सेवितं देवकल्पैश्च नारीभिः प्रियदर्शनैः। तं जित्वा चार्जुनो राजन्करे च विनिवेश्य च
आहृत्य तत्र रत्नानि दुर्लभानि तथार्जुनः। पुनश्च परिवृत्याथ माध्यं देशमिलावृतम्
गत्वा प्राचीं दिशं राजन्सव्यसाची धनञ्जयः। मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम्
ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते। कषान्झषांश्च नद्यौ तान्प्रघसान्दीप्तवेणिपान्
पशुपांश्च कुलिन्दांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान्। एतान्समस्ताञ्जित्वा च करे च विनिवेश्य च
रत्नान्यादाय सर्वेभ्यो माल्यवन्तं ततो ययौ। तं माल्यवन्तं शैलेन्द्रं समतिक्रम्य पाण्डवः
भद्राश्वं प्रविवेशाथ वर्षं स्वर्गोपमं शुचिम्। तत्र देवोपमान्दिव्यान्पुरुषाञ्शुभसंयुतान्
जित्वा तान्स्ववशे कृत्वा करे च विनिवेश्य च। आहृत्य सर्वतो रत्नान्यसङ्ख्यानि ततस्ततः
नीलं नाम गिरिं गत्वा तत्रस्थानजयत्प्रभुः। ततो जिष्णुरतिक्रम्य पर्वतं नीलमायतम्
विवेश रम्यकं वर्षं सङ्कीर्णं मिथुनैः शुभैः। तं देशमथ जित्वा स करे च विनिवेश्य च
अजयच्चापि बीभत्सुर्देशं गुह्यकरक्षितम्। तत्र लेभे च राजेन्द्र सौवर्णान्मृगपक्षिणः
अगृह्णाद्यज्ञभूत्यर्थं रमणीयान्मनोहरान्। अन्यांश्च लब्ध्वा रत्नानि पाण्डवोऽथ महाबलः
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्सगणं तदा। तत्र रत्नानि दिव्यानि लब्ध्वा राजन्नथार्जुनः
वर्षं हिरण्वतं नाम विवेशाथ महीपते। स तु देशेषु रम्येषु गन्तुं तत्रोपचक्रमे
मध्ये प्रासादवृन्देषु नक्षत्राणां शशी यथा। महापथेषु राजैन्द्र सर्वतो यान्तमर्जुनम्
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया वीर्यशोभया। ददृशुस्तं स्रियः सर्वाः पार्थमात्मयशस्करम्
तं कलापधरं शूरं सरथं सधनुः करम्। सवर्मं सकिरीटं वै संनद्धं सपरिच्छदम्
सुकुमारं महासत्वं तेजोराशिमनुत्तमम्। शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम्
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र शक्तिपाणिं स्म मेनिरे। अयं स पुरुषव्याघ्रो रणेऽद्भुतपराक्रमः
अस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः। इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा धनञ्जयम्
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टिं च ससृजुस्तस्य मूर्धनि। दृष्ट्वा ते तु मुदा युक्ताः कौतूहलसमन्वितः
रत्नैर्विभूषणैश्चैव अभ्यवर्षंश्च पाण्डवम्। अथ जित्वा समस्तांस्तान्करे च विनिवेश्य च
मणिहेमप्रबालानि शस्त्राण्याभरणानि च। एतानि लब्ध्वा पार्थोऽथ शृङ्गवन्तं गिरिं ययौ
शृङ्गवन्तं च कौरव्यः समतिक्रम्य फल्गुनः। उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः
विद्याधरगणांश्चैव यक्षेन्द्रांश्च विनिर्जयन्। तत्र लेभे महात्मा वै वासो दिव्यमनुत्तमम्
किन्नरद्रुमपत्रांश्च तत्र कृष्णाजिनान्बहून्। याज्ञीयांस्तांस्तदा दिव्यांस्तत्र लेभे धनञ्जय
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः। इयेष जेतुं तं देशं पाकशासनन्दनः
तत एनं महावीर्यं महाकाया महाबलाः। द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनमब्रुवन्
पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथञ्जन। उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत
इदं पुरं यः प्रविशेद्घ्रुवं न स भवेन्नरः। प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तवै