सञ्जय, यदा मया श्रुतं मदीयाः जनाः विराटराज्ये पाण्डवाः श्रीकृष्णेन सह गूढवासिनः सन्तोऽपि न परिचिन्वन्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं भीमसेनः युद्धे कीचकानां श्रेष्ठं कीचकं शतभिः भ्रातृभिः सह द्रौपद्याः कृते निहत्य, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं विराटदेशे वसतः धनञ्जयस्य रथैकस्य पार्श्वे मम पुत्रश्रेष्ठाः पराजिताः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं मत्स्यराजः अर्जुनं पूजयित्वा स्वदुहितरं उत्तरां तस्मै दत्तवान्, अर्जुनश्च तां स्वपुत्राय स्वीकृतवान्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं युधिष्ठिरः पराजितः, धनहरः, बन्धुवियोगी च सन् अपि सप्त अक्षौहिण्यः सैन्यानि समाहृतवान्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं माधवः वासुदेवः पाण्डवानां पक्षे पूर्णतः स्थितवान्, स यः एकेन पादेन पृथिवीं व्याप्नोति, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं नारदेन प्रोक्तं कृष्णार्जुनौ नरा-नारायणौ प्राचीनऋषी, च मया अपि ब्रह्मलोक उपलक्षितम्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं कृष्णः कुरून् समुपेत्य लोकहिताय शमाय याचमानः अपि निष्फलः प्रत्यागतवान्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं कृष्णः मनः संयम्य स्वात्मानं नानारूपेण प्रकाशितवान्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं वासुदेवः रथाग्रतः प्रस्थितः, कुन्ती च दुःखिता कृष्णेन सान्त्विता, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं वासुदेवः मन्त्रदर्शी, भीष्मः शान्तनवः, भरद्वाजश्च तेषां शुभाशिषः दत्तवन्तः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा कर्णेन भीष्माय उक्तं—"युद्धे त्वयि सति न अहं योधिष्यामि"—इति स सैन्यात निवृत्तः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं वासुदेवार्जुनौ सह, गाण्डीवं चापमद्वितीयं, त्रयः महाबलाः एकत्र, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं अर्जुनः क्लान्तः रथे उपविष्टः, कृष्णेन स्वदेहे लोकाः दर्शिताः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं भीष्मः रिपुघातकः सहस्ररथान् व्याघ्रयन्, किन्तु कोऽपि निहतः नाभूत्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं भीष्मः गङ्गासुतः स्वमृत्युम् धर्मेण विविन्ध्य, पाण्डवाश्च मुदिताः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं भीष्मः महावीर्यः युद्धे अजय्यः शिखण्डिनं पुरतः स्थापयित्वा पार्थेन हतः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं भीष्मः वृद्धो वीरः शरशय्यायां शयानः, दीप्तपक्षैः बाणैः विद्धः, सोमकाः च अल्पशेषाः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं शान्तनवे शयाने अर्जुनः जलार्थे प्रेरितः, पृथिवीं विदार्य भीष्मः तृप्तः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं शुक्रसूर्यौ कुन्तीपुत्राणां पक्षे स्थितौ, नित्यं चापशकुनयः अस्माकं पक्षे, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा द्रोणः नानायुधविधानानि दर्शयन् पाण्डवश्रेष्ठान् न हन्तुम् अशकत्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं अर्जुनवधाय स्थिताः अस्माकं महाबलाः संशप्तकाः तेनैव निहताः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं अभेद्यव्यूहः, भरद्वाजेन शस्त्रग्रहेण रक्षितः, एकेनैव सुभद्रात्मजेन विदारितः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं बालाभिमन्यौ परिवृत्य सर्वे महायोधाः हत्वा हृष्टाः, किन्तु पार्थं न जयितुं शेकुः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं अभिमन्युं हत्वा मोहिता धृतराष्ट्रपुत्राः प्रमुदिताः, अर्जुनश्च सिंधुपतिं कोपेन सम्बोधितवान्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं अर्जुनः सिंधुपतिवधाय प्रतिज्ञां कृत्वा शत्रुमध्ये तां सम्पादितवान्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं धनञ्जयः क्लान्ताश्वः, अश्वान् अप्युत्सृज्य पाययित्वा विश्राम्य, पुनः योजयित्वा वासुदेवेन सह प्रस्थितः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं पाण्डवः रथे स्थितः, भग्नयुग्यः भग्नाश्वः, एकाकी सर्वान् योधयन्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं युयुधानः महागजसेनया द्रोणस्य भीषणव्यूहं विदार्य, द्वौ कृष्णौ तत्र गतवन्तौ, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं कर्णः भीमं कटुवाक्यैः ताडयित्वा धनुः शिखया ताडयन्, मरणात् मोचितवान्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा द्रोणः, कृतवर्मा, कृपः, कर्णः, द्रोणपुत्रः, मद्रराजश्च सिंधुपतिवधं न सोढुम् अशक्नुवन्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं दिव्यशक्तिः देवेन्द्रदत्ता, माधवेन घातोत्कचस्य राक्षसस्य वधाय व्यर्थीकृता, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं कर्ण-घातोत्कचयोर्युद्धे सूतपुत्रेण सा शक्तिः विमुक्ता येन सव्यसाची हन्येत, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं द्रोणाचार्यः एकाकी, धर्मलङ्घिना धृष्टद्युम्नेन रथे शयानः हतः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं द्रोणपुत्रेण मद्रीसुतं नकुलं एकरथसमागमे समरे चालितम्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा द्रोणवधे द्रोणपुत्रः नारायणास्त्रं विमुञ्चन् अपि पाण्डवान् नाशयितुं नाशकत्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं भीमसेनः रणाङ्गणे भ्रातुः दुःशासनस्य रक्तं पित्वा, तं कोऽपि निवारयितुं नाशकत्, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं कर्णः परमवीर्यः युद्धे अजय्यः, भ्रातृविग्रहे गूढयुद्धे पार्थेन हतः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं द्रोणपुत्रः, दुःशासनः, कृतवर्मा च धर्मराजेन युधिष्ठिरेण पराजिताः, तदा मे विजयाशा नासीत्। यदा श्रुतं मद्रराजः, कृष्णस्य नित्यवैर्यः युद्धे धर्मराजेन हतः, तदा मे विजयाशा नासीत्। एवं सञ्जय, एतेषु सर्वेषु कार्येषु, यदा यदा एतानि श्रुतानि, तदा तदा मम विजयाशा नास्तीत्येव।