पूर्वैरजितपूर्वांश्च द्वीपनजयदर्जुनः। इदं तु कार्तवीर्यस्य बभूवासदृशं जनैः
न पूर्वे नापरे तस्य गमिष्यन्ति गतिं नृपाः। यदर्णवे प्रयातस्य वस्त्रं न परिषिच्यते
सौवर्णं सर्वमप्यासीद्विमानवरमुत्तमम्। चतुर्धा व्यभजद्राष्ट्रं तद्विभज्यान्वपालयत्
एकांशेनाहरत्सेनामेकांशेनावसद्गृहान्। यस्तु तस्य तृतीयांशो राज्ञोऽभूज्जनसङ्ग्रहे
आप्तः परमकल्याणस्तेन यज्ञानकल्पयत्। ये दस्यवो ग्रामचरा अरम्ये च वसन्ति ये
चतुर्थेन तु सोंऽशेन तान्सर्वान्प्रत्यषेधयत्। द्वाराणि नापिधीयन्ते पुरेषु नगरेषु च
स एव राष्ट्रपालोऽभूत्स्रीपालोऽभवदर्जुनः। स एवासीद्जापालः सः गोपालो विशाम्पते
शतं वर्षसहस्राणामनुशिष्यार्जुनो महीम्। दत्तात्रेयप्रसादेन एवं राज्यं चकार सः
एवं बहूनि कर्माणि चक्रे लोकहिताय सः।। दत्तात्रेय इति ख्यातः प्रादुर्भावो ह्ययं हरेः। कथितो भरतश्रेष्ट शृणु भूयो महात्मनः
तथा भृगुकुले जन्म यदर्थं च महात्मनः। जामदग्न्य इति ख्यातः प्रादुर्भावश्च वैष्णवः
जमदग्निसुतो राजन्त्रामो नाम स वीर्यवान्। हेहयान्तकरो राजन्स रामो बलिनां वरः
कार्तावीर्यो महावीर्यो बलेनाप्रतिमस्तदा। रामेण जामदग्न्येन हतो विषममाचरन्
तं कार्तवीर्यं राजानं हेहयानामरिन्दमम्। रथस्थं पार्थिवं रामः पातयित्वाऽवधीद्रणे
जम्भस्य यज्ञं हत्वा स ऋत्विजश्चैव संस्तरे। जम्भस्य मूर्ध्नि भेत्ता च हन्ता च शतदुन्दुभेः
स एष कृष्णो गोविन्दो जातो भृगुषु वीर्यवान्। सहस्रबाहुमुद्धर्तुं सहस्रजितमाहवे
क्षत्रियाणां चतुष्पष्टिमयुतानि महायशाः। सरस्वत्यां समेतानि एष वै धनुषाऽजयत्
ब्रह्मद्विषां धे तस्मिन्महस्राणि चतुर्दश। पुनर्जघान शूराणामतिक्रूरो रथर्षभः
ततो राज्ञां सहस्रं स भङ्क्ता पूर्वमरिन्दमः। सहस्रं मुसलेनाहन्सहस्रमुदकृन्तत
चतुर्दशसहस्राणि कृणदूममपाययत्। शिष्टान्ब्रह्मद्विषो जित्वा ततोऽस्नायत भार्गवः
रामरामेत्यमिक्रुष्टो ब्राह्मणैः क्षत्रियार्दितैः। निघ्नञ्शतसहस्राणि रामः परशुनाभिभूः
न ह्यमृष्यत तां वाचमार्तैर्भृशमुदीरिताम्। भृगो रामाभिधावेति यदाऽक्रन्दन्द्विजातयः
काश्मीरान्दरदान्कुन्तीन्क्षुद्रकान्मालवाञ्छवान्। चेदिकाशिकरूशांश्च ऋषिकान्क्रथकैशिकान्
अङ्गान्वङ्गान्कलिङ्गांश्च मागधान्काशिकोसलान्। रात्रायणान्वीतिहोत्रान्किरातान्कार्तिकावतान्
एतानन्यांश्च राजन्यान्देशेदेशे सहस्रशः। निकृत्य निशितैर्बाणैः सम्प्रदाय विवस्वते
कीर्णा क्षत्रियकोटीभिर्मेरुमन्दरभूषणा। त्रिः सप्तकृत्वः पृथिवी तेन निःक्षत्रिया कृता
कृत्वा निःक्षत्रियां चैव भार्गवः स महायशाः। इन्द्रगोपकवर्णस्य जीवञ्जीवनिभस्य च
पूरयित्वा च सरितः क्षतजस्य सरांसि च। चकार तर्पणं वीरः पितॄणां तासु तेषु च
सर्वानष्टादश द्वीपान्वशमानीय भार्गवः। सोऽश्वमेधसहस्राणि नरमेधशतानि च
इष्ट्वा सागरपर्यन्तां काश्यपाय महीं ददौ। तस्याग्रेणानुपर्येति भूमिं कृत्वा विपांसुलाम्
ततः कालकृतां सत्यां भार्गवाय महात्मने। गाधामप्यत्र गायन्ति ये पुराणविदो जनाः