सूदिताः प्रत्यदृश्यन्त बहवः सव्यसाचिना। सपताकाश्च मातङ्गाः सध्वजाश्च महारथाः
प्रच्छाद्य पृथिवीं तस्थुः सर्वमायोधनं प्रति। शरीराण्यशिरस्कानि विदेहानि शिरांसि च
श्वगृध्रकङ्ककाकोलभासगोमायुवायसाः। अतृप्यंस्तत्रवीराणां हतानां मासशोणितैः
एवं तीक्ष्णशरज्वालैर्गाण्डीवानिलचोदितैः। सेनेन्धनं ददाहाशु सरोषः पार्थपावकः
चक्राणां पतितानां च युगानां च महीपते। तूणीराणआं पताकानां ध्वजानां च रथैः सह
ईषाणामनुकर्षाणां त्रिवेणूनां तथैव च। अक्षाणामथ योक्राणां प्रतोदानां च राशयः
शिरसां पतितानां च कुण्डलोष्णीषधारिणाम्। भुजानां मकुटानां च हाराणामङ्गदैः सह
छत्राणां व्यजनानां च चर्मणआं वर्मणां तथा। छिन्नानां कार्मुकाणां च पट्टसानां तथैव च
शक्तीनामथ खङ्गानां दण्डानां सह तेमरैः। राशयश्चात्रदृश्यन्ते तत्रतत्र विशांपते
पतितैश्चैव मातङ्गैः सयोधैः पर्वतोपमैः। हयैर्द्विधाकृतैः सार्धं सादिभिः सायुधैस्तथा
विप्रविद्धै रथैश्चैव निहतैश्चपदातिभिः। अगम्यरूपा पृथिवी मांसशोणितकर्दमा
हतेषु तेषु वीरेषु सिन्धुराजो जयद्रथः। विमुच्य कृष्णां संत्रस्तः पलायनपरोऽभवत्
स तस्मिन्संकुले सैन्ये द्रौपदीमवतार्य ताम्। प्राणप्रेप्सुरुपाधावद्वनं तत्र नराधमः
द्रौपदीं धर्मराजस्तु दृष्ट्वा धौम्यपुरस्कृताम्। माद्रीपुत्रेण वीरेण रथमारोपयत्तदा
ततस्तद्विद्रुतं सैन्यमपयाते जयद्रथे। आदिश्यादिश्य नाराचैराजघान वृकोदरः
सव्यसाची तु तं दृष्ट्वा पलायन्तं जयद्रथम्। वारयामास निघ्नन्तं भीमं सैन्धवसैनिकान्
यस्यापचारात्प्राप्तोऽयमस्मान्क्लेशो दुरासदः। तमस्मिन्समरोद्देशे न पश्यामि जयद्रथम्
मूढं नैकृतिकं दुष्टं द्रौपद्याः क्लेशकारिणम्'। तमेवान्विष भद्रं ते किं ते योधैर्निपातितैः। अनामिषमिदं कर्म कथं वा मन्यते भवान्
इत्युक्तो भीमसेनस्तु गुडाकेशेन धीमता। युधिष्ठिरमभिप्रेत्य वाग्मी वचनमब्रवीत्
हतप्रवीरा रिपवो भूयिष्ठं विद्रुता दिशः। गृहीत्वा द्रौपदीं राजन्निवर्ततु भवानितः
यमाभ्यां सह राजेन्द्र धौम्येन च महात्मना। प्राप्याश्रमपदं राजन्द्रौपदीं परिसान्त्वय
न हि मे मोक्ष्यतेजीवन्मूढः सैन्धवको नृपः। पातालतलसंस्थोपि यदि शक्रोस्य सारथिः
न हन्तव्यो महाबाहो दुरात्माऽपिस सैन्धवः। दुःशलामभिसंस्मृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम्
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी भीममुवाच व्याकुलेन्द्रिया। कुपिता ह्रीमती प्राज्ञा पती भीमार्जुनावुभौ
कर्तव्यं चेत्प्रियं मह्यं वध्यः स पुरुषाधमः। सैन्धवापशदः पापो दुर्मतिः कुलपांसनः
भार्याभिहर्ता वैरी यो यश्च राज्यहरो रिपुः। याचमानोऽपिसंग्रामे न मोक्तव्यः कथंचन
इत्युक्तौ तौ नरव्याघ्रौ ययतुर्यत्र सैन्धवः। राजा निववृतेकृष्णामादाय सपुरोहितः
स प्रविश्याश्रमपदमपविद्धवृसीकटम्। मार्कण्डेयादिभिर्विप्रैरनुकीर्णं ददर्श ह
द्रौपदीमनुशोचद्भिर्ब्राह्मणैस्तैः समाहितैः। समेयाय महाप्राज्ञः सभार्य भ्रातृमध्यगः
ते स्म तं मुदिता दृष्ट्वा पुनरप्यागतं नृपम्। जित्वा तान्सिनधुसौवीरान्द्रौपदीं चाहृतां पुनः