नैतद्गन्धर्वराजस्य युक्तं कर्म जुगुप्सितम्। परदाराभिमर्शश्च मानुषैश्च समागमः
उत्सृजध्वं महावीर्यान्धृतराष्ट्रसुतानिमान्। दारांश्चैषां प्रमुञ्चध्वं धर्मराजस्य शासनात्
त एवमुक्ता गन्धर्वाः पाण्डवेन यशस्विना। उत्स्मयन्तस्तदा पार्थमिदं वचनमब्रुवन्
एकस्यैव वयं तात कुर्याम वचनं भुवि। यस्य शासनमाज्ञाय चरामो विगतज्वराः
तेनैकेन रकयथादिष्टं तथा वर्ताम भारत। न शास्ता विद्यतेऽस्माकमन्यस्तस्मात्सुरेश्वरात्
एवमुक्तः स गन्धर्वैः कुन्तीपुत्रो धनंजयः। गन्धर्वान्पुनरेवैतान्वचनं प्रत्यभाषत
यदि साम्ना न मुञ्चध्वं गन्धर्वा धृतराष्ट्रजान्। मोक्षयिष्यामि विक्रम्य स्वयमेव सुयोधनम्
एवमुक्त्वा ततः पार्थः सव्यसाची धनंजयः। ससर्ज निशितान्बाणान्खचरान्खचरान्प्रति
तथैव शरवर्षेण गन्धर्वास्ते बलोत्काटाः। पाण्डवानभ्यवर्तन्त पाण्डवाश्च दिवौकसः
ततः सुतुमुलं युद्धं गन्धर्वाणां तरस्विनाम्। बभूव भीमवेगानां च भात
ततो दिव्यास्त्रसंपन्ना गन्धर्वा हेममालिनः। विसृजन्तः शरान्दीप्तान्समन्तात्पर्यवारयन्
चतुरः पाण्डवान्वीरान्गन्धर्वाश्च सहस्रशः। रणे संन्यपतन्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत्
यथा कर्णस्य च रथो धार्तराष्ट्रस् चोभयोः। गन्धर्वैः शतशश्छिन्नौ तथा तेषां प्रचक्रितरे
तान्समापततो राजन्गधर्वाञ्छतशो रणे। प्रत्यगृह्णन्नरव्याघ्राः शरवर्षैरनेकशः
ते कीर्यमाणाः खगमाः शरवर्षैः समन्ततः। न शेकुः पाण्डुपुत्राणां समीपे परिवर्तितुम्
अभिक्रुद्धानभिक्रुद्धो गन्धर्वानर्जुनस्तदा। लक्षयित्वाऽथ दिव्यानि महास्त्राण्युपचक्रमे
सहस्राणां सहस्राणि प्राहिणोद्यमसादनम्। अजेयानर्जुनः सङ्ख्ये गन्धर्वाणां बलोत्कटः
तथा भीमो महेष्वासः संयुगे बलिनांवरः। गन्धर्वाञ्शतशो राजञ्चघान निशितैः शरैः
माद्रीपुत्रावपि तथा युध्मानौ बलोत्कटौ। परिगृह्याग्रतो राजञ्जघ्नतुः शतशः परान्
तेवध्यमाना गन्धर्वा दिव्यैरस्त्रैर्महारथैः। उत्पेतुः खमुपादाय धृतराष्ट्रसुतांस्ततः
सतानुत्पतितानदृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनंजयः। महता शरजालेन समन्तात्पर्यवारयत्
ते ब्रद्धाः शरजालेन शकुन्ता इव पञ्जरे ववर्पुरर्जुनं क्रोधाद्गदाशक्त्यृष्टिवृष्टिभिः
गदाशक्त्यृष्टिवृष्टीस्ता निहत्य परमास्त्रवित्। गात्राणि चाहनद्भल्लैर्गन्धर्वाणां धनंजयः
शिरोभिः प्रपतद्भिश्च चरणैर्बाहुभिस्तथा। अश्मवृष्टिरिवाभाति परेषामभवद्भयम्
ते वध्यमाना गन्धर्वाः पाण्डवेन महात्मना। भूमिष्ठमन्तरिक्षस्थाः शरवर्षैरवाकिरन्
तेषां तु शरवर्षाणि सव्यसाची परंतपः। अस्त्रैः संवार्य तेजस्वी गन्धर्वान्प्रत्यविध्यत
स्थूणाकर्णेन्द्रजालं च सौरं चापि तथाऽर्जुनः। आग्नेयं चापि सौम्यं च ससर्ज कुरुननदनः
ते दह्यमाना गन्धर्वाः कुन्तीपुत्रस्य सायकैः। दैतेया इव शक्रेण विषादमगमन्परम्
ऊर्ध्वमाक्रममाणाश्च शरजालेन वारिताः। विसर्पमाणा भल्लैश्च वार्यन्ते सव्यसाचिना
गन्धर्वांस्त्रासितान्दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रेण भारत। चित्रसेनो गदां गृह्य सव्यसाचिनमनाद्रवत्