अवाप्य तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत। त्रासिताः सगणाः सर्वे बाणेन विबुधाधिपाः
वज्राशनिगदाबामैस्ताडयद्भिरनेकशः। तस्य नासीद्रणे मृत्युर्देवैरपि सवासवैः
सोऽभिभूतश्च कृष्णेन न हतश्च मगात्मना। छित्वा बाहुसहस्रं तु गोविन्देन महात्मना
एषोऽपीडन्महाबाहुः कंसं च मधुसूदनः। अवाप्तं तपसा वीर्यं बलमोजश्च भारत। कैटभं चातिलोमानि निजघान जनार्दनः
जम्बुमैरावतं चैव विरूपं च महायशाः। घान भरतश्रेष्ठ शम्बरं चारिमर्दनम्
एष भोगवतीं गत्वा वासुकिं भरतर्षभ। निर्जित्य पुण्डरीकाक्षो रौक्मिणेयममोचयत्
एवं बहूनि कर्माणि शिशुरेव जनार्दनः। कृतवान्पुण्डरीकाक्षः सङ्कर्षणसहायवान्
एवमेषोऽसुराणां चसुराणामपि सर्वशः। भयामयकरः कृष्णः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः
एवमेव महाबाहुः शास्ता सर्वदुरात्मनाम्। कृत्वा देवार्थममितं स्वस्थानं प्राप्स्यते पुनः
एष भोगवतीं पुण्यां रविकान्तिं महायशाः। द्वारकामात्मसात्कृत्वा सागरं प्लावयिष्यति
सुरासुरमनुष्येषु नाभून्न भविता क्वचित्। यस्तामध्यवसद्राजा नान्यत्र मधुसूदनात्
भ्राजमानास्तु वै सर्वे वृष्ण्यन्धकमहारथाः। तेजिष्ठं प्रतिपत्स्यन्ते नाकपृष्टं गतासवः
एवमेव दशार्हाणां विधाय विधिना विधिम्। विष्णुर्नारायणः साक्षात्स्वस्थानं प्राप्स्यते ध्रुवम्
अप्रमेयोऽनियोज्यश्च यत्र कामगमो वशी। मोदते भगवान्प्रीतो वालः क्रीडानकैरिव
नैष गर्भत्वमापेदे न योन्यामावसत्प्रभुः। आत्मनस्तेजसा कृष्णः सर्वेषां कुरुते गतिम्
यथा बुद्बुद उत्थाय तत्रैव प्रविलीयते। चराचराणि भूतानि तथा नारायणे सदा
न प्रमातुं महाबाहुः शक्यो भारत केशवः। परं हि परतस्तस्माद्विश्वरूपान्न विद्यते
एवमुक्त्वा ततो भीष्णो विरराम महाबलः। व्याजहारोत्तरं तत्र सहदेवोऽर्थवद्वचः
केशवं केशिहन्तारमप्रमेयपराक्रमम्। पूज्यमानं मया यो वः कृष्णं न सहते नृपाः
सर्वेषां बलिनां मूर्ध्नि मयेदं निहितं पदम्। एवमुक्ते मया सम्यगुत्तरं प्रब्रवीतु सः
स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशयः। मतिमन्तश्च ये केचिदाचार्यं पितरं गुरुम्
अर्च्यमर्चितमर्घार्हमनुजानन्तु ते नृपाः। ततो न व्याजहारैषां कश्चिद्बुद्धिमतां सताम्
मानिनां बलिनां राज्ञां मध्ये वै दर्शिते पदे। ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिः सहदेवस्य मूर्धनि
अदृश्यरूपा वाचश्चाप्यब्रुवन्साधुसाध्विति। अविध्यदजिनं कृष्णं भविष्यद्भूतजल्पनः
सर्वसंशयनिर्मोक्ता नारदः सर्वलोकवित्। उवाचाखिलभूतानां मध्ये स्पष्टतरं वचः
कृष्णं कमलपत्राक्षं नार्चयिष्यन्ति ये नराः। जीवन्मृतास्तु ते ज्ञेया न सभाष्याः कदाचना
पूजयित्वा च पूजार्हान्ब्रह्मक्षत्रविशेषवित्। सहदेवो नृणां देवः समापयत कर्म तत्
तस्मिन्नभ्यर्चिते कृष्णे सुनीथः शत्रुकर्षणः। अतिताम्रेक्षणः कोपादुवाच मनुजाधिपान्
स्थितः सेनापतिर्योऽहं मन्वध्वं किं तु साम्प्रतम्। युधि तिष्ठाम सन्नह्य समेतान्वृष्णिपाण्डवान्
इति सर्वान्समुत्साद्य राज्ञस्तांशअचेदिपुङ्गवः। यज्ञोपघाताय ततः सोऽमन्त्रतय राजभिः