श्रूयताम्, राजन्, धर्मकामैः सर्वैः सम्यक्। ब्राह्मणाः ये इमं भारतं पठन्ति, ये च जनाः शृण्वन्ति, तेषां कर्तुमकृत्वा वा न शोचनीयम्। यः कश्चन धर्ममिच्छन् सम्पूर्णमिदं महाभारतं शृणोति, स नूनं सफलतां प्राप्नोति। स्वर्गं प्राप्त्वा यत् तुष्टिं न लभते, तामिहैतिहास्यस्य श्रवणेन लभते। शुद्धः सत्त्ववान् च यः पुरुषः इमां अद्भुतां कथां शृणोति वा पठति वा, स राजसूयाश्वमेधयोः फलं प्राप्नोति। यथा समुद्रः महागिरिश्च मेरुः रत्ननिधयः ख्यातौ, एवं भारतमपि रत्ननिधिरिव प्रसिद्धम्। एषः हि वेदसमुद्भूतः, शुद्धः, श्रेष्ठः, श्रवणसुखदः, श्रुतिकान्तः, पावनः, धर्मवर्धनश्च। यः कश्चन एतत् भारतं श्रोत्रिये ददाति, स भूमण्डलं सागरपर्यन्तं दत्तमिव लभते। श्रूयतां मम वचः, यां पारिक्षित्या दिव्यां कथां पुण्यार्थं जयार्थं सम्पूर्णां सुखदां च प्रवक्ष्यामि। कृष्णद्वैपायनमुनिः त्रिवर्षं यत्नपूर्वकं इमां महाभारतानामकां अद्भुतां कथां व्यासस्सम्पादितवान्। तां पुरावृत्तां इतिहासिकां कथां मया श्लक्ष्णया वाच्ये शृणु। पुरुवंशस्य तेजस्विनां नृपतीनां वंशमिदानीं प्रवक्ष्यामि, तव पूर्वजानां नामानि शृणु। अनादिनिधनः, नित्यः, अव्यक्तसम्भवः, अजरः च ब्रह्मा आदौ आसीत्। तस्मात् मारिचिः, दक्षः च प्रजापतिः अभवन्। ब्रह्मणः अङ्गुष्ठात् दक्षः, नेत्राभ्यां मारिचिः उत्पन्नः। मारिचेः पुत्रः कश्यपः, दक्षस्य कन्या अदितिः। अदितेः च कश्यपस्य च विवस्वान् अभवत्। विवस्वतः मनुः, मनोः इला, इलायाः पुरूरवाः, पुरूरवसः आयुः, आयोः नहुषः, नहुषस्य ययातिः। ययातेः द्वे भार्ये, देवयानी उशनसः कन्या, शर्मिष्ठा वृषपर्वणः कन्या। देवयानी यदुं तुर्वसुं च अप्रसूत्, शर्मिष्ठा तु द्रुह्युमनुपुरून् अप्यसूत्। यदोर्यादवाः, पुरोः पौरवाः। पुरोः भार्या कौशल्या, तस्यां जन्मेजयः जातः। स त्रिणि अश्वमेधयज्ञान् कृत्वा, विश्वजित् यज्ञस्य समाप्तौ वनं प्रविवेश। जन्मेजयस्य भार्या सुना्न्दा मगधराजकन्या, तस्यां प्राचीन्वान् अभवत्। प्राचीन्वान् पूर्वदिग्जयम् अकरोत्; यावत् सूर्यस्योदयः, तावत् पूर्वदिक् तेन विजिता। प्राचीन्वानः अश्मकीं यादवकन्यां विवाह्य, तस्यां सस्यातिं जनयामास। सस्यातिः त्रिशङ्कोः कन्यां वराङ्गीं पत्नीं कृत्वा, तस्यां अहंयातिं जनयामास। अहंयातिः कृतवीर्यस्य कन्यां भानुमतीं पत्नीं कृत्वा, तस्यां सार्वभौमं जनयामास। सार्वभौमः कैकयीं रूपवतीं विवाह्य, तस्यां जयत्सेनं समुत्पादयामास। जयत्सेनः वैदर्भीं सुश्रवां पत्नीं कृत्वा, तस्यां अपराचीनं जनयामास। अपराचीनः अन्यां वैदर्भीं मर्यादां पत्नीं कृत्वा, तस्यां अरिहं जनयामास। अरिः अङ्गीकन्यां पत्नीं कृत्वा, तस्यां महाभौमं जनयामास। महाभौमः प्रसैनजितः कन्यां सुयज्ञां पत्नीं कृत्वा, तस्यां अयुतानायिनं जनयामास। स हि नरमेधयज्ञे अयुतं नरान् नयित्वा, अयुतानायीति ख्यातिम् आप। अयुतानायी पृतुश्रवसः कन्यां भासां पत्नीं कृत्वा, तस्यां अक्रोधनं जनयामास। अक्रोधनः कलिङ्गकन्यां कण्डूं विवाह्य, तस्यां देवातिथिं जनयामास। देवातिथिः वैदर्भीं मर्यादां पत्नीं कृत्वा, तस्यां ऋचं जनयामास। ऋक् वामदेवीं अङ्गराजकन्यां पत्नीं कृत्वा, तस्यां ऋक्षं जनयामास। ऋक्षः तक्षकस्य कन्यां ज्वलन्तीं पत्नीं कृत्वा, तस्यां अन्त्यनारं जनयामास। अन्त्यनारः सरस्वत्यां द्वादशवर्षं यज्ञं कृत्वा, यज्ञान्ते सरस्वती स्वयम् आगत्य तम् उपयेमे। तस्यां तेन त्रास्नुः पुत्रः जातः। त्रास्नुः कालिनीं पत्नीं कृत्वा, तस्यां इलिलं जनयामास। इलिलः रथन्तरीं पत्नीं कृत्वा, पञ्च पुत्रान् अपत्याय, तेषु दुष्यन्तः प्रमुखः। दुष्यन्तः भागीरथीकन्यां लक्षीं विवाह्य, तस्यां जन्मेजयं जनयामास। एवं पौरवाणां महात्मनाम् अनुवंशः कीर्त्यते, पुण्यः, दिव्यः, श्रुतिसुखः, पुण्यफलदश्च।