तं तु राजन्विभुः शौरी राजानं बलिनां वरम्। स्मृत्वा पुरुषशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमम्
सत्यसन्धो जरासन्धं भुवि भीमपराक्रमम्। भागमन्यस्य निर्दिष्टमवध्यं मधुर्भिर्मृधेः
नात्मनाऽऽत्मवतां मुख्य इयेष मधुसूदनः। ब्राह्मीमाज्ञां पुरस्कृत्य हन्तुं हलधरानुजः
किमर्थं वैरिणावास्तामुभौ तौ कृष्णमागधौ। कथं च निर्जितः सङ्ख्ये जरासन्धेन माधवः
कश्च कंसो मागधस्य यस्य हेतोः स वैरवान्। एतदाचक्ष्व मे सर्वं वैशम्पायन तत्वतः
यादवानामन्ववाये वसुदेवो महामतिः। उदपद्यत वार्ष्णेयो ह्युग्रसेनस्य मन्त्रभृत्
उग्रसेनस्य कंसस्तु बभूव बलवान्सुतः। ज्येष्ठो बहूनां कौरव्य सर्वशस्त्रविशारदः
जरासन्धस्य दुहिता तस्य भार्याऽतिविश्रुता। राज्यशुक्लेन दत्ता सा जरासन्धेन धीमता
तदर्थमुग्रसेनस्य मधुरायां सुतस्तदा। अभिषिक्तस्तदाऽमात्यैः स वै तीव्रपराक्रमः
ऐश्वर्यबलमत्तस्तु स तदा बलमोहितः। निगृह्य पितरं भुङ्क्ते तद्राज्यं मन्त्रिभिः सह
वसुदेवस्य तत्कृत्यं न शृणोति स मन्दधीः। त तेन सह तद्राज्यं धर्मतः पर्यपालयत्
प्रीतिमान्स तु दैत्येन्द्रो वसुदेवस्य देवकीम्। वाह भार्या स तदा दुहिता देवकस्य या
तस्यामुद्वाह्यमानायां रथेन जनमेजय। उपारुरोह वार्ष्णेयं कंसो भूमिपतिस्तदा
ततोऽन्तरिक्षे वागासीद्देवदूतस्य कस्यचित्। वसुदेवश्च शुश्राव तां वाचं पार्थिवश्च सः
यामेतां वहमानोऽद्य कंसोद्वहसि देवकीम्। अस्या यश्चाष्टमो गर्भः स ते मृत्युर्भविष्यति
सोऽवतीर्य ततो राजा खड्गमुद्धृत्य निर्मलम्। इयेष तस्या मूर्धानं छेत्तुं परमदुर्मतिः
सान्त्वयन्स तदा कंसं हसन्कोधवशानुगम्। राजन्ननुनयामास वसुदेवो महामतिः
अहिंस्यां प्रमदामाहुः सर्वधर्मेषु पार्थिव। अकस्मादबलां नारीं हन्तासीमामनागसीम्
यच्च तेऽत्र भयं राजञ्शक्यते बाधितुं त्वया। इयं शक्या पालयितुं समयं चैव रक्षितुम्
अस्यास्त्वमष्टमं गर्भं जातमात्रं महीपते। विध्वंसय तदा प्राप्तमेवं परिहृतं भवेत्
एवं स राजा कथितो वसुदेवेन भारत। तस्य तद्वचनं चके शूरसेनपतिस्तदा
ततस्तस्यां सम्बभूवुः कुमाराः सूर्यवर्चसः। जाताञ्चातांस्तु तान्सर्वाञ्जघान मधुरेश्वरः
अथ तस्यां समभवद्बलदेवस्तु सत्तमः। याम्यता मायया तं तु यमो राजा विशाम्पते
देवक्या गर्भमतुलं रोहिण्या जठरेऽक्षिपत्। आकृष्य कर्षणात्सम्यक्सङ्कर्षणं इति स्मृतः
बलश्रेष्ठतया तस्य बलदेव इति स्मृतः। पुनस्तस्यां समभवदष्टमो मधुमूदनः
तस्य गर्भस्य रक्षां तु स चक्रेऽभ्यधिकं नृपः। ततः काले रक्षणार्थं वसुदेवस्य तत्वतः।। aउग्रः प्रयुक्तः कंसेन सचिवः क्रूरकर्मकृत्
जातमात्रं वासुदेवमथाकृष्य पिता ततः। उपजह्रे परिक्रीतां सुतां गोपस्य कस्यचित्
अमृष्यमाणस्तं शब्दं देवदूतस्य पार्थिवः। वासुदेवं महात्मानमर्पयामास गोकुले
वासुदेवोपि गोपेषु ववृधेऽब्जमिवाम्भसि। अज्ञायमानः कंसेन गूढोऽग्निरिव दारुषु
विप्रचके तदा सर्वान्बल्लवान्मधुरेश्वरः। वर्धमानो महाबाहुस्तेजोबलसमन्वितः