दिव्यास्त्वामुपभोगाश्च मत्प्रसादकृताः सदा। उपस्थास्यन्ति हनुमन्निति स्म हरिलोचन
ततस्ते प्रेक्षमाणानां तेपामक्लिष्टकर्मणाम्। अन्तर्धानं ययुर्देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः
दृष्ट्वा रामं तु जानक्या संगतं शक्रसारथिः। उवाच परमप्रीतसुहृन्मध्य इदं वचः
देवगन्धर्वयक्षाणां मानुषासुरभोगिनाम्। अपनीतं त्वया दुःखमिदं सत्यपराक्रम
सदेवासुरगनधर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः। कथयिष्यन्ति लोकास्त्वां यावद्भूमिर्धरिष्यति
इत्येवमुक्त्वाऽनुज्ञाप्यरामं शस्त्रभृतांवरम्। संपूज्यापाक्रमत्तेन रथेनादित्यवर्चसा
ततःसीतां पुरस्कृत्य रामः सौमित्रिणा सह। सुग्रीवप्रमुखैश्चैव सहितः सर्ववानरैः
विधाय रक्षां लङ्कायां विभीषणपुरस्कृतः। संततार पुनस्तेन सेतुना मकरालयम्
पुष्पकेण विसानन खेचरेण विराजता। कामगेन यथामुख्यैरमात्यैः संवृतो वसी
ततस्तीरे समुद्रस्यं यत्रशिश्य स पार्थिवः। तत्रैवोवास धर्मात्मा सहितः सर्ववानरैः
अथैनान्राघवः काले समानीयाभिपूज्य च। विसर्जयामास तदा रत्नैः संतोष्य सर्वशः
गतेषु वानरेन्द्रेषु गोपुच्छर्क्षेषु तेषु च। सुग्रीवसहितो रामः किष्किन्दां पुनरागमत्
विभीषणेनानुगतः सुग्रीवसहितस्तदा। पुष्पकेण विमानेन वैदेह्या दर्शयन्वनम्
किष्किन्धां तु समासाद्यरामः प्रहरतांवरः। अङ्गदं कृतकर्माणं यौवराज्येऽभ्यषेचयत्
ततस्तैरेव सहितो रामः सौमित्रिणा सह। यथागतेन मार्गेण प्रययौ स्वपुरं प्रति
अयोध्यां स समासाद्यपुरीं राष्ट्रपतिस्ततः। भरताय हनूमन्तं दूतं प्रास्थापयद्द्रुतम्
लक्षयित्वेङ्गितं सर्वंप्रियं तस्मै निवेद्य वै। वायुपुत्रे पुनः प्राप्ते नन्दिग्राममुपाविशत्
सतत्रमलदिग्धाङ्गं भरतं चीरवाससम्। `नन्दिग्रामगतंरामः सशत्रुघ्नं सराघवः'। अग्रतःपादुके कृत्वा ददर्शासीनमासने
समेत्यभरतेनाथ शत्रुघ्नेन च वीर्यवान्। राघवः सहसौमित्रिर्मुमुदे भरतर्षभ
ततो भरतशत्रुघ्नौ समेतौ गुरुणा तदा। वैदेह्या दर्शनेनोभौ प्रहर्षं समवापतुः
तस्मै तद्भरतो राज्यमागतायातिसत्कृतम्। न्यासं निर्यातयामास युक्तः परमया मुदा
ततस्तं वैष्णवे शूरं नक्षत्रेऽभिजितेऽहनि। वसिष्ठो वामदेवश्च सहितावभ्यषिञ्चताम्
सोभिषिक्तः कपिश्रेष्ठं सुग्रीवं ससुहृज्जनम्। विभीषणं च पौलस्त्यमन्वजानाद्गृहान्प्रति
अभ्यर्च्य विविधै रत्नैः प्रीतियुक्तौ मुदा युतौ। समाधायेतिकर्तव्यं दुःखेन विससर्ज ह
पुष्पकं च विमानं तत्पूजयित्वा स राघवः। प्रादाद्वैश्रवणायैव प्रीत्या स रघुनन्दनः
ततो देवर्षिसहितः सरितं गोमतीमनु। शताश्वमेधानाजह्रे जारूथ्यान्स निरर्गलान्
एवमेतन्महाबाहो रामेणामिततेजसा। प्राप्तं व्यसनमत्युग्रं वनवासकृतं पुरा
मा शुचः परुषव्याघ्र क्षत्रियोसि परंतप। बाहुवीर्याश्रयेमार्गे वर्तसे दीप्तनिर्णये
न हि ते वृजिनं किंचिद्दृश्यते परमण्वपि। अस्मिन्मार्गे निपीदेयुः सेन्द्रा अपि सुरासुराः
संहत्य निहतोवृत्रो मरुद्भिर्वज्रपाणिना। नमुचिश्चैवदुर्धर्षो दीर्गजिह्वा चराक्षसी