एकदा, नाइमिषारण्ये वासिनः कृत्यदृष्ट्या, शौनकः नाम ब्राह्मणः, यः सर्वज्ञः च, जारत्कारुं नाम तपस्वी महात्मानं विषये प्रश्नं कृतवान्। तस्य पुत्रः कः इति, सः जिज्ञासितः अभवत्। तस्मिन् समये, लोमहर्षणः सूतः, यः व्यासस्य प्रियशिष्यः आसीत्, तं उपदिष्टवान्। सः अतीव ज्ञानवान् च, तस्माद् जारत्कारुं विषये सः सच्चरितं श्रावयामास। जारत्कारुः, यः प्रजापतिसमानः, तपस्वी च, सदा आहारं संयम्य, कठोरतपः आचरन्, पृथिवीं सर्वत्र भ्रमति स्म। सः स्वकं तपश्चक्रं प्रकटयन्, सर्वत्र तीर्थेषु स्नानं कृत्वा, अतीव कठोरतया तपस्याम् अवस्थितः। एकदा, तस्य तपस्यायाः तेजसा, सः अग्निसमानः दीप्तिमान्, भ्रमणं कृतवान्। तस्मिन् भ्रमणकाले, सः पितृणां चित्तं ददर्श, ये च महान् गर्ते उपविष्टाः, पादाः उपरि, मुखानि अधः। तं दृष्ट्वा, जारत्कारुः तान् पितृन् उवाच, "कः यूयं, एषः गर्तः स्थिताः?" ते तं प्रत्युवाच, "यायावराः नाम, व्रतधराः, अस्माकं वंशस्य पतनात्, वयं पृथिवीं गच्छामः।" ते तस्य वंशस्य केवलं एकं जीवितं ज्ञातवन्तः, जारत्कारुं नाम, यः दुर्बलः च, केवलं तपस्याम् अवस्थितः। "सः पुत्रान् उत्पादयितुम् इच्छति न, यतः सः भ्रान्तः अस्ति; अतः वयं गर्ते पतिताः," इति ते वदन्ति। "यः जनः वंशं न धारयति, सः स्वर्गं न प्राप्नोति, यद्यपि सः पुण्यं करोति।" ततः जारत्कारुः, "अहं जारत्कारुः, मम पितरः, ददताम्, किम् अहं अद्य करोमि?" इति प्रार्थयामास। ते तं उवाच, "प्रिय पुत्र, वंशस्य सन्दारणाय प्रयासं कुरु; तव हिताय, अस्माकं हिताय, धर्माय च एषः सर्वोत्तमः उपायः।" "अहं केवलं स्वार्थाय पत्नीं न गृहीष्ये; किन्तु तव लाभाय, विवाहं करिष्ये," इति जारत्कारुः प्रतिज्ञां कृतवान्। "यदि पत्नीं गृहीतुम् अर्हामि, तर्हि विवाहं करिष्ये; अन्यथा, न करोमि।" "एकां कन्यां, यः मम नाम धारयति, यः तपस्विनी च, तां गृहीष्ये," इति सः निश्चितः। "कस्य अपि, यः मम दीनत्वं गृहीतुम् इच्छति, ताम् अर्हामि।" एवं जारत्कारुः विवाहस्य हेतुं प्रयासं कृतवान्। तस्मिन् विवाहात्, एकः पुत्रः जातः, यः तस्य पितृणां उद्धारेण सह, स्वर्गं प्राप्यते। अहं ब्रह्मणः, एषः कथा ऐतिहासिकः अस्ति, यः एकस्मिन् समये, सर्पाणां शापं च समाप्तं कृतवान्। सर्पाणां माता तेषां प्रति शापं कृतवती, यः जनमेजयस्य यज्ञे, वातचक्रधारिणः दग्धुम् इष्टः। सर्पाणां श्रेष्ठः, एकः सर्पः, स्वस्य भगिनीं ऋषये प्रदास्य, तस्य पुत्रः अस्ति, यः नाम Āstīka, यः महात्मा च। Āstīka, यः तपस्वी, वेदेषु च प्रवीणः, सर्वभूतानां प्रति समदृष्टिः, माता-पितुः भयम् अपहरति स्म। अनन्तरं, पाण्डवः राजाः एकं महायज्ञं, सर्पयज्ञं, कृतवान्। यदा यज्ञः आरभ्यते, सर्पाणां विनाशाय, Āstīka, तपस्वी, तान् शापात् मुक्तवान्। तेन सः स्वपितृणां, मातृकानां च उद्धारणं कृतवान्, वंशस्य च रक्षणं कृतवान्। विविधव्रतानां च आत्माध्ययनं कृत्वा, देवतानां पूजां च कृतवान्। जारत्कारुः, Āstīka इति पुत्रं प्राप्य, स्वर्गं गतः, पितृणां सह, सर्वोत्तमं धर्मं अचरत्। एवं जारत्कारुः, तपस्यां स्थिरः, स्वर्गं प्राप्य, Āstīka इति पुत्रं प्राप्य, महत्तमं धर्मं अचरत्।