एष धारयित सम्यक्चातुर्वर्ण्यं महाबलः। शुभां शुभवतीं स्फीतां सर्वसस्यधरां धराम्
अस्याज्ञावशगाः सर्वे भविष्यन्ति नराधिपाः। सर्वभूतात्मभूतस्य वायोरिव शरीरिणः
एष रुद्रं महादेवं त्रिपुरान्तकरं हरम्। सर्वलोकेष्वतिबलः साक्षाद्द्रक्ष्यति मागधः
एवं ब्रुवन्नेव मुनिः स्वकार्यमिव चिन्तयन्। विसर्जयामास नृपं बृहद्रथमथारिहन्
प्रविश्य नगरीं चापि ज्ञातिसम्बन्धिभिर्वृतः। अभिषिच्य जरासन्धं मगधाधिपतिस्तदा
बृहद्रथो नरपतिः परां निर्वृतिमाययौ। अभिषिक्ते जरासन्धे तदा राजा बृहद्रथः। पत्नीद्वयेनानुगतस्तपोवनचरोऽभवत्
ततो वनस्थे पितरि मातृभ्यां सह भारत। जरासन्धः स्ववीर्येण पार्थिवानकरोद्वशे
अथ दीर्घस्य कालस्य तपोवनचरो नृपः। सभार्यः स्वर्गमगमत्तपस्तप्त्वा बृहद्रथः
जरासन्धोऽपि नृपतिर्यथोक्तं कौशिकेन तत्। वरप्रदानमखिलं प्राप्य राज्यमपालयत्
हते चैव मया कंसे सहंसडिभिके तदा। जरासन्धस्य दुहिता रोदते पार्श्वतः पितुः। जातो वै वैरनिर्बन्धो मयासीत्तत्र भारत
भ्रामयित्वा शतगुणमेकोनं येन भारत। गदा क्षिप्ता बलवता मागधेन गिरिव्रजात्
तिष्ठतो मथुरायां वै कुत्स्नस्याद्भुतकर्मणः। एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा
दृष्ट्वा पौरैस्तदा सम्यग्गदा चैव निवेदिता। गदावसानं तत्ख्यातं मथुरायाः समीपतः
तस्यास्तां हंसडिभिकावशस्त्रनिधनावुभौ। मन्त्रे मतिमतां श्रेष्ठौ नीतिशास्त्रे विशारदौ
यौ तौ मया ते कथितौ पूर्वमेव महाबलौ। त्रयस्त्रयाणां लोकानां पर्याप्ता इति मे मतिः
एवमेष तदा वीर बलिभिः कुकुरान्धकैः। वृष्णिभिश्च महाराज नीतिहेतोरुपेक्षितः
पतितौ हंसडिभिकौ कंसश्च सगणो हतः। जरासन्धस्य निधने कालोऽयं समुपागतः
न शक्योऽसौ रणे जेतुं सर्वैरपि सुरासुरैः। प्राणयुद्धेन जेतव्यः स इत्युपलभामहे
मयि नीतिर्बलं भीमे रक्षिता चावयोर्जयः। मागधं साधयिष्याम इष्टिं त्रय इवाग्नयः
त्रिभिरासादितोऽस्माभिर्विजने स नराधिपः। न सन्देहो यथा युद्धमेकेनाप्युपयास्यति
अवमानाच्च लोभाच्च बाहुवीर्याच्च दर्पितः। भीमसेनेन युद्धाय ध्रुवमप्युपयास्यति
अलं तस्य महाबाहुर्भीमसेनो महाबलः। लोकस्य समुदीर्णस्य निधनायान्तको यथा
यदि भीमबलं वेत्सि यदि ते प्रत्ययो मयि। भीमसेनार्जुनौ शीघ्रं न्यासभूतौ प्रयच्छ मे
एवमुक्तो भगवता प्रत्युवाच युधिष्ठिरः। भीमार्जुनौ समालोक्य सम्प्रहृष्टमुखौ स्थितौ
अच्युताच्युत मामैवं व्याहरामित्रकर्शन। पाण्डवानां भवान्नाथो भवन्तं चाश्रिता वयम्
यथा वदसि गोविन्द सर्वं तदुपपद्यते। नहि त्वमग्रतस्तेषां येषां लक्ष्मीः पराङ्मुखी
येषामभिमुखी लक्ष्मीस्तेषां कृष्ण त्वमग्रतः'। निहतश्च जरासन्धो मोक्षिताश्च महीक्षितः। राजसूयश्च मे लब्धो निदेशे त्व तिष्ठतः
क्षिप्रमेव यथा त्वेतत्कार्यं समुपपद्यते। अप्रमत्तो जगन्नाथ तथा कुरु समुपपद्यते
त्रिभिर्भवद्भिर्हि विना नाहं जीवितुमुत्सहे। धर्मकामार्थरहितो रोगार्त इव दुःखितः
न शौरिणा विना पार्थो न शौरिः पाण्डवं विना। नाजेयोस्त्यनयोऽर्लोके कृष्णयोरिति मे मतिः