यां त्वं मां सर्वतो हीनामुत्सृज्यासि गतः पुरा। तामेव लपितां गच्छ तरुणीं चारुहासिनीम्
न स्त्रीणां विद्यते किंचिदमुत्र पुरुषान्तरात्। सापत्नकमृते लोके नान्यदर्थविनाशनम्
वैराग्निदीपनं चैव भृशुद्वेगकारि च। सुव्रता चापि कल्याणी सर्वभूतेषु विश्रुता
अरुन्धती महात्मानं वसिष्ठं पर्यशङ्कत। विशुद्धभावमत्यन्तं सदा प्रियहिते रतम्
सप्तर्षिमध्यगं वीरमवमेने च तं मुनिम्। अपध्यानेन सा तेन धूमारुणसमप्रभा। लक्ष्याऽलक्ष्या नाभिरूपा निमित्तमिव पश्यति
अपत्यहेतोः संप्राप्तं तथा त्वमपि मामिह। इष्टमेवं गते हि त्वं सा तथैवाद्य वर्तते
न हि भार्येति विश्वासः कार्यः पुंसा कथंचन। न हि कार्यमनुध्याति नारी पुत्रवती सती
ततस्ते सर्व एवैनं पुत्राः सम्यगुपासते। स च तानात्मजान्सर्वानाश्वासयितुमुद्यतः
युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया। अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना
अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः। भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः
न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति। ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः
एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः। मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह
भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः। ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम्
वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः। जगाम दर्शयामास चार्जुनम्
ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः। मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत्
कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम्। वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह
पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः। प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः
यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति। तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः
अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन। तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम्
आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः। मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय
वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम्। ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते
एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः। हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम्। अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः
जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च। युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ
युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम्। अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम्
गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी। कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते
अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत। विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान्
एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना। अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा
परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ। रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन्
नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम्। देवीं सरस्वतीं चैव (व्यासं)ततो जयमुदीरयेत्