अविषह्य शरान्सर्वे पार्थचापच्युपान्रणे। उदक्प्रयान्ति विध्वस्ता रथेभ्यो रथिनस्तदा। सादिनश्चाश्वपृष्ठेभ्यो भूमौ चापि पदातयः
शरैस्तु ताड्यमानानां कवचानां महात्मनाम्। ताम्रराजतलौहानां प्रादुरासीन्महास्वनः
छन्नमायोधनं जज्ञे शरीरैर्गतचेतसाम्। श्रान्त्या गलितशस्त्राणां पततामश्वसादिनाम्
शून्यान्कुर्वन्रथोपस्थान्मानवैरास्तृणोन्महीम्। प्रनृत्यन्निव संग्रामे चापहस्ते धनंजयः
शिरांस्यपातयत्सङ्ख्ये क्षत्रियाणां नरर्षभः। श्रुत्वा गाण्डीवनिर्घोषं विष्णूजितमिवाशने। त्रस्तानि सर्वसैन्यानि व्यलीयन्त च भागश
कुण्डलोष्णीषधारीणि जातरूपस्रजानि च। पतितानि स्म दृश्यन्ते शिरांसि करणमूर्धनि
विशिखोन्मथितैर्गात्रैर्बाहुभिश्च सकार्मुकैः। सहस्ताभरणैश्चान्यैः प्रच्छन्ना भाति मेदिनी
शिरसां पात्यमानानां समरे निशितैः शरैः। अश्मवृष्टिरिवाकाशादभवद्भरतर्षभ
दर्शयित्वा तदाऽऽत्मानं रौद्रं रौद्रपराक्रमः। जघान समरे शूराञ्छतशोऽथ सहस्रशः
तथावरुद्धश्चारण्ये दशवर्षाणि त्रीणि च। क्रोधाग्निमुत्ससर्जाजौ धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः
तस्य तद्दहतः सैन्यं दृष्ट्वा चास्य पराक्रमम्। सर्वे शान्तिपरा योधा धार्तराष्ट्रस्य भारत
यथा नलवनं नागः प्रभिन्नः षष्टिहायनः। एवं सर्वानपामृद्रादर्जुनः शस्त्रतेजसा
विद्राव्य च ततः सैन्यं त्रासयित्वा महारथान्। अर्जुनो जयतांश्रेष्ठः पर्यावर्तत भारत
तस्य मार्गान्विचरतो निघ्नतश्च रणाजिरे । प्रावर्तत नदी घोरा शोणितान्त्रतरङ्गिणी
अस्थिशैवालसंबाधां संग्रामे पार्थनिर्मिताम् । शरचापप्लवां घोरां मांसशोणितकर्दमाम्
रथोडुपां चान्त्रसर्पां केशशैवालशाड्वलाम्। करवालासिपाठीनां चामरोष्णीषफेनिलाम्
अश्वग्रीवामहावर्तां कबन्धजलमानुषाम्। काककङ्करुतां तीव्रां सारसक्रौञ्चनादिताम्
सिंहनादमहानादां शङ्खस्वनमहास्वनाम् । वीरोत्तमाङ्गपद्माढ्यां शरचापमहानलाम्
पदातिमत्स्यकलुषां गजशीर्षककच्छपाम्। गोमायुगसंघुष्टां मांसमञ्जाभिकर्दमाम्
प्रावर्तयन्नदीं घोरां पिशाचगणसेविताम् । अपारामनिवासां च रक्तोदां सर्वतो वृताम्
अभीक्ष्णमकरोत्पार्थो नदीमुत्तमशोणिताम्। गजवर्ममहाद्वीपामश्वदेहमहाशिलाम्
पदातिदेहसंघाटां रथावलिमहातरुम्। केशशाद्वलसंछन्नां सुतरां भीतिदां नृणाम्
अगाधरक्तोदवहां यमसागरगामिनीम्। दुस्तरां भीरुमर्त्यानां शूराणां सुतरां नृप। प्रावर्तयन्नदीमेवं भीषणां पाकशासनिः
तस्याददानस्य शरान्सन्दधानस्य मुञ्चतः। विकर्षतश्च गाण्डीवं न किंचिद्ददृशेऽन्तरम्
एवं विद्राव्य तत्सैन्यं पार्थो भीष्ममुपाद्रवत्। त्रस्तेषु सर्वसैन्येषु कौरव्यस्य महात्मनः
बाणान्धनुषि संधाय चतुरः पाकशासनिः। भीष्मं च प्राहिणोद्भीतस्तं द्वाभ्यामभ्यवादयत्
तस्य कर्णान्तिकं गत्वा द्वावब्रूतां च कौशलम् । सोऽप्याशीरवदद्भीष्मः कौन्तेयो जयतामिति
नरसिंहमुपायान्तं जिगीषन्तं परान्रणे। वृषसेनोऽभ्ययात्तूर्णं योद्धुकामो धनंजयम्
वैकर्तनात्मजो वीरः संग्रामे लोकविश्रुतः। शौर्यवीर्यादिभिः कर्णाद्बिम्बाद्विम्ब इवोद्धृतः
आत्मना युध्यतस्तस्य वृषसेनस्य पाण्डवः । मुहूर्तं तस्य तद्दृष्ट्वा हस्तलाघवपौरुषे। तुतोष च ततः पार्थो वृषसेनपराक्रमम्