आचार्यमुख्यैः सर्वैः वृद्धैः सम्यक् सत्कृत्य निमन्त्र्य च, ब्राह्मणैः पूर्वं नीताः, हृष्टमनसः तं यज्ञं प्रति प्रस्थिताः। तत्र धृतराष्ट्रः भीष्मः प्राज्ञो विदुरश्च, दुर्योधनप्रधानाः सर्वे भ्रातरः, गान्धारराजः सुबलः, महाबलवान् शकुनिश्च, अचलः वृषकः कर्णश्च महारथाः, शल्यो बली बाह्लिकश्च, कुरुवंशसमुद्भवः सोमदत्तः, भूरिः भूरिश्रवाः शलः अश्वत्थामा कृपः द्रोणः च, सिन्धुराजः जयद्रथः, यज्ञसेनः पुत्रसहितः, पृथिव्याः स्वामी साल्वः, प्राग्ज्योतिषराजः भीमवीर्यः भगदत्तः, सर्वे च म्लेच्छाः समुद्रतीरवासिनः, पर्वतराजानः, बृहद्बलः च, पौण्ड्रकः वासुदेवः वङ्गः कलिङ्गाधिपः, आर्षाः कुंतलाः गालवाः आन्ध्रकाः, द्रविडाः सिंहलाः कश्मीरराजः, प्रभासंपन्नः कुन्तीभोजः गौरवाहनश्च, अन्ये च बलीयांसः बाह्लिकाः, सर्वे नृपाः, विराटः पुत्रद्वयेन सह, महाबलवान् मावेल्लश्च, राजानः कुमाराश्च बहूनां देशानां स्वामिनः, शिशुपालः च महाबलः पुत्रसहितः, पाण्डवस्य यज्ञं प्रति समाययुः, रणप्रवीराः। रामः अनिरुद्धः कङ्कः सहस्रार्णश्च, गदः प्रद्युम्नः साम्बः चारुदेष्णः वीर्यवान्, उल्मुकः निशथः अंगवाहः च, अन्ये च सर्वे वृष्णयः महारथाः, मध्यदेशीयराजानः अपि। एवं पाण्डवस्य राजसूये महायज्ञे सर्वे समागताः। धर्मपुत्रेण युधिष्ठिरेण आदेशात् तेषां वासाय गृहाणि विन्यस्तानि। तानि गृहाणि नानाविधभक्ष्यसमृद्धानि, सरःकाननशोभितानि, तैः महात्मभिः सत्कृतैः। तत्र राजानः स्वस्वनियुक्तेषु वासेषु गताः, कैलासशिखरसमुत्कर्षे, रम्यरत्नभूषिते, उन्नतशुभ्रपाण्डुरभित्तिषु, सुवर्णजालैः आवृतासु, मणिमयतलशोभासु, सुखोपवेशिकोपेतासु, मृदुलशयनसंवेष्टितासु, अगुरुधूपगन्धयुक्तासु, हंसचन्द्रवर्णाभासु, दृष्टिमात्रेण रमणीयासु, योजनेन विशालासु, समद्वारेषु, नानारूपविस्तारेषु, बहुधातुनिर्मितेषु, हिमालयशिखराभासु, तत्र विश्रान्ताः राजानः पृथिव्याः दातारं पश्यन्ति स्म। राजा युधिष्ठिरः बहुविद्यावद्भिः परिवृतः, तत्र सभायां उपाविशत्। सा सभा राजकुमारैः महर्षिभिः च समाकीर्णा, दिव्यशिखरमिव देवानां मध्ये विराजमानासीत्। ततो युधिष्ठिरः पितामहम् आचार्यं च उपसंगम्य, प्रणम्य, इदं वचनं बभाषे— भीष्माय द्रोणाय कृपाय अश्वत्थाम्ने दुर्योधनाय विविंशतेः च, "भवद्भिः मम अस्मिन्यज्ञे साहाय्यम् क्रियताम्। यदत्र महद्वित्तं तिष्ठति, भवद्भिः यथार्हं, यथोचितं, यथामति, वितर्यताम्।" इति उक्त्वा, युधिष्ठिरः व्रतधारी, सर्वेषां कर्म विभागं यथायोग्यं न्ययोजयत्। आसनविन्यासे, अवशिष्टानां निष्क्रमे, भोजनव्यवस्थायां च, युयुत्सुं नियुक्तवान्। भोज्यपाकव्यवस्थायां दुःशासनं, विप्रवितरणे अश्वत्थामानं, राजसत्काराय संजयम्, अतिथिसत्कारविभागे भीष्मद्रोणौ नियुक्तौ। सुवर्णरत्नदाने, पुरस्कारवितरणे च, कृपं नियुक्तवान्। अन्येषां कर्मसु बलीयांसः पुरुषाः नियुक्ताः। बाह्लिकः, धृतराष्ट्रः, सोमदत्तः, जयद्रथश्च नकुलेन आनीतानि, तत्र स्वामिन इव रममाणाः। विदुरः सर्वधर्मवित् कोशाध्यक्षः अभवत्। दुर्योधनः सर्वसम्मानं प्राप। कुन्ती धर्मपत्नी गांधारी च स्त्रीणां पूजां कुर्वाते, सर्वा वध्वः शीघ्रगामिन्यः आज्ञां पालयन्ति। कृष्णः अर्जुनसहितः समीपे स्थित्वा कार्यसिद्धिं करोति। स एव कृष्णः ब्राह्मणानां पादप्रक्षालनं स्वयं कृत्वा, सर्वलोकैः उपास्यमानः, परमफललाभकामः। तत्र न कश्चित् अतीव सम्मानं याचते स्म, सर्वे युधिष्ठिरं सभां च द्रष्टुम् इच्छन्तः। नानारत्नैः ते युधिष्ठिरं पूजयामासुः; किन्तु कौरवः रत्नदानैः तद्रूपं समं न प्राप। राजानः परस्परं स्पर्धन्तः, यज्ञाय धनानि, प्रासादांश्च, शिखरसमृद्धान्, सैन्ययुक्तान् ददुः। दिव्यराजप्रासादाः, विप्रगृहाणि, विमानसदृशानि, सर्वाणि निर्मितानि। नानाविधधनसमृद्धानि, राजैः समृद्धैः सेव्यमानानि, कुन्तीपुत्रस्य सभा परमं विराजमानासीत्। तत्र युधिष्ठिरः ऐश्वर्ये वरुणेन समस्पर्धन्, षडग्नियज्ञं सम्यक् दक्षिणासहितं अकारयत्। सः सर्वेभ्यः जन्तुभ्यः यथेष्टं, यथाकामं, ददौ; अन्नपाकबहुलं, जनैः तृप्तैः, नानारत्नार्पणैः शोभितं तद् महोत्सवसमाजम् अभवत्।