हरिश्चन्द्रश्च तेजस्वी रघुर्दशरथस्तथा। भगीरथश्च राजर्षिः सर्वे च जनमेजय
पाण्डुश्चैव महाराजश्चामरव्यजनोज्ज्वलः। छत्रेण ध्रियमाणेन राजसूयश्रिया वृतः
एते चान्ये च बहवः पुण्यशीलाः शुचिव्रताः । कीर्तिमन्तो महावीर्यास्तत्रैवासन्दिवि स्थिताः
गणाश्चाप्सरसां सर्वे गन्धर्वाश्चापि सर्वशः । दैत्यराक्षसयक्षाश्च सुपर्णाः पन्नगास्तथा
वासवप्रमुखाः सर्वे देवाश्च सगणेश्वराः । आसंस्तत्र समारूढाः संग्रामं तं दिदृक्षवः
इत्यम्बरे व्यवस्थाय प्रासादस्था दिवौकसः । एकस्य च बहूनां च युद्धं द्रुष्टुं व्यवस्थिताः ।। सर्वथा हि मया श्रेयो वक्तव्यं कुरुनन्दन
तथा व्यूढेष्वनीकेषु कौरवेयैर्महारथैः । उपायादर्जुनंस्तूर्णं रथघोषेण नादयन्
ददृशुस्ते ध्वजाग्रं वै शुश्रुवुश्च रथस्वनम् । दोधूयमानस्य भृशं गाण्डीवस्य च निस्वनम्
त्रिकोशमात्रं गत्वा तु पाण्डवः श्वेतवाहनः । संनामुखमभिप्रेक्ष्य पार्थो वैराटिमब्रवीत्
राजानं नात्र पश्यामि रथानीके व्यवस्थितम्। दक्षिणं पक्षमादाय कुरुवो यान्त्युदङ्भुंखाः
उत्सृज्यैतद्रथानीकं महेष्वासाभिरक्षितम्। गवाग्रमभितो याहि यावत्पश्यामि मे रिपुम्
गवाग्रमभितो गत्वा गाश्चैवाशु निवर्तय । यावदेते निवर्तन्ते कुरवो जवमास्थिताः । तावदेव पशून्सर्वान्निवर्तिष्ये तवाभिभो
इत्युक्त्वा समरे पार्थो वैराटिमपराजितः । सव्यं पक्षमनुप्राप्य जवेनाश्वानचोदयत्
ततोऽभ्यवादयत्पार्थो भीष्मं शान्तनवं कृपम्। द्वाभ्यांद्वाभ्यां तथाऽऽचार्यं द्रोणं प्रथमतः क्रमात्
द्रोणं कृपं च भीष्मं च पृषत्कैरभ्यवादयत्। ततस्तत्सर्वमालोक्य द्रोणो वचनमब्रवीत्
महारथमनुप्राप्तं दृष्ट्वा गाण्डीवधन्विनम् । न कश्चिद्योद्भिमिच्छेत न च गुप्तं स्वजीवितम् । अयं वीरश्च शूरश्च दुर्धर्षश्चैव संयुगे
एतद्ध्वजाग्रं पार्थस्य दूरतः प्रतिदृश्यते। मेघःक सविद्युत्स्तनितो रोरवीति च वानरः
आस्थाय च रथं याति गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः
अश्वानां स्तनतां शब्दो वहतां पाकशासनिम्। रथस्याम्बुधरस्येव श्रूयते भृशदारुणः
दारयन्निव तेजस्वी वसुधां वासवात्मजः । एष दृष्ट्वा रथानीकमस्माकमरिमर्दनः
श्रीमान्वदान्यो धृतिमान्तत्करोति च पाण्डवः ।। इमौ बाणावनुप्राप्तौ पादयोः प्रत्युपस्थितौ
रथस्याग्रे निखातौ मे चित्रपुङ्खावजिह्मगौ ।। इमौ चाप्यपरौ बाणावभितः कर्णमूलयोः
संस्पृशन्तावतिक्रान्तौ पृष्ट्वेवानामयं भृशम् ।। चिरदृष्टोऽयमस्माभिर्धर्मज्ञो बान्धवप्रियः
अतीव ज्वलते लक्ष्म्या पाण्डुपुत्रः प्रतापवान् ।। निरुष्य च वने वामं कृत्वा कर्म सुदुष्करम्
अभिवादयते पार्थः पूजयन्मामरिंदमः ।। अमर्षेण हि संपूर्णो दुःखेन प्रतिबोधितः
अद्येमां भारतीं सेनामेको नाशयते ध्रुवम् ।। द्व्यधिकं दशमुष्य वत्सराणां स्वजनेनाविदितस्त्रयोदशं च
ज्वलते रथमास्थितः किरीटी तम इव रात्रिजमभ्युदस्य सूर्यः ।। रथी शरी चारुमाली निषङ्गी शङ्खी पताकी कवची किरीटी
खङ्गी च धन्वी च विराजतेऽयं शिखीव यज्ञेषु घृतेन सिक्तः
तमदूरमुपायान्तं दृष्ट्वा पाण्डवमर्जुनम् । नारयः प्रेक्षितुं शेकुस्तपन्तं हि यथा रविम्
स तं दृष्ट्वा रथानीकं पार्थः सारथिमब्रवीत् । इषुपातमात्रे सेनायाः स्थापयाश्वानरिंदम। यावत्समीक्षे व्यूहेऽस्मिन्मम शत्रुं सुयोधनम्