एतावदुक्त्वा वचनं मैत्रावरुणिरच्युतः। समुद्रमपिबत्क्रुद्धः सर्वलोकस्य पश्यतः
पीयमानं समुद्रं तं दृष्ट्वा सेन्द्रास्तदाऽमराः। विस्मयं परमं जग्मुः स्तुतिभिश्चाप्यपूजयन्
त्वं नस्त्राता विधाता च लोकानां लोकभावन। त्वत्प्रसादात्समुच्छेदं न गच्छेत्सामरं जगत्
स पूज्यमानस्त्रिदशैर्महात्मा गन्धर्वतूर्येषु नदत्सु सर्वशः। दिव्यैश्च पुष्पैरवकीर्यमाणो महार्णवं निःसलिलं चकार
दृष्ट्वा कृतंनिःसलिलं महार्णवं सुराः समस्ताः परमप्रहृष्टाः। ्रगृह्य दिव्यानिवरायुधानि तान्दानवाञ्जघ्रुरदीनसत्वाः
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्महात्मभि- र्महाबलैर्वेगिभिरुन्नदद्भिः। न सेहिरेवेगवतां महात्मनां वेगं तदा धारयितुं दिवौकसाम्
ते वध्यमानास्त्रिदशैर्दानवा भीमनिःस्वनाः। रचक्रु सुतुमुलं युद्धं मुहूर्तमिव भारत
ते पूर्वं तपसा दग्धा मुनिभिर्भावितात्मभिः। यतमानाः परं शक्त्या त्रिदशैर्विनिषूदिताः
तेहेमनिष्काभरणाः कुण्डलाङ्गदधारिणः। निहता बह्वशोभन्त पुष्पिता इव किंशुकाः
हतशेषास्ततः केचित्कालेया मनुजोत्तम। विदार्य वसुधां देवीं पातालतलमास्थिताः
निहतान्दानवान्दृष्ट्वा त्रिदशा मुनिपुह्गवम्। तुष्टुवुर्विविधैर्वाक्यैरिदं वचनमब्रुवन्
त्वत्प्रसादान्महाबाहो लोकैः प्राप्तं महत्सुखम्। त्वत्तेजसा च निहताः कालेयाः क्रूरविक्रमाः
पूरस्व महाबाहो समुद्रं लोकभावन। यत्त्वया सलिलं पीतं तदस्मिन्पुनरुत्सृज
एवमुक्तः प्रत्युवाच भगवान्मुनिपुङ्गवः। `तांस्तदा सहितान्देवानगस्त्यःसपुरन्दरान्
जीर्णं तद्धि मया तोयमुपायोऽन्यः प्रचिन्त्यताम्। पूरणार्थं समुद्रस्य भवद्भिर्यत्नमास्थितैः
केतच्छ्रुत्वा तु वचनं महर्षेर्भावितात्मनः। विस्मिताश्च विषण्णाश्च बभूवुः सहिताः सुराः
परस्परमनुज्ञाप्यप्रणम्य मुनिपुङ्गवम्। प्रजाः सर्वा महाराज विप्रजग्मुर्यथागतम्
त्रिदशा विष्णुना सार्धमुपजग्मुः पितामहम्। पूरणार्थं समुद्रस्य मन्त्रयित्वा पुनः पुनः
ते धातारमुपागम्य त्रिदशाः सह विष्णुना। ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सागरस्याभिपूरणम्
तानुवाच समेतांस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः। `निर्ह्रादिन्या गिरा राजन्देवानाश्वासयंस्तदा
गच्छध्वं विबुधाः सर्वे यथाकामं यथेप्सितम्। महता कालयोगेन प्रकृतिं यास्यतेऽर्णवः
ज्ञातींश्च कारणं कृत्वा महाराजो भगीथः। `पूरयिष्यति तोयौघैः समुद्रं निधिमम्भसाम्
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वे विबुधसत्तमाः। कालयोगं प्रतीक्षन्तो जग्मुश्चापि यथागतम्
कथं वै ज्ञातयोब्रह्मन्कारणं चात्र किं मुने। कथं समुद्रः पूर्णश्च भगीरथपरिश्रमात्
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण तपोधन। कथ्यमानं त्वया विप्र राज्ञां चरितमुत्तमम्
एवमुक्तस्तु विप्रेन्द्रो धर्मराज्ञा महात्मना। कथयामास माहात्म्यं सगरस्य महात्मनः
इक्ष्वाकूणां कुले जातः सगरो नाम पार्थिवः। रूपसत्वबलोपेतः स चापुत्रः प्रतापवान्
स हैहयान्समुत्साद्य तालजङ्घांश्च भारत। वशे च कृत्वा राजन्यान्स्वराज्यमनुशिष्टवान्
तस्य भार्ये त्वभवतां रूपयौवनदर्पिते। वैदर्भी भरतश्रेष्ठ शैव्या च भरतर्षभ
सपुत्रकामो नृपतिस्तप्यते स्म महत्तपः। पत्नीभ्यां सह राजेन्द्र कैलासं गिरिमाश्रितः