यथा पूर्वं कृष्णा उवाच—"मा भगवन्, बहून् पतीन् मा मे ददातु"—इति, तथापि देवेन प्रत्युक्तम्—"एष ते वरः सम्प्रदत्तः"—इत्येवम्। देवः हि अस्मिन् विषये परं तत्त्वं वेत्ति। यदि चैतत् शंकरेण नियतं, धर्म्यं वा अधर्म्यं वा, मम दोषः नास्ति। येषां कृते एषा निश्चिताऽस्ति, तैः तैः यथाकामं पाणिर्गृह्यतां, कृष्णा हि तेषां नियुज्यते। एषा विवाह-रीतिः मनुष्येषु न दृश्यते; देवाः एते, कृष्णा च लक्ष्मीः स्वयम्। पूर्वकृत्यपुण्येन, देवराजस्य प्रसादेन च, सा पाण्डवानां पञ्चानां भार्या जाता। एषः विवाहः केवलं तेषां कृते नियतः, यथा कृष्णा पाण्डवानां; अन्येषां न, न च एष धर्मः मनुष्येषु श्रुतः। ततः व्यासः च द्रुपदः च तत्र आगम्य, यत्र कुन्ती पुत्रैः सह स्थिताऽसीत्, धृष्टद्युम्नः चापि तत्र। कृष्णद्वैपायनः धर्मराजं युधिष्ठिरं उपससार। ततः स भगवाञ् धर्मराजं प्रति उवाच—"अद्यैव शुभे दिने, यदा चन्द्रः पुष्ययोगे संप्राप्तः, त्वं पाण्डुपुत्र, कृष्णायाः पाणिं प्रथमं गृहाण।" एवमुक्त्वा धर्मराजम्, भीमसेनादीन् अपि संबोधितवान्। "नरश्रेष्ठाः पाण्डवाः, यूयम् प्रत्येकशः पाणिं गृह्णीत; अहं हि पूर्वं सर्वमेतत् दृष्टवान्, पापरहिताः यूयम्।" ततः राजा यज्ञसेनः पुत्रेण सह, यथोचितानि महान्ति द्रव्याणि विवाहाय सम्प्रीत्या अनुमन्यते। सः पुत्रबन्धुभिः सह हृष्टः, कन्यां कृष्णां नानारत्नैः भूषयित्वा आहूय तुष्टः। ततः राज्ञः मित्रमन्त्रिणः च, द्विजश्रेष्ठाः नागरिकाश्च, विवाहदर्शनाय उत्सुकाः, यथायोग्यं समागताः। तदा तस्य राज्ञः प्रासादः, अतिथिभिः शोभितः, विस्तीर्णे गवाक्षे पद्मोत्पलैः अलङ्कृतः, सेनासमूहेन रत्नराशिभिश्च, शुद्धतारागणैः व्योम्न इव, विभ्राजमानः। कुरुनृपपुत्राः, युवानः, कुण्डलधारिणः, दिव्यवस्त्रपरिधानाः, चन्दनलेपिताङ्गाः, स्नानमङ्गलानि कृत्वा, शोभायमानाः प्रविविशुः। धौम्यः अग्निसमतेजाः पुरोहितः अग्रे, विधिवत् सर्वान् अनुययौ, वृषभाः इव हृष्टगणं प्रविशन्तः। ततः सर्वं विधिवत् कृत्वा, वेदविद् पुरोहितः, जाज्वल्यमाने वह्नौ मन्त्रैः आहुतिं जुहाव; युधिष्ठिरं पुरोगम्य कृष्णया सह उपवेश्य। पाणिग्रहणाय वेदविदा ऋत्विजा तौ वह्निं परितः परिक्रमितौ; युधिष्ठिरः च विप्रान् द्रव्यैः, गवां, रत्नैः च तर्पयित्वा, विधिपूर्वकं कर्म अकरोत्। तदा वह्निसाक्षिणि राजा द्रुपदकन्यायाः पाणिं जग्राह; धौम्यः मन्त्रैः ऋषिभिः सह अग्निकर्माणि चकार। ततः पुष्पवृष्टिः दिवः अपतत्, सुगन्धिः मन्दमारुतः ववौ। ततः सभा-अनुज्ञां प्राप्य, राजपुरोहितः युधिष्ठिरं प्रत्युवाच। सर्वान् विप्रान् मित्रमन्त्रिणश्च आहूय, महात्मा ऋत्विजः नृपतिं प्रति पुनः अर्थपूर्णं वाक्यम् अवदत्। "अधुना अन्ये राजपुत्राः अपि, यथाक्रमं, राजकन्यायाः पाणिं गृह्णन्तु।" द्रुपदः मुनिं सत्कृत्य, कुरुषु अपि एवं कर्तव्यम् इति आज्ञापयत्। पुरोहितराजाभ्यां अनुमोदिताः राजपुत्राः प्रमोदिताः; अन्ये अपि राजकुमाराः, विधिवत्, कन्यायाः पाणिं गृह्णन्ति। प्रतिदिनं ते महारथाः कुरुवंशधारिणः, शोभायमानाः, समुपतिष्ठन्ति। तदा देवर्षिः अद्भुतं लोकोत्तरं कार्यं न्यवेदयत्—सा सती सुकेशिनी प्रतिदिनं विवाहानन्तरं कन्यैव स्थिताऽभूत्। ज्येष्ठे पत्नीरूपेण, कनिष्ठेषु स्नेहश्वशुर्याः रूपेण, मध्ये तु त्रिषु भ्रातृषु त्रिविधं सम्बन्धं पाञ्चाली बिभ्रति। विवाहे समाप्ते, द्रुपदः महारथिभ्यः शतं सुवर्णरचितानां चत्वार्यश्वयुक्तानां सुवर्णयोक्यः रथान् दत्तवान्। शतं शुभलक्षणयुक्तानां गजाः, शतं पर्वतसमानानां हयश्रेष्ठानां, शतं युवतीनां दासीः, विभूषणवस्त्रमालाभिः शोभिताः, अपि च ददौ। पृथक् पुनः वह्निसाक्षिकं द्रव्यं, दिव्यरूपेभ्यः, वस्त्राभरणानि च, स्वभावतः दत्तवान्। विवाहे कृतस्मिन्, महाबलिनः पाण्डवाः, इन्द्रसमाः, पाञ्चालराजपुर्यां रत्नधनसमृद्ध्या मुदिताः। द्रुपदस्य पाण्डवैः सह संधिं कृत्वा, न किञ्चिद् भयम् आसीत्, नापि देवदत्तम्। द्रुपदस्य महिष्यः कुन्तीं उपगम्य, नाम उच्चार्य, पादौ शीर्ष्णा स्पृष्टवन्त्यः। कृष्णा, शुभवस्त्रधारिणी, मंगलाभरणभूषिता, मातृष्वसुः पादौ वन्द्य, विनीताऽभवत्। पृथाऽपि, स्नेहेन, सुशिलां सौभाग्यलक्षणयुक्तां स्नुषां द्रौपदीं प्रति आशीर्वचनं व्याहरत्—"यथा शची इन्द्रेण, स्वाहा अग्निना, रोहिणी सोमेन, दमयन्ती नलेन सह—यथा भद्रा वैश्रवणेन, अरुन्धती वसिष्ठेन, लक्ष्मीर्नारायणेन च—तथा त्वं पतिभिः सह सदा स्याः।" "भद्रे, वीरपुत्रवती भव, सुखसमृद्धा, सौभाग्यवती, भोगसम्पन्ना, यज्ञपत्नी, पतिसंयुक्ता च। अतिथीन्, आगतान्, सत्कृत्यान्, वृद्धान्, बालान्, आचार्यान् च, यथायोग्यं पूजयित्वा, तव वर्षाणि सदा शुभानि भवन्तु।" "कुरुजाङ्गलस्य राज्यानां पुरीणां च अग्रेषु, धर्मनिष्ठया, पतिं त्वं नृपतिं अभिषिञ्च। यदा पाण्डुपुत्राः वीर्येण पृथिवीं जयिष्यन्ति, तदा अश्वमेधमहोत्सवे त्वं विप्रेषु सर्वं दद्यात्।" "यावन्ति रत्नानि धर्मयुक्तानि पृथिव्यां, तानि त्वं प्राप्य, शतस्यमानं सुखेन जीव। यथा अद्य तव विवाहवस्त्रवतीं त्वां दृष्ट्वा अहं हृष्टाऽस्मि, तथा पुनः पुत्रवत्सलां त्वां दृष्ट्वा हर्षयिष्यामि।" एवं विवाहानन्तरं, श्रीहरिः पाण्डवपत्नीभ्यः सुवर्णमणिविद्रुमकृतानि दिव्याभरणानि प्रेषयत्।