तदा स भूम्यस्त्रेण भूमिं उत्पादयामास, पर्वतास्त्रं प्रयुज्य पर्वतान् सृजति स्म, तिरोभावास्त्रेण पुनः तत्रैव तिरोभूतः। क्षणेन स दीर्घः, क्षणेन ह्रस्वः, क्षणेन रथध्वजस्थः, क्षणेन रथमध्ये, क्षणेन भूमौ अवतरत्। सूक्ष्मः, स्थूलः, गुरुभिः प्रियः, कौशलसम्पन्नः, विविधैः बाणैः ताडयामास। यथा लोहेन वराहः सञ्चरति, एवं स एकेन बाणेन पञ्च बाणान् एकस्मैव क्षिप्तवान्। गोः शृङ्गकोषे चलद्रज्ज्वां च, वीरः एकविंशति बाणान् स्थापयामास। एवं महाशस्त्रे च धनुषि च, निष्पाप, गदायां च, अस्त्रकुशलः चक्राणि दर्शयामास। तस्मिन् कर्मणि समाप्यन्ते, सभायां शान्तायां, वाद्यनिनादे शमिते, द्वारदिशि महत्त्वबलसूचकः शब्दः अभवत्, वज्रपातनिभः, शस्त्रध्वनिः श्रुतः। पर्वतानि विकलानि वा? भूमिः विदीर्णा वा? नभः मेघैः वर्षन्ति वा?