शुक्रः, बृहस्पतिः, बुधः, अङ्कारकः, शनैश्चरः, राहुश्च, सर्वे च ग्रहाः तत्र समुपविष्टाः आसन्। मन्त्रः, रथन्तरं, हरिमान्, वसुमान्, आदित्या, राजर्षयश्च, सर्वे युग्मशः निर्दिष्टाः दृष्टाः। मरुतः, विश्वकर्मा, वसवः, पितृगणाः, हविश्च, सर्वे तत्र विराजमानाः आसन्। ऋग्वेदः, सामवेदः, यजुर्वेदः, अथर्ववेदः, सर्वे च विद्याः, पाण्डव, तत्र संस्थिताः। इतिहासाः, उपवेदाः, सर्वे वेदाङ्गानि, ग्रहाः, यज्ञाः, सोमः, सर्वे देवताः अपि तत्र आसन्। सावित्री, दुःखपारगमिनी, सप्तवाणी, बुद्धिः, धृतिः, श्रोत्रम्, विवेकः, प्रज्ञा, कीर्तिः, क्षमाश्च, तत्र विराजन्ते। सामानि, स्तुतयः, विविधाः आख्यायिकाः, तर्कयुक्ताः भाष्याणि, रूपयुक्तानि सर्वाणि, नराधिप, तत्र दृश्यन्ते। नाटकानि, काव्यानि, आख्यानानि, कथा-प्रबन्धाश्च, धर्मशीलाः, आचार्यपूजकाः चान्ये तत्र स्थिताः। क्षणाः, निमेषाः, शुभमूहूर्ताः, दिनरात्रे, पक्षौ, मासाः, षडृतवः, भारत, तत्र व्यवस्थिताः। वर्षाणि, पञ्च युगानि, चतुर्विधं दिनरात्रं, दिव्यं कालचक्रं, नित्यं, अव्ययं, अजरं च तत्र स्थितम्। धर्मचक्रं अपि नित्यं तत्र स्थितम्, युधिष्ठिर; अदिति, दिति, दानुः, सुरसा, विनता, ईरा च तत्र आसन्। कालिका, सुरभिः देवी, सरमा, गौतमी च। प्रभा, कद्रू, देव्यमाते, रुद्राणी, श्रीः, लक्ष्मीः, भद्रा, षष्ठी चान्या। गोमय्याकारधारिणी पृथिवी, लज्जा, स्वाहा, कीर्तिः, सुरा, शची देवी, श्रीः, अरुन्धती च। संवृत्तिः, आशा, नियतिः, सृष्टिः, रति देवी—एताः चान्याश्च देव्यो वै प्रजापतेः सेवायाम् आसन्। आदित्या, वसवः, रुद्राः, मरुतः, अश्विनौ, विश्वेदेवाः, साध्याः, शीघ्रगामिनः पितरश्च तत्र आसन्। सप्तविधाः पितरः, नरश्रेष्ठ, ज्ञेयाः—चत्वारः रूपिणः, त्रयः च देहवन्तः। वैराजाः, अग्निष्वात्ताः, गार्हपत्याः, नाकचराः, एते पितरः लोकेषु प्रसिद्धाः। सोमपाः, एकशृङ्गाः, चतुर्वेदाः, कलाः—एते पितरः चतुर्षु वर्णेषु पूज्यन्ते, नृप। एतेन सोमः कदाचित् पोषितः, पुनः च पोष्यते; सर्वे एते पितरः प्रजापतेः समीपं गताः। हर्षेण ते ब्रह्माणं अनन्तवीर्यं पूजयन्ति; राक्षसाः, पिशाचाः, दानवाः, गुह्यकाः अपि तद्वत् पूजयन्ति। नागाः, सुपर्णाः, पशवः, पितामहः च पूज्यन्ते; स्थावरजङ्गमाः, महाभूतानि च अपि। पुरन्दरः देवेशः, वरुणः, धनदः, यमः, महादेवः च होमेन सदा तत्र सर्वथा गच्छन्ति। महासेनः, नृप, सदा पितामहम् अत्र पूजयति; नारायणः देवः, दिव्यर्षयश्च तत्र पूजयन्ति। वालखिल्याः, योनिजाः अयोनिजाश्च मुनयः, यच्चेदं त्रिषु लोकेषु दृश्यते—स्थावरजङ्गमं—सर्वं तत् मया तत्र दृष्टं, नृपश्रेष्ठ। अष्टाशीतिसहस्राणि ब्रह्मचारिणः ऋषयः, पञ्चाशत् पुत्रवत्सलाः ऋषयः, पाण्डव, तत्र सन्ति। सर्वे तत्र दिव्याः, यथाकामं दृष्ट्वा, तम् प्रणम्य, यथायोग्यं निर्गच्छन्ति। देवाः, दानवाः, नागाः, द्विजातयः, यक्षाः, सुपर्णाः, कालेयाः, गन्धर्वाः, अप्सरः ये अतिथयः आगच्छन्ति— एतेषां महाभागानां, स्थिरव्रतानां, ब्रह्मा लोकपितामहः, सर्वभूतहितैषिणः, यथायोग्यं ददाति। तान् प्रतिगृह्य, सर्वगतः, स्वयम्भूः, अनन्ततेजाः, सः स्वयं सौम्यवाक्यैः, दानैः, भोगैः च संयोजयति, नृप। आगतानां निर्गच्छतां च, भारत, सा सभा संकुला जाता, पितः, महत् हर्षं जनयन्ती। सा दिव्या सभा, सर्वतेजसा व्याप्या, ब्रह्मर्षिसङ्घैः सेविता, शोभायमानाऽभूत्, श्रिया द्युतिमती, निरामया च। एवमां सभा मया दृष्टा, या लोकेषु दुर्लभा; नृपसिंह, तवापि सभा तादृशी नृणाम् मध्ये। एताः सभाः पूर्वं मया देवेषु दृष्टाः, भारत; मानवेषु तु तव सभा उत्तमा इति। ततः युधिष्ठिरः उवाच—"वक्तृश्रेष्ठ, यथावत् वैवस्वतस्य सभायां राजानः ये सन्ति, तेषां त्वया वर्णनं कृतम्; अधुना, प्रभो, यथावद् मे कथय। वरुणस्य सभायां त्वया नागाः, महादैत्येश्वराः, नद्यः, समुद्राश्च वर्णिताः। धनदस्य सभायां यक्षाः, गुह्यकाः, राक्षसाः, गन्धर्वाः, अप्सरः, वृषध्वजः भगवाञ्चोक्तः। पितामहस्य सभायां, महर्षे, सर्वे देवगणाः, सर्वाणि शास्त्राणि अपि त्वया वर्णितानि। शक्रस्य सभायां, मुनिश्रेष्ठ, देवाः, गन्धर्वाः, विविधाः महर्षयः च संक्षेपेण निगदिताः। केवलं हि एकः राजर्षिः, हरिश्चन्द्रः, त्वया शक्रस्य महात्मनः सभायाम् उक्तः।