पूर्वदिशं विजित्य प्राचीन्वान् सूर्यस्योदयनपर्यन्तं राज्यं प्राप्तवान्। स यदुवंशजां अश्मकीं पत्नीं कृत्वा सस्यति पुत्रं प्राप्तवान्। सस्यति त्रिशङ्कु-पुत्रीं वराङ्गीं पत्नीत्वं कृत्वा अहंयातिं अभिजग्मे। अहंयातिः कृतवीर्य-पुत्रीं भानुमतीं पत्नीत्वं कृत्वा सार्वभौमं सुतं प्राप्तवान्। सार्वभौमः विजयाय कैकयीं सुंदर्यां पत्नीत्वं कृत्वा जयत्सेनं अभिजग्मे। जयत्सेनः वैदर्भी-सुश्रवा नाम्नीं पत्नीत्वं कृत्वा अपराजीनं सुतं प्राप्तवान्। अपराजीनः पुनः वैदर्भी-मर्यादा नाम्नीं पत्नीत्वं कृत्वा अरिहं अभिजग्मे। अरिः अंगी-पुत्रीं पत्नीत्वं कृत्वा महाभौमं सुतं प्राप्तवान्। महाभौमः प्रसैनजित-पुत्रीं सुयज्ञां पत्नीत्वं कृत्वा अयुतानायिं अभिजग्मे। अयुतानायिः दशसहस्राणि मानवाः यज्ञे समानीय तेन अयुतानायि इति नाम प्राप्तम्। स पृथुश्रवसः पुत्रीं भासां पत्नीत्वं कृत्वा अक्रोधनं अभिजग्मे। अक्रोधनः कलिङ्ग-पुत्रीं कण्डूं पत्नीत्वं कृत्वा देवातिथिं सुतं प्राप्तवान्। देवातिथिः वैदर्भी-मर्यादा नाम्नीं पत्नीत्वं कृत्वा ऋचं अभिजग्मे। ऋचः अङ्गराज-पुत्रीं वामदेवीं पत्नीत्वं कृत्वा ऋक्षं सुतं प्राप्तवान्। ऋक्षः तक्षक-पुत्रीं ज्वलन्तीं पत्नीत्वं कृत्वा अन्त्यनारं अभिजग्मे। अन्त्यनारः सरस्वत्याः तटे द्वादशवर्षीयं यज्ञं कृत्वा, तस्य समाप्तौ सरस्वती स्वयं समागत्य तम् पतिं वरयामास। तया तस्मात् त्रस्नु नाम पुत्रः अभिजातः। सरस्वत्याः त्रस्नु पुत्रः अभवत्। त्रस्नु कालिनीं पत्नीत्वं कृत्वा इलिलं अभिजग्मे। इलिलः रथन्तरीं पत्नीत्वं कृत्वा पञ्च पुत्रान् प्राप्तवान्, तेषु दुःश्यन्तः प्रमुखः। दुःश्यन्तः भागीरथी-पुत्रीं लक्षीं पत्नीत्वं कृत्वा जनमेजयं सुतं प्राप्तवान्। स एव दुःश्यन्तः विश्वामित्र-पुत्रीं शकुन्तलां पत्नीत्वं कृत्वा भरतं पुत्रं अभिजग्मे। तत्र द्वौ श्लोकौ पठ्येते— 'माता ध्मान्त्रं, पिता बीजदाता; यस्मात् पुत्रः जायते, स एव पिता। दुःश्यन्तपुत्र, पुत्रं स्वीकुरु; शकुन्तला सत्यम् वदति।' 'बीजदाता राजन् पुत्रं यमलोकात् उत्थापयति; गर्भस्य पोषकः त्वम्। शकुन्तला सत्यम् वदति।' एवं स भरतः अभवत्। भरतः सार्वसेन-काशेयीं सुनन्दां पत्नीत्वं कृत्वा भूमन्युं पुत्रं प्राप्तवान्। भूमन्युः दशार्ह-कुलजां सुवर्णां पत्नीत्वं कृत्वा सुहोत्रं अभिजग्मे। सुहोत्रः इक्ष्वाकु-कुलजां जयन्तीं पत्नीत्वं कृत्वा हस्तिं अभिजग्मे, यः नगरं निर्मितवान्। तस्मात् हास्तिनपुरं नाम नगरस्य अभवत्। हस्तिः त्रिगर्त-कुलजां यशोदां पत्नीत्वं कृत्वा विकुञ्जनं पुत्रं अभिजग्मे। विकुञ्जनः दशार्ह-कुलजां सुन्दरां पत्नीत्वं कृत्वा अजमीढं पुत्रं प्राप्तवान्। अजमीढस्य कैकयी, नागा, गांधारी, विमला, ऋक्षा इत्येताभ्यः १२४ पुत्राः अभवत्। तेषु नृपाः, वंशप्रवर्तकाः अभिजाताः; अजमीढस्य ऋक्षायां संवरणः अभवत्, यः वंशं प्रवर्तयामास। संवरणः वैवस्वत-पुत्रीं तपतीं पत्नीत्वं कृत्वा कुरुं पुत्रं अभिजग्मे। कुरुः दशार्ह-कुलजां शुभाङ्गीं पत्नीत्वं कृत्वा विदूरथं अभिजग्मे। विदूरथः मगध-कुलजां सम्प्रियां पत्नीत्वं कृत्वा अनश्वानं पुत्रं अभिजग्मे। अनश्वानः मगध-कुलजां अमृतां पत्नीत्वं कृत्वा परिक्षितं अभिजग्मे। परिक्षितः बाहुका-सुवेषां पत्नीत्वं कृत्वा भीमसेनं पुत्रं अभिजग्मे। भीमसेनः कैकय-कुलजां सुकुमार्यां पत्नीत्वं कृत्वा परिश्रवां पुत्रं अभिजग्मे। स एव प्रतिपः अभवत्। प्रतिपः शैब्य-कुलजां सुनन्दीं पत्नीत्वं कृत्वा त्रयः पुत्रान् अभिजग्मे— देवापिः, शान्तनुः, बाह्लीकः। देवापिः बाल्ये वनं प्रविष्टः, शान्तनुः राजत्वं प्राप्तवान्। तत्र श्लोकः अस्ति— 'यद् पुरातनं हस्तेन स्पृशति, तद् सुखं अनुभवति, पुनः युवा भवति; तेन शान्तनु इति प्रसिद्धः।' एतत् तस्य शान्तनु नाम्नः कारणम्। शान्तनुः भागीरथी-पुत्रीं गङ्गां पत्नीत्वं कृत्वा देवव्रतं पुत्रं अभिजग्मे, यः भीष्मः इति प्रसिद्धः।