ततः सोमकानां शुद्धबुद्धिः पुरोहितः मन्त्रकुशलः सम्यक् कुशान् समाच्छाद्य विधिपूर्वकं स्रुवेण सर्पिषा वह्नये हविरारोपयत्। अग्निं तर्पयित्वा ब्राह्मणान् स्वस्तिवाचनैः सम्यगनुगृह्य, स सर्वतः वाद्यघोषान् उपशमयितुं समादेशयत्। यदा तत्र मौन्यम् अभवत्, तदा नृपश्रेष्ठ, धृष्टद्युम्नः मेघनिनादसन्निभेन स्वरेण केशवाम् उपगृह्य सम्यक् सभामध्ये प्रविवेश। स तत्र सभायाः मध्ये स्थित्वा, मेघगम्भीरया वाचा उत्तमान् स्पष्टरमणीयार्थान् वचनानि उच्चैः प्राकथयत्—"एष लक्ष्यं, एते च बाणाः। अत्र समागताः सर्वे राजानः मम वचनं शृण्वन्तु। यः कश्चन एतत् महान् कर्म, शौर्यसम्पन्नः, कुलशीलबलसम्पन्नः, आज आज्ञया एतेषां तीक्ष्णान् शीघ्रगामिनः बाणान् यन्त्रस्य छिद्रेण सुतार्य योजयेत्, तस्यैव कृष्णा, भगिनी मम, भार्या भविष्यति। मम वाक्यं मिथ्या नास्ति।" एवं उक्त्वा धृष्टद्युम्नः स्वसारं कृष्णाम् अभ्यधावत्, तत्र समागतान् राजान् नामधेयैः, वंशैः, कर्मभिः च संकीर्त्य तां प्रोक्तवान्। "दुर्योधनः, दुर्विषहः, दुर्मुखः, दुश्प्रधर्षणः, विविंशतिः, विकर्णः, सहः, दुःशासनः च; युयुत्सुः, वायुवेगः, भीमवेगरवः, उग्रायुधः, बालकिः, करकायुः, विरोचनः; कुन्दकः, चित्रसेनः, सुवर्चाः, कनकध्वजः, नन्दकः, बहुशाली, तुहुण्डः, विकटः; एवं च बहवः धृतराष्ट्रस्य महाबलाः पुत्राः कर्णेन सहिताः तव कृते आगताः। अनन्ताः महात्मानः राजानः, रणशिरोमणयः, शकुनिः सुबलपुत्रः, वृषकः, बृहद्बलः च। एते सर्वे गान्धारराजस्य पुत्राः, अश्वत्थामा, भोजः च, शस्त्रधारिणां श्रेष्ठौ। एते द्वौ महात्मानौ, तव कृते अलंक्रौतौ, बृहन्तः, मणिमान्, दण्डधरः राजा च। सहदेवः, जयसेनः, मेघसन्धिः राजा, विराटः तस्य च शंखः, उत्तरः च पुत्रौ। वृद्धक्षेमिः, सुशर्मा, सेनाबिन्दुः राजा, सुकेतुः तस्य च सुनाम्ना पुत्रः, सुवर्चाः; सुचित्रः, सुकुमारः, वृकः, सत्यधृतिः, सूर्यध्वजः, रोचमानः, नीलः, चित्रायुधः। अंशुमान्, चेकितानः, श्रेणिमान् महाबलः, चन्द्रसेनः समुद्रसेनपुत्रः, कीर्तिमान्। जलसन्धः पित्रा पुत्रेण च सहितः, विदण्डः, दण्डः, पौण्ड्रकवासुदेवः, महाबलः भगदत्तः। कलिंगाधिपः, ताम्रलिप्तः, पत्तनाधिपः, शल्यः मद्रराजः महारथः, तस्य च पुत्रः। वीरः रुक्माङ्गदः, रुक्मरथः च; कौरव्यः सोमदत्तः, तस्य च पुत्रः महारथः। त्रयः वीराः: भूरिः, भूरिश्रवाः, शलः; सुदक्षिणः काम्बोजः, दृढधन्वा पौरवः। बृहद्बलः, सुशेनः, शिबिः, उशीनरः; पतच्चरणिहन्ता, करूषाधिपः च। सङ्कर्षणः, वासुदेवः, रुक्मिणीसुतः बलवान्; साम्बः, चारुदेष्णः, प्रद्युम्नः, सात्यकिः च गदायुधः। अक्रूरः, सात्यकिः, बुद्धिमान् उद्धवः; कृतवर्मा हार्दिक्यः, पृथुः, विपृथुः च। विदुरथः, कङ्कः, शङ्कुः, सगवेषणः; अशवाहः, अनिरुद्धः, सामिकः, सरिमेजयः। वीरः वातपति, झिल्लिः, पिण्डारकः; बलवान् उशीनरः—एते वृष्णयः कीर्तिताः। भागीरथः, बृहत्क्षत्रः, सिन्धुराजः जयद्रथः; बृहद्रथः, बाहीकः, श्रौतायुः महारथः। उलूकः, कैतवः राजा, चित्राङ्गदः, शुभाङ्गदः; वत्सराजः प्राज्ञः, कोसलाधिपः च। शिशुपालः वीरः, जरासन्धः च; एते चान्ये च बहवः भूपालाः, नानादेशाधिपाः। तव कृते, शुभे, कीर्तिमन्तः क्षत्रियाः पृथिव्यां आगताः; एते महाबलाः लक्ष्यं भङ्क्तुं समायाताः; यः कश्चिद् एतत् लक्ष्यं हन्यात्, स त्वया अद्य वरणीयः।" एवं धृष्टद्युम्नवचने समाप्ते, भूषिताः, कुण्डलधारिणः, युवराजानः, परस्परं स्पर्धमाना, स्वशक्त्यैव विश्वस्ता, समरे सज्जा, एकैकशः उत्पेतुः। रूपेण, वीर्येण, वंशेन, गुणेन, वित्तेन, यौवनेन च गर्विताः, मदवेगेन प्रेरिताः, हिमालयगजाः इव मदोन्मत्ताः अभवन्। परस्परं निरीक्ष्य, स्पर्धया तप्ताङ्गाः, "कृष्णा मम" इति मनसा निश्चित्य, राजानः आसनात् उत्तस्थुः। ते क्षत्रियाः, सभायां समागताः, द्रुपदात्मजां विजयितुं, देवसभायाम् अप्सरसां मध्ये पर्वतीव शोभन्ते स्म। तेषां हृदयानि कृष्णया आकर्षितानि, कामबाणैः पीडिताङ्गाः, राजानः द्रुपदात्मजायै रङ्गं प्रविशन्तः, मित्राण्यपि तत्र प्रतिद्वन्द्विनः अभवन्। ततः देवगणाः स्वैः दिव्यरथैः आगमन्—रुद्राः, आदित्या, वसवः, अश्विनौ, साध्याः, सर्वे मरुतः, यमः, धनदः च अग्रतः। दैत्याः, सुपर्णाः, महोरगाः, दिव्यर्षयः, गुह्यकाः, चारणाः; विश्वावसु, नारदः, पर्वतः, गन्धर्वश्रेष्ठाः अप्सरसः च तत्र समागताः। तत्र हलायुधः, जनार्दनः, वृष्ण्यन्धकाः च, स्वस्थानानुसारं स्थित्वा, कृष्णस्य मन्त्रेण, यदुकुलश्रेष्ठाः, एकाग्रचित्ताः सन्नद्धाः अपश्यन्। पञ्च ते तत्र, मदोन्मत्तमहागजोपमाः, पङ्केरुहेषु पञ्च महादन्तिनः इव, विभूतिकलिताङ्गाः, यज्ञाग्निवत् दीप्ताः, यदुकुलवीरशिरोमणिः कृष्णः, गम्भीरया बुद्ध्या तान् निरीक्ष्य, मनसा विचिन्तयामास।