ते भारताः स्वप्रतिद्वन्द्वीभिः सह चतुर्विधेन सैन्येन भूमिं कम्पयन्तः शत्रुभिः समं समरभूमौ प्रहारं कृतवन्तः। ततः पाञ्चालकन्या, भूमिं बलात् जित्वा, दशभिः सैन्यविभागैः सम्वरणं प्रति अग्रसरन्ती, तं युद्धे पराजितवती। तदनन्तरं सम्वरणराजा, स्वपत्नी, मन्त्रिणः, पुत्राः, मित्रैः सह, भयात् तत्रतः पलायितः। पराजिताः भारताः पश्चिमदिशं गत्वा, सिन्धु-महानदीकूलस्य समीपे पर्वतवेष्टिते कण्टकवनमध्ये वासं कृतवन्तः। तत्र ते दुर्गमे स्थले शरणं गत्वा, सहस्रवर्षाणि बहूनि तत्र निवसन्तः, दीर्घकालं स्थितवन्तः। ततः पूज्यः वसिष्ठः मुनिः भारतान् समीपं आगतः। भारताः ससन्मानं तं मुनिं सम्यम् अभिवाद्य, स्वागतजलं दत्त्वा, सर्वं यथावृत्तं तस्मै निवेदितवन्तः। उपविष्टे तस्मिन्, राजा साक्षात् वसिष्ठं याचितवान्—"अस्माकं पुरोहितो भव, यथा वयं राज्याय प्रयत्नं कुर्याम।" वसिष्ठः "ओम्" इति प्रत्युत्तरं दत्त्वा, भारतान् स्वीकृत्य, पौरवं सर्वक्षत्रियेषु सम्राटं अभिषिक्तवान्। श्रुतम्—सः अग्रनगरे, भूम्याः शृङ्गवत् नगरे, यत्र पूर्वं भारतः वासं कृतवान्, तत्र राज्यं कृतवान्। पुनः सः सर्वान् भूपान्, करदायिनः, विजित्य, भूमिं पुनः प्राप्तवान्, महाबलवान् यज्ञान् कृतवान्। अजमीढः बहून् महायज्ञान् विपुलदानेन कृतवान्। ततः सम्वरणात्, सूर्यपुत्र्या तापत्या, कुरुः जातः। सर्वे जनाः तं धर्मज्ञं इति ज्ञात्वा, तं राजानं चक्रुः। तस्य महात्मनः प्रभावेन, कुरवः महतीं श्रद्धां प्राप्तवन्तः, कुरुजङ्गला भूमिः तस्य नाम्ना प्रसिद्धा अभवत्। तस्य तपसा, महातपस्वी कुरुक्षेत्रं तीर्थं कृतवान्; अश्ववत् तथा चैत्तरथं ऋषिं अपि अभिषिक्तवान्। तस्य प्रसिद्धं पुत्रं जनमेजयं श्रुतम्, अन्यान् अपि पुत्रान्; तस्य पत्नी पञ्च पुत्रान् अभवत्। अविक्षितः, परिक्षितः, बलवान् शबलाश्वः, आदिराजः, विराजः, महाबलः शाल्मली। उच्चैःश्रवाः, भङ्गकारः, जितारिः च अष्टमः। तेषां वंशे जनमेजयादयः सप्त, अन्ये महारथाः, कर्मभिः प्रसिद्धाः। परिक्षितस्य सर्वे पुत्राः धर्मधनकुशलाः—कक्षसेनः, उग्रसेनः, बलवान् चित्रसेनः। इन्द्रसेनः, सुषेनः, भीमसेनः—जनमेजयस्य पुत्राः पृथिव्यां प्रसिद्धाः, महाबलाः। धृतराष्ट्रः ज्येष्ठः, पाण्डुः, बाह्लिकः च; निःषधः महातेजाः, जाम्बुनदः बलवान्। कुन्दोदरः, पदति, वसति अष्टमः स्मृतः। सर्वे धर्मार्थकुशलाः, सर्वभूतहितरताः। ततः धृतराष्ट्रः राजा अभवत्; तस्य पुत्रः कुन्दिकः, हस्तिः, वितर्कः, क्रथः, कुन्दिनः पञ्चमः। हविश्रवाः, इन्द्रभः, भूमन्युः अजेयः—धृतराष्ट्रस्य त्रयः पुत्राः पृथिव्यां प्रसिद्धाः। प्रतिपः, धर्मनेत्रः, सुनेत्रः—तेषु प्रतिपः अग्रगण्यः, पृथिव्यां अप्रतिमः। प्रतिपस्य त्रयः पुत्राः—देवापिः, शान्तनुः, बाह्लिकः महारथः। देवापिः धर्मस्य हिताय निवृत्तः; शान्तनुः राज्यं प्राप्तवान्, बाह्लिकः महारथः अभवत्। एते भारतवंशजाः, देवसमाः, महारथाः; अन्ये अपि उत्तमाः राजानः, ब्रह्मसमानाः, जाताः। एवं प्रसिद्धाः, देवसमाः, महाबलाः, इलासुतपरम्परायाः वंशवृद्धिम् अकुर्वन्। जनमेजयः व्रतानि कृत्वा, गङ्गातीरं समागत्य, सहस्राश्वमेधान् शतानि वाजपेययज्ञान् च कृतवान्। पुनः सः महायज्ञैः पूज्य, सर्वकामदानेन दत्त्वा, अग्निष्टोम, अतिरात्र, उक्त, सोमयज्ञान् बहून् कृतवान्। सहस्रशः वाजपेय, सत्रयज्ञैः, शाकुन्तलपुत्रः, ब्राह्मणान् धनैः तुष्ट्वा, तद् दृष्टवान्। पुनः भारतः, कण्वाय जाम्बुनदस्वर्णस्य सहस्रपद्मानि शुद्धानि दत्तवान्। तस्य यूपाः शतहस्तपरिमाणाः, सुवर्णमयाः, सहस्रहस्तोन्नताः, इन्द्रदेवैः सह संस्थिताः। रत्नैः सर्वविधैः शोभिताः, सुवर्णमयाः, गज, अश्व, महिष, ऊष्ट्र, वृष, पशून् दत्तवान्। दासी, दास, धन, धान्य, सुभद्रगौः, पादपुत्रैः सह; सहस्रयूपचिह्नितं भूमिं, दानसमृद्धां, कण्वाय दत्तवान्। बहून् ब्रह्मसमानान् पुरुषान् धनं दत्त्वा, बहून् यज्ञान् कृत्वा, ग्रामान्, उत्तमगृहाणि, कोटिशः तदा दत्तवान्। भारतात् भारत्याख्यातिः उत्पन्ना, येन भारतवंशः स्थापितः; तस्य वंशे देवसमाः महारथाः जाताः। तेषु बहवः, क्षत्रियश्रेष्ठाः, ब्रह्मसमानाः; तेषां नामानि अनन्तानि। तेषां वंशे, मुख्यान्, महाभागान्, देवसमान्, सत्यनिष्ठान्, धर्मपरायणान्, अहं वर्णयिष्यामि। इक्ष्वाकुवंशे, एकः राजा, भूमिपतिः, महाभीषः इति प्रसिद्धः, सत्यवाक्, सत्यनिष्ठः अभवत्।