मेतुं वद्ध्वा समुद्रस्य वानरैः स समुत्सुकः। सीतायाः पदमन्विच्छन्रामो लङ्कां विवेश वै
देवोरगगणानां हि यक्षराक्षसपक्षिणाम्। तत्रावद्यं राक्षसेन्द्रं रावणं युधि दुर्जयम्
युक्तं राक्षसकोटीभिर्भिन्नाञ्जनचयोपमम्। दुर्निरीक्ष्यं सुरगणैर्वरदानेन दर्पितम्
जघान सचिवैः सार्धं सान्वयं रावणं रणे
त्रैलोक्यकण्टकं वीरं महाकायं महाबलम्। रावमं सगणं हत्वा रामो भूतपतिः पुरा
लङ्कायां तं महात्मानं राक्षसेन्द्रं विभीषणम्। अभिषिच्य ततो राम अमरत्वं ददौ तदा
आरुह्य पुष्पकं रामः सीतामादाय पाण्डव। सबलं स्वपुरं गत्वा धर्मराज्यमपालयत्
दानवो लवणो नाम मधोः पुत्रो महाबलः। शत्रुघ्नेन हतो राजंस्तदा रामस्य शासनात्
एवं बहूनि कर्माणि कृत्वा लोकहिताय सः। राजं चकार विधिवद्रामो धर्मभृतां वरः
शताश्वमेधानाजह्रे ज्योतिरुक्थ्यान्निरर्गलान्। नाश्रूयन्ताशुभा वाचो नात्ययः प्राणिनां तदा
न दस्युजं भयं चासीद्रामे राज्यं प्रशसति। ऋषीणां देवतानां च मनुष्याणां तथैव च
पृथिव्यां धार्मिकाः सर्वे रामे राज्यं प्रशासति। नाधर्मिष्ठो नरः कश्चिद्बभूव प्राणिनां क्वचित्
प्राणापानौ समौ ह्यास्तां रामे राज्यं प्रशासति। गाधामप्यत्र गायन्ति ये पुराणविदो जनाः
श्यामो युवा लोहिताक्षो मातङ्गानामिवर्षभः। आजानुबाहुः सुमुखः सिंहस्कन्धो महाबलः
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च। राज्यं भोगं च सम्प्राप्य शशास पृथिवीमिमाम्
रामो रामो राम इति प्राजानामभवन्कथाः। रामभूतं जगदिदं रामे राज्यं प्रशासति
ऋग्यजुः सामहीनाश्च न तदाऽसन्द्विजायः। उषित्वा दण्डके कार्यं त्रिदशानां चकार सः
पूर्वापकारिणं तं तु पौलस्त्यं मनुजर्षभम्। देवगन्धर्वनागानामरिं स निजघानह
सत्ववान्गुणसम्पन्नो दीप्यमानः स्वतेजसा। एवमेव महाबाहुरिक्ष्वाकुकुलवर्धनः
रावणं सगणं हत्वा दिवमाक्रमताभिभूः। ति दाशरथेः ख्यातः प्रादुर्भावो महात्मनः
ततः कृष्णो महाबाहुर्भीतानामभयङ्करः। अष्टाविंशे युगे राजञ्जज्ञे श्रीवत्सलक्षणः
पेशलश्च वदान्यश्चलोके बहुमतो नृषु। स्मृतिमान्देशकालज्ञः शङ्खचक्रगदासिभृत्
वासुदेव इति ख्यातो लोकानां हितकृत्सदा। वृष्णीनां च कुले जातो भूमेः प्रियचिकीर्षया
शत्रूणां भयकृद्दाता मधुहेति स विश्रुतः। शकटार्जुनरामाणां कीलस्थानान्यसूदयत्
कंसादीन्निजघानाजौ दैत्यान्मानुषविग्रहान्। अयं लोकहितार्थाय प्रादुर्भावो महात्मनः
कल्की विष्णुयशा नाम भूयश्चोत्पत्स्यते हरिः। लेर्युगान्ते सम्प्राप्ते धर्मे शिथिलतां गते
पाषण्डिनां गणानां हि वधार्थं भरतर्षभ। धर्मस्य च विवृद्ध्यर्थं विप्राणां हितकाम्यया
एते चान्ये च बहवो विष्णोर्देवगणैर्युताः। प्रादुर्भावाः पुराणेषु गीयन्ते ब्रह्मवादिभिः
एवमुक्ते तु कौन्तेयस्ततः कौरवनन्दनः। आबभाषे पुनर्भीष्णे धर्मराजो युधिष्ठिरः
भूय एव मनुष्येन्द्र उपेन्द्रस्य यशस्विनः। जन्म वृष्णिषु विज्ञातुमिच्छामि वदतां वर