सञ्जय, यदा श्रुतवानस्मि—अर्जुनः धनुषा समाकृष्य लक्ष्यं विद्ध्वा भूमौ पातितवान्, तदा सर्वेषां राज्ञां पुरतः कृष्णोऽपि लब्धः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा द्वारकायाः सुभद्रां पार्थः गृहीत्वा परिणीतवान्, तदा वीर्यशालिनी द्वौ वृष्ण्यात्मजौ इन्द्रप्रस्थं गतवन्तौ; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा दिव्यैः बाणैः अर्जुनः देवराजं प्रत्यवर्तयत्, अग्निश्च खाण्डवप्रस्थे तुष्टः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा पञ्च कुन्तीपुत्राः लाक्षागृहात् विपदं प्राप्य अपि सुरक्षिता अभवन्, विदुरेण च तेषां हितार्थं साहाय्यं कृतम्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा सभायां अर्जुनेन लक्ष्यं विद्ध्वा द्रौपदी विजिता, पाञ्चालाः पाण्डवाश्च वीर्येण ऐक्यं प्राप्तवन्तः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा भीमसेनः मगधाधिपतिं जरासन्धं द्वन्द्वयुद्धे हत्वा विजयी अभवत्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा पाण्डवैः पृथिव्यां सर्वे नृपाः विजिता, राजसूयमहायज्ञश्च कृतः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा दुःखिता द्रौपदी, एकवस्त्रा रजस्वला, रुदती, सभायां रक्षकैः अपि अरक्षिताभूत्, बलात् नीताभूत्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा दुर्मतिर्दुःशासनः वस्त्राणां राशिं सञ्चित्य, नितराम् निवारयित्वा अपि, तत्रैव तिष्ठन् निष्क्रान्तः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा शकुनिना युधिष्ठिरः अक्षैः पराजितः, राज्यं हृतम्, तं चानुप्रस्थिताः अप्रतिमाः भ्रातरः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा धर्मात्मनः पाण्डवाः भ्रातृस्नेहात् वनं गच्छन्तः, तत्र बहूनि क्लेशानि सहमाना दृष्टाः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा धर्मराजः युधिष्ठिरः वनवासे महात्मभिः भिक्षाचर्यया जीवद्भिः ब्राह्मणसहस्रैः अनुयातः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा प्राचीनाः महर्षयः शिष्यैः सहिताः पाण्डवान् वनवासे सन्दर्शयन्तः, तेषां मित्रसख्यं कृतवन्तः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा धनञ्जयः स्वर्गे स्थित्वा इन्द्रात् दिव्यास्त्राणि प्रत्यक्षं लब्ध्वा, सत्यवादित्वेन प्रशंसितः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा कालकेयाः पौलोमाश्च, ये वरैः देवैरप्य अजेयाः, अर्जुनेन पराजिताः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा किरीटी शत्रुतापनः असुरवधाय इन्द्रलोकं गत्वा विजयी अभवत्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा पाण्डुपुत्रः लोमशेन सहितः तीर्थयात्रां कृत्वा बृहदश्वात् अक्षविद्यां प्राप्नोत्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा भीमः प्रथितैः भ्रातृभिः सह तस्मिन दुर्गमे देशे वैश्रवणं सन्दृष्टवान्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा गवायात्रायां मम पुत्राः गन्धर्वैः गृहीताः, अर्जुनेन विमुक्ताः, कर्णस्य प्रज्ञया सन्तुष्टः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा युधिष्ठिरः धर्मराजः यक्षरूपेण धर्मेन पृष्टः, सम्यक् उत्तरदातृत्वं कृतवान्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा मम जनाः विराटराज्ये वसन्तान् पाण्डवान् कृष्णया सह गूढवेषधारिणः न जज्ञुः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा भीमसेनः कीचकं कीचकानां श्रेष्ठं शतं भ्रातृभिः सह द्रौपद्याः कृते हत्वा विजयी अभवत्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा मम पुत्रश्रेष्ठाः विराटे धनञ्जयेनैकाकिना रथेन पराजिताः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा मत्स्यपतिना अर्जुनः सत्कृत्य, तस्य पुत्र्यै उत्तरायै पुत्रार्थं स्वीकृता; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा युधिष्ठिरः पराजितः, धनहीनः, स्वजनवियोगी अपि, सप्त अक्षौहिण्यः सैन्यानि सञ्चिनोति स्म; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा माधवः वासुदेवः सर्वथा पाण्डवान् अनुगतः, यस्यैकपदविन्यासः पृथिवीं व्याप्नोति; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा नारदेन उक्तं—कृष्णार्जुनौ प्राचीनौ ऋषी नरणारायणौ, मया च ब्रह्मलोके साक्षात् दृष्टम्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा कृष्णः कुरून् लोकहिताय शमोपायं याचमानः, प्रयत्नं कृत्वा अपि निर्वृत्तः, निष्फलः प्रत्यागतः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा कृष्णः मनोनिग्रहाय संकल्पं कृत्वा, स्वस्वरूपं नानारूपेण दर्शितवान्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा वासुदेवः रथमुखे स्थित्वा निर्गतः, कुन्ती च शोकार्ता कृष्णेन सान्त्विता; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा वासुदेवः मन्त्रदातृत्वं कृतवान्, भीष्मः शान्तनवः, भारद्वाजश्च तान् अभ्यनन्दन्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा कर्णः भीष्माय उक्त्वा, “यदा त्वं युद्धे प्रवृत्तः, तदा न युध्ये,” इति सेनायाः निवृत्तः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा वासुदेवः अर्जुनः चापि, गाण्डीवमपि, त्रयः महाबलिनः संयुज्य स्थिताः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा अर्जुनः श्रान्तः रथे उपविष्टः, कृष्णेन स्वदेहे लोकाः दर्शिताः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा भीष्मः शत्रुनाशनः युद्धे अनन्तरथान् प्रहारयन्, तेषु कश्चन निहतः नासीत्; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा गङ्गेयः भीष्मः स्वयमेव धर्मानुसारं मृत्युम् आह्वयन्, पाण्डवाश्च तत्र प्रमुदिताः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा भीष्मः महावीर्यः अजय्यः च, पार्थेन शिखण्डिनं पुरः स्थाप्य हतः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा वृद्धो भीष्मः शरशय्यायां शयानः, रक्तपक्षैः बाणैः विद्धः, सोमकाः स्वल्पजीविताः अवशिष्टाः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा शान्तनवो भीष्मः शयानः, अर्जुनः तस्योदकेन तर्पणाय भूमिं विदार्य जलं आनयत्, भीष्मश्च तुष्टः; तदा मम विजयाशा नासीत्। यदा शुक्रः सूर्यश्च कुन्तीपुत्राणां पक्षे स्थितौ, नित्यं चापशकुनानि अस्माकं प्रादुर्भवन्ति स्म; तदा मम विजयाशा नासीत्। एवं सञ्जय, एतेषु सर्वेषु अद्भुतदृष्टान्तेषु श्रूयमाणेषु, मम हृदि कदापि विजयाशा नासीत्।