ततः भीमसेनः हिमालयस्य पार्श्वे जलसम्भवस्य प्रदेशं उपगम्य, तं क्षेत्रं शीघ्रं स्ववशं कृतवान्। एवं स महाबलः भरतानां वृषभः नानाविधानि भूमीश्च विजित्य, भल्लातं च शुक्तिमान् पर्वतं च अधीनं कृतवान्। ततः अत्यन्तबलवान् पाण्डवः बलश्रेष्ठः युद्धे काशिराजं दुष्प्रतिघातं पराजित्य स्ववशं कृतवान्। भीमः महाबाहुः घोरवीर्यः तं अधीनं कृत्वा, सुपार्श्वं च कृतं च राजा क्रथं च समं विजित्य स्ववशं कृतवान्। पाण्डवश्रेष्ठः बालत्संख्यं युद्धे पराजित्य, ततः दीप्तिमान् मत्स्यान् च महाबलिनः मलदान् च विजितवान्। निष्कलंकान् निर्भयान् च पशुभूमिं च सर्वां विजित्य, महाबाहुः मदधारं पर्वतं अधीनं कृतवान्। सोमधेयान् विजित्य, उत्तरेण दृढप्रत्ययेन वत्सभूमिं बलात् अधीनं कृतवान्। भर्गाधिपं च निशादश्रेष्ठं च, ममिमतं मुख्यं कृत्वा अन्यान् राज्ञः अपि अधीनं कृतवान्। ततः भीमः शीघ्रं दक्षिणमल्लान् च धनाढ्यं पर्वतं च अल्पप्रयत्नेन विजितवान्। शार्मकान् वर्मकान् च सौम्येन उपायेन, विदेहराजं जनकं भूमिपतिं च अधीनं कृतवान्। नरव्याघ्रः तं अल्पप्रयत्नेन विजित्य, उपायेन शाकान् च बार्बरान् च अधीनं कृतवान्। ततः पाण्डुपुत्रः विदेहे इन्द्रपर्वतसमीपे स्थित्वा, किरातानां सप्त प्रमुखान् विजितवान्। अनन्तरं महाबलः कुन्तीपुत्रः सुह्यान् च प्रसुह्यान् च तेषां मित्राणि च युद्धे विजित्य, मगधेषु अग्रे गतवान्। दण्डं दण्डधारं भूमिपतींश्च अधीनं कृत्वा, तैः सह गिरीव्रजं प्रस्थितवान्। जरासन्धं सान्त्व्य अधीनं कृत्वा, तैः सर्वैः सह कर्णं महाबलिनं प्रति गतवान्। भीमः चतुर्वर्गसेनया भूमिं कम्पयन्, शत्रुसूदनं कर्णं युद्धे अभिपीडितवान्। कर्णं युद्धे पराजित्य अधीनं कृत्वा, पर्वतानां राज्ञः अपि विजितवान्। ततः मोदागिरौ पाण्डुपुत्रः बाहुबलात् महाबलिनं राजानं महान् युद्धे निपातितवान्। ततः पुण्ड्रराजः वीरः वासुदेवमुपगम्य, "वृष्णिवीरं न युद्धिष्ये" इति पाण्ड्रकः उक्तवान्। कृष्णबाहुभयात् राजा शीघ्रं करं दत्तवान्, कौशिकीकावरेषु स्थितः महाबलिनः अपि करं अदत्त। तौ महाबलिनौ, वीर्ये प्रबलौ, युद्धे विजित्य, वङ्गराजं प्रति अग्रे गतौ। स समुद्रसेनं च चन्द्रसेनं च ताम्रलिप्तराजं च कर्वटेश्वरं च विजितवान्। सुह्याधिपं च समुद्रतीरे स्थितान् च, भरतश्रेष्ठ, सर्वान् म्लेच्छसमूहान् अपि अधीनं कृतवान्। एवं नानाविधानि भूमीश्च विजित्य, वायुसुतः तेषां करं ग्रहीत्वा अतिवीर्यवान् अभवत्। समुद्रतीरे स्थितान् सर्वान् म्लेच्छराज्ञः करं ग्रहीत्वा, नानाविधानि रत्नानि च आनयत्। चन्दनं, अगुरु, वासांसि, मुक्ताफलवस्त्राणि, सुवर्णं, रजतं, प्रवालं, महद् धनं च आनयत्। ततः शतकोटिभिः धनवर्षं कृत्वा, महात्मनं कुन्तीपुत्रं पाण्डवं सम्पूर्णं धनं दत्तवान्। इन्द्रप्रस्थं आगत्य, भीमः घोरवीर्यः तत् सर्वं धनं धर्मराजाय युधिष्ठिराय समर्पितवान्। एवं सहदेवः धर्मराजेन पूजितः, दक्षिणदिशं महतीं सेनां गृहीत्वा प्रस्थितवान्। स महाबलः प्रथमं शूरसेनान् समस्तान् विजित्य, कौरवः मत्स्यराजं बलात् अधीनं कृतवान्। दन्तवक्त्रं महाबलिनं राजाधिराजं विजित्य, करं ग्राहयित्वा तं स्वराज्ये स्थापितवान्। सुकुमारं च सुमित्रं नराधिपं च अधीनं कृत्वा, अन्यान् मत्स्यान् पटच्चरान् अपि अधीनं कृतवान्। सहदेवः शीघ्रं निषादभूमिं, गोश्रृङ्गं श्रेष्ठं पर्वतं, श्रेणिमन्तं राजानं च विजितवान्। भूमिं विजित्य, कुन्तिभोजं उपगम्य, स्नेहेन तस्य आज्ञां स्वीकृतवान्। ततः, चर्मण्वत्याः तटे, जाम्भकपुत्रं राजानं दृष्टवान्, यः पूर्वशत्रुना वासुदेवेन पराजितः। तेन सह, भरत, सहदेवः युद्धं कृतवान्; तं युद्धे विजित्य दक्षिणं प्रस्थितवान्। स एकनं, अपरसेकनं, विविधानि रत्नानि च गृहीत्वा, तेन सह नर्मदां प्रति गतवान्। भगदत्तः महाबाहुः क्षत्रियः नारकपुत्रः अर्जुनाय पूर्वं करं दत्तवान् इति श्रुत्वा, तस्मात् प्रत्यागतवान्। अश्विनिपुत्रः वीर्यसम्पन्नः, अवन्त्यौ वीर्यशाली राजानौ विंदं च अनु विंदं च महान् सेनया सहितौ युद्धे पराजितवान्। ततः रत्नानि गृहीत्वा भोजकटपुरं गतवान्; तत्र, अच्युत, द्विदिनं युद्धं अभवत्। एवं महाबलिनः पाण्डवाः, धर्मराजस्य आज्ञया, दिशः विजयन्तः, करं रत्नानि च समर्पयन्तः, धर्मराजं युधिष्ठिरं महाधनसम्पन्नं कृतवन्तः।