ते प्रयाता यथोद्दिष्टा दूतास्त्वरितवाहनाः। तत्र कचित्प्रयान्तं तु दूतं दुःशासनोऽब्रवीत्
गच्छ द्वैतवनं शीघ्रं पाण्डवान्पापपूरुषान्। निमन्त्रय यथान्यायं विप्रांस्त स्मिन्वने तदा
स गत्वा पाण्डवान्सर्वानुवाचाभिप्रणम्य च। दुर्योधनो महाराज यजते नृपसत्तमः
स्ववीर्यार्जितमर्थौघमवाप्य कुरुसत्तमः। तत्र गच्छन्ति राजानो ब्राह्मणाश्च ततस्ततः
अहं तु प्रेषितो राजन्कौरवेण महात्मना। आमन्त्रयति वो राजा धार्तराष्ट्रो जनेश्वरः। मनोभिलषितं राज्ञस्तं क्रतुं द्रष्टुमर्हथ
ततो युधिष्ठिरो राजा तच्छ्रुत्वा दूतभाषितम्। अब्रवीन्नृपशार्दूलो दिष्ट्या राजा सुयोधनः। यजते क्रतुमुख्येन पूर्वेषां कीर्तिवर्धनः
वयमप्युपयास्यामो न त्विदानीं कथंचन। समयः परिपाल्यो नो यावद्वर्षं त्रयोदशम्
श्रुत्वैतद्धर्मराजस्य भीमो वचनमब्रवीत्। तदा तु नृपतिर्गन्ता धर्मराजो युधिष्ठिरः
अस्त्रशस्त्रप्रदीप्तेऽग्नौ यदा तं पातयिष्यति। वर्षात्रयोदशादूर्ध्वं रणसत्रे नराधिपः
यदा क्रोधहविर्मोक्ता धार्तराष्ट्रेषु पाण्डवः। आगन्तारस्तदा स्मेति वाच्यस्ते स सुयोधनः
शेषास्तु पाण्डवा राजन्नैवोचुः किंचिदप्रियम्। दूतश्चापि यथावृत्तं धार्तराष्ट्रे न्यवेदयत्
अथाजग्मुर्नरश्रेष्ठा नानाजनपदेश्वराः। ब्राह्मणाश्च महाभाग धार्तराष्ट्रपुरं प्रति
ते त्वर्चिता यथाशास्त्रं यथाविधि यथाक्रमम्। मुदा परमया युक्ताः प्रीताश्चापि नरेश्वराः
धृतराष्ट्रोऽपि राजेन्द्र संवृतः सर्वकौरवैः। हर्षेण महता युक्तो विदुरं प्रत्यभाषत
यथा सुखी जनः सर्वः क्षत्तः स्यादन्नसंयुतः। तुष्येत्तु यज्ञसदने तथा नीतिर्विधीयताम्
विदुरस्तु तदाज्ञाय सर्ववर्णानरिंदम। यथा प्रमाणतो विद्वान्पूजयामास धर्मवित्
भक्ष्यपेयान्नपानेन माल्यैश्चापि सुगन्धिभिः। वासोभिर्विविधैश्चैव योजयामास हृष्टवत्
कृत्वा ह्यवभृथं वीरो यथाशास्त्रं यथाक्रमम्। सान्त्वयित्वा च राजेन्द्रो दत्त्वा च विविधं वसु। विसर्जयामास नपान्ब्राह्मणांश्च सहस्रशः
विसृज्यच नृपान्सर्वान्भ्रातृभिः परिवारितः। विवेश हास्तिनपुरं सहितः कर्णसौबलैः
प्रविशन्तं महाराज सूतास्तुष्टुवुरच्युतम्। जनाश्चापि महेष्वासं तुष्टुवू राजसत्तमम्
लाजैश्चन्दनचूर्णैश्च विकीर्य च जनास्ततः। ऊटुर्दिष्ट्या नृपाविघ्नः समाप्तोयं क्रतुस्तव
अपरे त्वब्रुवंस्तत्रवादिकास्तं महीपतिम्। यौधिष्ठिरस्य यज्ञस्य न समो ह्येष ते क्रतुः
नैव तस्य क्रतोरेष कलामर्हति षोडशीम्। एवं तत्राब्रुवन्केचिद्वातिकास्तं जनेश्वरम्
सुहृदस्त्वब्रुवंस्तत्र अति सर्वानयं क्रतुः। `प्रवर्तितो ह्ययं राज्ञा धार्तराष्ट्रेण धीमता
ययातिर्नहुषश्चापि मान्धाता भरतस्तथा। क्रतुमेनं समाहृत्य पूताः सर्वे दिवं गताः
एता वाचः शुभाः शृण्वन्सुहृदां भरतर्षभ। प्रविवेश पुरं हृष्टः स्ववेश्म च नराधिपः
अभिवाद्य ततः पादान्मतापित्रोर्विशांपते। भीष्मद्रोणकृपादीनां विदुरस्य च धीमतः
अभिवादितः कनीयोभिर्भ्रातृभिर्भ्रातृनन्दनः। निषसादासने मुख्ये भ्रातृभिः परिवारितः
तमुत्थाय महाराजं सूतपुत्रोऽब्रवीद्वचः। दिष्ट्या ते भरतश्रेष्ठ समाप्तोऽयं महाक्रतुः
हतेषु युधि पार्थेषु राजसूये तथा त्वया। आहृतेऽहं नरश्रेष्ठ त्वां सभाजयिता पुनः