अक्षयाविषुधी दिव्यौ पाण्डवस्य महात्मनः। तेन पार्थो रणे शूरस्तस्थौ गिरिरिवाचलः
अश्वत्थाम्नः पुनर्बाणाः क्षिप्रमभ्यस्यतो रणे। जग्मुः परिक्षयं शीघ्रमभूत्तेनाधिकोऽर्जुनः
एतस्मिन्नन्तरे तत्र महावीर्यपराक्रमः। आजगाम महाबाहुः कृपः शस्त्रभृतांवरः । अर्जुनं प्रतियोद्धुं वै युद्धकामो महारथः
अथं द्रौणे रथं त्यक्त्वा कृपस्य रथमुत्तमम् । आजगामार्जुनस्तूर्णं सूर्यवैश्वानरप्रभम्
तौ वीर सूर्यसंकाशौ योत्स्यमानौ महारथौ। वाषिकाविव जीमूतौ व्यरोचेतां व्यवस्थितौ
श्रगृह्य गाण्डिवं लोके विश्रुतं पुनरर्जुनः। अभ्ययाद्भरतश्रेष्ठो विनिघ्नञ्शरमालया
कृपश्च धनुरादाय तथैवार्जुनमभ्यगाम्
प्रगृह्य बलवच्चापं नाराचान्रक्तभोजनान्। कृपः पार्थाय चिक्षेप शंतशोऽथ सहस्रशः
जीमूत इव धर्मान्ते शरवर्पं विमुञ्चति । नन्दयन्सुहृदः सर्वान्प्रत्ययुध्यत फल्गुनम्
विकृष्य बलवच्चापं पाण्डवोऽमितविक्रमः। चचार समरे पार्थश्चित्रमार्गान्विदर्शयन्
सर्वाश्चैव दिशो बाणैः प्रदिशश्च महाबलः । एकच्छायमिवाकाशं सर्वतः कृतवान्प्रभुः
प्राच्छादयदमेयात्मा पार्थः शरशतैः कृपम् । उद्गतः समरे मेघो धाराभिरिव पर्वतम्
स शरैरर्पितः ऋद्धः शितैरग्निशिखोपमैः । कृपो बभूव समरे विधूमोऽग्निरिव ज्वलंम्
ततः शरसहस्रेण पार्थमप्रतिमौजसम् । अर्दयित्वा महाबाहुर्ननाद समरे कृपः
ततः कनकपुङ्खेन शरेण नतपर्वणा। बिभेद समरे पार्थः कृपस्य ध्वजमुत्तमम्
ततः पश्चान्महातेजा नाराचान्सूर्यसन्निभान् । जग्राह समरे पार्थो भूयो बहुशिलीमुखान्
तैस्तदातीं महाबाहुः कृपस्य रथरक्षिणः । जघान क्षत्रियश्रेष्ठो युध्यमानान्महारथान्
चन्द्रकेतुः सुकेतुश्च चित्राश्वो मणिमांस्तद। मुञ्जमौलिश्च विक्रान्तो हेमवर्णो भयावहः
सुरथोऽतिरथश्चैव सुपेणोऽरिष्ट एव च। नृकेतुश्च सहानीकास्ते निषेदुर्गतासवः
तान्निहत्य ततः पार्थो निमेपादिव भारत । पुनरन्यान्समाधत्त त्रयोदश शिलीमुखान्
अथास्य युगमेकेन चतुर्भिश्चतुरो हयान्। षष्ठेन तु शिरः सङ्ख्ये कृपस्य रथसारथेः
त्रिभिस्त्रिवेणुं बलवान्द्वाभ्यामक्षं महाबलः । द्वादशेन तु भल्लेन कृपस्य सशरं धनुः
छित्त्वा वज्रनिकाशेन फल्गुनः प्रहसन्निव। त्रयोदशेनेन्द्रसमः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे
स छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः । अथ शक्तिं परामृश्य सूर्यवैश्वानरप्रभाम् । चिक्षेप सहसा क्रुद्धः पार्थायाद्भुतकर्मणे
तामर्जुनस्तथारूपां शक्तिं हेमपरिष्कृताम्। रुरोध सायकैस्तीक्ष्णैरर्धचन्द्रमुखैश्च ताम्
आपतन्तीं महोल्काभां चिच्छेद दशभिः शरैः। सापतद्दशधा भूमौ पार्थेन निहता शरैः
शक्त्यां तु विनिकृत्तायां विरथः शरपीडितः। गदापाणिरवप्लुत्य रथात्तूर्णममित्रहा। गदां चिक्षेप सहसा पार्थायामिततेजसे
सा च मुक्ता गदा गुर्वी रूपेणास्य परिष्कृता । अर्जुनस्य शरैर्नुन्ना प्रतिमार्गं जगाम सा
अथ खङ्गं समुद्धृत्य शतचन्द्रं च भानुमत्। इयेष पाण्डवं हन्तुं कृपो लघुपराक्रमः
स शरद्वत्सुतस्तूर्णं महाचार्यः सुशिक्षितः । खेचरेव चचारकैः क्रमाच्चर्मासिधृग्भुवि