेषु समाचरन् । कृपालुषु परिक्लेशान्पाण्डवीयान्प्रकीर्तयन्
वृद्धेषु कुलधर्मं च ब्रुवन्पूर्वैरनुष्ठितम् । विभेत्स्यति मनांस्येषमिति मे नात्र संशयः
न च तेभ्यो भयं तेऽस्ति ब्राह्मणो ह्यसि वेदवित् । दूतकर्मणि युक्तश्च स्थविरश्च विशेषतः
स भवान्पुष्ययोगेन मुहूर्तेन जयेन च। कौरवेयान्प्रयात्वाशु कौन्तेयस्यार्थसिद्धये
तथाऽनुशिष्टः प्रययौ द्रुपदेन महात्मना। पुरोधा वृत्तसंपन्नो नगरं नागसाह्वयम्
शिष्यैः परिवृतो विद्वान्नीतिशास्त्रार्थकोविदः । पाण्डवानां हितार्थाय कौरवान्प्रतिजग्मिवान्
पुरोहितं ते प्रस्थाप्य नगरं नागसाह्वयम्। दूतान्प्रस्थापयामासुः पार्थिवेभ्यस्ततस्ततः
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभः । स्वयं जगाम कौरव्यः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः
गते द्वारवतीं कृष्ण बलदेवे च माधवे। सह वृष्ण्यन्धकैः सर्वैर्भोजैश्च शतशस्तदा
सर्वमागमयामास पाण्डवानां विचेष्टितम् । धृतराष्ट्रात्मजो राजा गूढैः प्रणिहितैश्चरैः
स श्रुत्वा माधवं यान्तं सदश्वैरनिलोपमैः । बलेन नातिमहता द्वारकामभ्ययात्पुरीम्
तमेव दिवसं चापि कौन्तेयः पाण्डुनन्दनः । आनन्रतनगरीं रम्यां जगामाशु धनञ्जयः
तौ यात्वा पुरुषव्याघ्रौ द्वारकां कुरुनन्दनौ । सुप्तं ददृशतुः कृष्णं शयानं चाभिजग्मतुः
दुर्योधनस्तु प्रथमं वासुदेवमुपाश्रयत् । उच्छीर्षतश्च कृष्णस्य निषसाद वरासने
ततः किरीटी तस्यानु प्रविवेश महामनाः । पश्चार्धे तु स कृष्णस्य प्रह्वोऽतिष्ठत्कृताञ्जलिः
प्रतिबुद्धः स वार्ष्णेयो ददर्शाग्रे किरीटिनाम्। सिंहासनगतं पश्चात्परिवृत्य च दृष्टवान्
स तयोः स्वागतं कृत्वा यथावत्प्रतिपूज्य तौ । तदागमनजं हेतुं पप्रच्छ मधुसूदनः
ततो दुर्योधनः कृष्णामुवाच प्रहसन्निव। विग्रहेऽस्मिन्भवान्साह्यं मम दातुमिहार्हति
समं हि भवतः सख्यं मम चैवार्जुनेऽपि च। तथा संबन्धकं तुल्यमस्माकं त्वयि माधव
अहं चाभिगतं सन्तो भजन्ते पूर्वसारिणः ।। त्वं च श्रेष्ठतमो लोके सतामद्य जनार्दन
सततं संमतश्चैव सद्वृत्तमनुपालय
भवानभिगतः पूर्वमत्र मे नास्ति संशयः। दृष्टस्तु प्रथमं राजन्मया पार्थो धनञ्जयः
तव पूर्वाभिगमनात्पूर्वं चाप्यस्य दर्शनात् । साहाय्यमुभयोरेव करिष्यामि सुयोधन
प्रवारणं तु बालानां पूर्वं कार्यमिति श्रुतिः। तस्मात्प्रवारणं पूर्वमर्हः पार्थो धनञ्जयः
मत्संहननतुल्यानां गोपानामर्बुदं महत्। नारायणा इति ख्याताः सर्वे संग्रामयोधिनः