यः स युवकः विस्तीर्णरक्तलोचनः कृष्णाजिनवसनः देवसदृशवपुः बभूव, स महद्धनुः संधाय भूमौ लक्ष्यं निपातितवान्। सः शीघ्रतया निःसंशयं कृतकृत्यः, ब्राह्मणश्रेष्ठैः चयनितः पूजितश्च, दैत्यपुत्रेषु शक्रवत् देवर्षिसंवृतः तत्र स्थितवान्। तस्य पश्चात् कृष्णा कृष्णाजिनमादाय हर्षपूर्णा गजवधूः प्रमुदिता गजं यथा, तं अन्वगच्छत्। स च कृष्णवर्णः युवान्, गजराजवद् गमने, तद् दुष्करं कर्म महत् समापादयत्। यो रथिनः पुत्रेण सह समरे युध्यते स्म, स मे मतिम् आरुह्य अर्जुनः इति, यस्य बलम् इन्द्रसमं। तत्र राजानः तद् असहिष्णवः संकुप्य समन्तात् परिवव्रुः। तदा भीमः राजसभा मध्ये महावृक्षं समारुह्य, तम् आदाय, मृत्युरिव प्राणिनां मध्ये, राजानां गणान् समक्षं निपातितवान्। नगरस्य बहिः भृगुपुत्रस्य कर्मशाला आसीत्। तत्र वह्निसदृशा शोभया स्त्री उपविष्टा, या तेषां जननीति मे अभ्युपगम्यते; तया सह त्रयः पुरुषश्रेष्ठाः अग्निसमप्रभाः उपविष्टाः। तस्याः पादौ प्रणम्य, "कृष्णायै नमः कुर्वीत" इति उक्त्वा, ते पुरुषश्रेष्ठाः कृष्णायाः आगमनं निवेद्य, भिक्षार्थं बहिः निर्गताः। कृष्णा तेषां भिक्षां गृह्य, भागं ब्राह्मणेषु निवेद्य, वृद्धां स्त्रीं सेवितवती, ततः स्वयं तैः पुरुषैः सह अश्नात्। सर्वे ते राजपुत्राः शय्यां ययुः, कृष्णा तेषां पादेषु शिरः स्थापयित्वा शय्यां कृतवती; तेषां शय्या पृथिव्यां कुशैः पशुचर्मणि च आच्छादिता आसीत्। ते विविधकथाः कथयन्तः, मेघनिनादवत् गर्जन्तः, व्यापारीशूद्रानुपयुक्ताः, न ब्राह्मणविषयाः, ताः वीराः कथाः कथयन्ति स्म। न संशयः, राजन्, ते क्षत्रियश्रेष्ठाः युद्धविषयमेव कथयन्ति स्म; अस्माकं आशा सिध्यति, यतः पार्थाः अग्निदाहात् मुक्ताः इति श्रूयते। यथा लक्ष्यं निपातितं धनुः च संधायते, तथा ते बलपूर्वकं कृतवन्तः; परस्परं संवादे च तेषां गूढवेषेण विहरणं नूनं पार्थाः इति स्पष्टीकृतम्। ततः राजा द्रुपदः प्रमुदितः स्वपुरोहितं तेषां समीपं प्रेषयामास, "गच्छ, यदि ते पाण्डुपुत्रा एव महात्मानः स्युः, तद्विजानीयाः" इति। पुरोहितः राजाज्ञां प्राप्य, तेषां समीपं गत्वा, स्तुतिं कृत्वा, राज्ञः सर्वं संदेशं यथाक्रमं निवेदितवान्। "पाञ्चालराजः भूमिपतिः ज्ञातुमिच्छति, के यूयं महोचिताः; लक्ष्यमुद्धृत्य धनुर्विद्यां दर्शयतः दृष्ट्वा सः प्रमोदितः। स्ववंशं वदत, शत्रूणां मूर्धनि पादौ स्थापयत, मम च पाञ्चालराजस्य च हृदयं हर्षयत। राजा पाण्डुः द्रुपदस्य प्रियः मित्रं समश्चासीत्; तस्यैव मनसि इच्छास्ति, यद् मम कन्या कौरववंशस्य वधूर्भवेत्। सैषा नित्यं द्रुपदस्य हृदि वाञ्छा, यद् दीर्घबाहुरर्जुनः धर्मेण मम कन्यां जयेत्। यदि एतत् सिध्यति, मम महद् यशः पुण्यं च लाभश्च।" इत्युक्त्वा, राजा तं विनीतं स्थितं दृष्ट्वा, भीमं समीपस्थितं आज्ञापयत्—"पाद्यं समाहृत्य उत्तमं आसनं च दत्तव्यं, द्रुपदस्य पुरोहितः सदा पूजनीयः।" भीमः आज्ञां सम्पाद्य, पुरोहितः प्रसन्नः पूजां स्वीकृतवान्। सः सुखोपविष्टः, युधिष्ठिरेण एवमुक्तः। "राजा पाञ्चाल्यः कन्यां स्वधर्मेण दत्तवान्, न कामात्; राजा द्रुपदः कन्याशुल्कं स्थाप्य, तां तस्मै वीराय समर्पितवान्। न जातिं न गुणं न कुलं न वंशं विचिन्तितम्, यः धनुः संधाय लक्ष्यमुद्धृत्य नियमं पूरयामास तस्मै दत्ता। एवं कृष्णा अस्मिन् राजसभा मध्ये महात्मना प्राप्ता; तस्मादद्य, सौमकि, राज्ञः शोककारणं नास्ति, न स्वार्थस्यापि प्रवृत्तिः। यच्च द्रुपदस्य मनसि वाञ्छा सा अपि सिध्यति; एषा राजकन्या प्राप्ता, ब्राह्मण, एतत् मम हितमिव मन्ये। न तद् धनुः दुर्बलः संधातुं शक्तः, न च लक्ष्यं निर्बलः अविद्यः वा पतितुमर्हति। तस्मात् पाञ्चालराजः अद्य कन्यार्थे शोचनीयः नास्ति; न च तत् लक्ष्यं पृथिव्यामन्येन केनचित् निपातयितुमशक्यं। युधिष्ठिरेण एवं भाषमाणे, अन्यः पुरुषः शीघ्रं पाञ्चालराजस्य पार्श्वात् आगत्य, भोजनस्य सिद्धिं निवेदयितुं प्रवृत्तः। राजा द्रुपदः अतिथीनां विवाहार्थं च भोजनं समारभत; सर्वे कार्याणि सिद्धानि, तस्मात् तद् भोजनं गृह्णीत, कृष्णा च शीघ्रं तत्र आगच्छतु। अत्र सुवर्णपद्मचित्रिताः रथाः, उत्तमाश्वयुक्ताः, राजयोग्याश्च; तेषु आरोह्य, सर्वे पाञ्चालयराजगृहं प्रति यान्तु। ततः कुरुवीर्यः सर्वे पुरोहितेन सह तानि महावाहनानि समारुह्य, कुन्ती कृष्णया सह एकस्मिन्रथे उपविष्टे। सुगन्धवस्त्राभरणैः, विविधमाल्यैः, शुद्धाभरणैः अलंकृताः, शुभगीतवाद्यनिनादैः, साध्वीजनसमन्विताः, हर्षपूर्णाः, दीपशिखाभिः ब्राह्मणैः च सह प्रस्थिताः। युधिष्ठिराज्ञया पाञ्चालराजस्य पुरोहितः गत्वा, यथोक्तं कुरुपुत्रस्य वचनं राज्ञे निवेदितवान्। पुरोहितवचनं श्रुत्वा, धर्मात्मा राजा युधिष्ठिरस्य भावं ज्ञातुमिच्छन्, नानाविधानि दानानि समर्पयामास। फलानि, माल्यानि, कवचानि, छत्राणि, आसनानि, गावः, रज्जवः, बीजानि च कृषिकर्मणि, सर्वमुपनिनाय। यत् किञ्चिदन्यत् शिल्पविषयं, तत्र सर्वं समुपस्थितम्; क्रीडावस्तूनि अपि राजा समर्पितवान्। दीप्तानि कवचानि, छत्राणि, महाशस्त्राणि, उत्तमाश्वा रथाश्च, उत्तमानि धनूंषि, शराणि, सुवर्णमण्डितानि शस्त्राणि, भल्लाः, मुसलानि, परश्वधानि, सर्वाणि युद्धाय शस्त्राणि, उत्तमानि शय्यानि, आसनानि, उत्तमवस्त्राणि च तत्र उपस्थापितानि।