नृपते, अस्माकं मध्ये एष देवतानां रहस्यं कथ्यते। तथापि, आत्मभुवे नमस्कृत्य तव कथयामि। पुरातने काले, जामदग्न्यः त्रिः सप्तकृत्वः पृथिवीं क्षत्रियहीनां कृत्वा महेन्द्रपर्वते तपः अकरोत्। तदा, भार्गवेण क्षत्रियविहीनं जगत् कृतं दृष्ट्वा, पुत्रार्थिन्यः स्त्रियः ब्राह्मणान् उपेत्य प्रार्थयामासुः। ताः स्त्रियः ब्राह्मणैः सह, निश्चितव्रतैः, उचितकाले संयुज्यन्त, न तु कामेन न च अनुचितकाले। ताभ्यः क्षत्रियस्त्रियः तैः पुरुषैः सह सहस्रशः गर्भं धृतवन्त्यः, अतः बलिष्ठाः क्षत्रियाः अभवन्। पुत्राः पुत्र्यः च पुनः अभवन्, क्षत्रियवंशवृद्धये; एवं ब्राह्मणैः क्षत्रियस्त्रियः तपसा क्षत्रियवर्गः पुनः स्थापितः। धर्मेण जाताः वृद्धाः च दीर्घायुषः, तेषां सर्वेषां चतुर्वर्णाः उत्पन्नाः, ब्राह्मणाः अग्रे स्थिताः। स्त्रियः पतिं ऋतौ उपगच्छन्ति, न तु कामेन अनुचितकाले; अन्ये अपि प्राणी, पशुयोनि-जाता अपि, एवं आचरन्ति। ऋतुकाले पतिं उपगम्य, धर्मेण जीवन्तः, शतसहस्रवर्षाणि वर्धन्ति। ते जनाः, भूमिपते, व्रतधर्मनिष्ठाः, सर्वथा व्याधिव्यसनवर्जिताः अभवन्। पुनः क्षत्रियवर्गः समुद्रपर्यन्तां पृथिवीं गजपर्वतवननगरसमेतां अधिशासितवान्। क्षत्रियाः धर्मेण पृथिवीं शासन्तः, ब्राह्मणाः अन्ये च वर्णाः परमं सुखं प्राप्नुवन्। कामक्रोधजन्यदोषान् निहत्य, राज्ञः धर्मेण दण्डं यथार्हं प्रजासु योजयन्तः रक्षां अकरोत्। एवं क्षत्रियाः धर्मनिष्ठाः सन्तः, सहस्राक्षः इन्द्रः उचितकाले उचितस्थले वर्षं सृष्ट्वा जनान् पुष्णाति। तदा कश्चित् बालः अकालमृत्युम् न प्राप्नोति, न च कश्चित् युवतिं न प्राप्तयौवनीं उपगच्छति। दीर्घायुषः जनैः भूमिः समुद्रपर्यन्ता पूर्णा अभवत्। क्षत्रियैः महायज्ञाः महादानेन कृताः; तदा ब्राह्मणाः वेदान् सर्वाङ्गैः उपनिषद्भिः सह अधीयन्ति। ब्राह्मणाः तदा वेदान् न विक्रीणन्ति, न च शूद्रसन्निधौ वेदान् पठन्ति। वैश्याः गोभिः भूमिं कृषन्ति, केवलं आरोग्ययुक्ताः गाः युक्त्वा कृषन्ति, दुर्बलाः गाः पालयन्ति। पुरुषाः न फेनायाः न च वत्सार्थं गाः दुहन्ति, व्यापारी न मिथ्याप्रमाणेन वस्तु विक्रीणन्ति। जनाः धर्मयुक्तानि कर्माणि कुर्वन्ति, धर्मनिष्ठाः केवलं धर्मं पश्यन्ति। सर्ववर्णाः स्वधर्मे प्रवृत्ताः, धर्मः सर्वत्र तदा न कदापि क्षीणः अभवत्। ऋतुकाले, भारतश्रेष्ठ, गाः प्रसवमुपयन्ति, स्त्रियः गर्भं धारयन्ति, वृक्षाः पुष्पफलानि ऋतौ धारयन्ति। कृतयुगे सम्यक् प्रवृत्ते, भूमिः बहुप्राणिभिः अत्यधिकं पूर्णा अभवत्। एवं, भारतवृषभ, मानवलोकः समृद्धः सन्, असुराः राजवंशेषु अभिजज्ञिरे, नराधिप। दैत्याः देवैः अदित्यैः युद्धे पुनः पुनः पराजिताः, राज्यहीनाः स्वर्गात् पतिताः इह पृथिव्यां जाताः। दिव्यत्वकामिनः योगिनः असुराः जीवेषु, महाबलिन्, इह जन्म गृह्णन्ति। गवः अश्वाः च, ऊष्ट्राः महिषाः मांसभक्षकाः गजाः वन्यपशवः च, तेषु अपि तैः जन्म गृह्णन्ति। जातैः अजन्मद्भिः च, भूमिपते, पृथिवी तेषां भारं सहितुं न शशाक। तदा, कश्चन राज्ञः, गर्वपूर्णाः, दितिदानुपुत्राः, स्वलोकात् पतिताः, इह जाताः। महाबलिनः अहंकारयुक्ताः, विविधरूपधारिणः, शत्रुनिहन्तः, समुद्रपर्यन्तां भूमिं विचरन्ति। ते स्वबलात् ब्राह्मणक्षत्रियवैश्यशूद्रान् पीडयन्ति, अन्यान् प्राणिनः अपि यातयन्ति। भयङ्कराः सर्वप्राणिसंघान् आघ्रात्वा, भूमौ सर्वत्र शतसहस्रशः विचरन्ति, राजन्। महर्षिणां आश्रमेषु आक्रम्य, बलगर्वमदात् धर्मविपरीतेन आचरन्ति। एवं, राजन्, पृथिवी बलाढ्यैः असुरैः पीडिता, शक्तिसंपन्नैः, ब्रह्माणम् उपगच्छति। न प्राणिसंघाः, न नागाः, न पर्वताः, भूमिं दानवैः बलात् व्याप्य भारं सहन्ति। तदा, भूमिपते, पृथिवी, भयात् पीडिता, सर्वप्राणिनां पितामहे देवाय शरणं ययौ। सुरैः ऋषिभिः महर्षिभिः परिवृता, साऽविनाशिनं लोकसृजं ब्रह्माणं ददर्श। गन्धर्वाप्सरसः स्तुतिसंयुक्तैः पूजिता, साभ्यर्च्य तम् उपगम्य प्रणम्य। तदनन्तरं, पृथिवी, सर्वलोकपालसन्निधौ, शरणं याचितुम् अभ्यगच्छत्, भारत।