वनं पर्यचरन्सम्यक्छुश्रूषुरनुसूयकः। निर्ममो निरहङ्कारो दीर्घकालमतोषयत्
आराध्य दत्तात्रेयं हि अगृङ्णात्स वरानिमान्। आप्तादाप्ततरान्विप्राद्विद्वान्विद्वन्निषेवितात्
ऋतेऽमरत्वं विप्रेण दत्तात्रेयेण धीमता। वरैश्चतुर्भिः प्रवृत इमान्वव्रे वरान्नृपः
श्रीमान्मनस्वी बलवान्सत्यवागनसूयकः। सहस्रबाहुर्भूयासमेषु मे प्रथमो वरः
जरायुजाण्डजं सर्वं सर्वं चैव चराचरम्। शास्तुमिच्छामि धर्मेण द्वितीयस्त्वेष मे वरः
पितृन्देवानृषीन्विप्रान्यजेयं विपुलैर्मखैः। अमित्रांश्च शितैर्बाणैस्तृतीयो व्रर एष मे
यस्य नासीन्न भविता न चास्ति सदृशः पुमान्। इह वा दिवि वा लोके स मे हन्ता भवेदिति
सोऽर्जुनः कृतवीर्यस्य वरः पुत्रोऽभवद्युधि। स सहस्रं सहस्राणां माहिष्मत्यामवर्धत
स भूमिमखिलां जित्वा द्वीपांश्चापि समुद्रिणः। नभसीवाज्वलत्सूर्यः पुण्यैः कर्मभिर्जुनः
इन्द्रद्वीपं कशेरुं च कामद्वीपं गभस्तितम्। गन्धर्ववरुणद्वीपं सौहृष्टममितप्रभः
पूर्वैरजितपूर्वांश्च द्वीपनजयदर्जुनः। इदं तु कार्तवीर्यस्य बभूवासदृशं जनैः
न पूर्वे नापरे तस्य गमिष्यन्ति गतिं नृपाः। यदर्णवे प्रयातस्य वस्त्रं न परिषिच्यते
सौवर्णं सर्वमप्यासीद्विमानवरमुत्तमम्। चतुर्धा व्यभजद्राष्ट्रं तद्विभज्यान्वपालयत्
एकांशेनाहरत्सेनामेकांशेनावसद्गृहान्। यस्तु तस्य तृतीयांशो राज्ञोऽभूज्जनसङ्ग्रहे
आप्तः परमकल्याणस्तेन यज्ञानकल्पयत्। ये दस्यवो ग्रामचरा अरम्ये च वसन्ति ये
चतुर्थेन तु सोंऽशेन तान्सर्वान्प्रत्यषेधयत्। द्वाराणि नापिधीयन्ते पुरेषु नगरेषु च
स एव राष्ट्रपालोऽभूत्स्रीपालोऽभवदर्जुनः। स एवासीद्जापालः सः गोपालो विशाम्पते
शतं वर्षसहस्राणामनुशिष्यार्जुनो महीम्। दत्तात्रेयप्रसादेन एवं राज्यं चकार सः
एवं बहूनि कर्माणि चक्रे लोकहिताय सः।। दत्तात्रेय इति ख्यातः प्रादुर्भावो ह्ययं हरेः। कथितो भरतश्रेष्ट शृणु भूयो महात्मनः
तथा भृगुकुले जन्म यदर्थं च महात्मनः। जामदग्न्य इति ख्यातः प्रादुर्भावश्च वैष्णवः
जमदग्निसुतो राजन्त्रामो नाम स वीर्यवान्। हेहयान्तकरो राजन्स रामो बलिनां वरः
कार्तावीर्यो महावीर्यो बलेनाप्रतिमस्तदा। रामेण जामदग्न्येन हतो विषममाचरन्
तं कार्तवीर्यं राजानं हेहयानामरिन्दमम्। रथस्थं पार्थिवं रामः पातयित्वाऽवधीद्रणे
जम्भस्य यज्ञं हत्वा स ऋत्विजश्चैव संस्तरे। जम्भस्य मूर्ध्नि भेत्ता च हन्ता च शतदुन्दुभेः
स एष कृष्णो गोविन्दो जातो भृगुषु वीर्यवान्। सहस्रबाहुमुद्धर्तुं सहस्रजितमाहवे
क्षत्रियाणां चतुष्पष्टिमयुतानि महायशाः। सरस्वत्यां समेतानि एष वै धनुषाऽजयत्
ब्रह्मद्विषां धे तस्मिन्महस्राणि चतुर्दश। पुनर्जघान शूराणामतिक्रूरो रथर्षभः
ततो राज्ञां सहस्रं स भङ्क्ता पूर्वमरिन्दमः। सहस्रं मुसलेनाहन्सहस्रमुदकृन्तत
चतुर्दशसहस्राणि कृणदूममपाययत्। शिष्टान्ब्रह्मद्विषो जित्वा ततोऽस्नायत भार्गवः
रामरामेत्यमिक्रुष्टो ब्राह्मणैः क्षत्रियार्दितैः। निघ्नञ्शतसहस्राणि रामः परशुनाभिभूः