तत्र सभा मध्ये परमभाग्यशाली पर्वतः, महर्षिः मार्कण्डेयः, पवित्रपाणिः, सावर्णिः, भालुकिः, गालवः च उपस्थिताः। तथा जङ्घबन्धुः, रैभ्यः, क्रोधेन प्रख्यातः भृगुः, हरिबभ्रुः, कौण्डिन्यः, चिरस्थायी बभ्रुमालिः च तत्र आसन्। कक्षीवान्, औशिजः, नचिकेताः, गौतमः, पैङ्गिः, वराहः, शुनकः, तथा महान् तपस्वी शाण्डिल्यः तत्र आसन्। कुक्कुरः, वेणुजङ्घः, कालापः, तथा कथः अपि तत्र आसन्—ते धर्मविदः, संयतात्मानः, इन्द्रियजयिनः ऋषयः। एते तथा अन्ये बहवः श्रेष्ठाः ऋषयः, वेदवेदाङ्गविदः, महात्मनः तस्य सभायाम् उपस्थिताः। ते धर्मज्ञाः, शुद्धाचाराः, शुभकथाः कथयन्तः, तथा वीरश्रेष्ठाः, धर्मराजं युधिष्ठिरं सेवाम् अकुर्वन्। तत्र दीप्तात्मा, धर्मज्ञः, महात्मा, सततवृद्धिः मुञ्जकेतुः, संग्रामजित्, दुर्मुखः, बलवान् उग्रसेनः च आसन्। कक्षसेनः भूमिपतिः, अक्षेमकः अजयः, कम्बोजराजः, कामथः, महाबलः कम्पनः च तत्र आसन्। सः सततं महाबलिनः यवनान् कम्पयामास, ये शौर्यबलायुधविद्यायुक्ताः आसन्, यथा वज्रधारी देवः कालकेयासुरान् निहन्ति। जटासुरः, मद्रकानां राजा, कुन्तिः, पुलिन्दः, किराताराजः, अङ्गराजः, वङ्गराजः, पुण्ड्रः, पाण्ड्यः, उड्रः, आन्द्रराजः च तत्र आसन्। अङ्गः, वङ्गः, सुमित्रः, महाबलः शैब्यः, किराताराजः, सुमना, यवनाधिपः च तत्र आसन्। चाणूरः, देवरातः, भोजः, भीमरथः, कलिङ्गराजः श्रुतायुधः, मगधराजः जयसेनः च उपस्थिताः। सुकर्मा, चेकितानः, पुरुः, केतुमान्, वसुदानः, विदेहराजः, कृतक्षणः च तत्र आसन्। सुधर्मा, अनिरुद्धः, महाबलः श्रुतायुः, अनुपराजः, दुर्धर्पः, क्रमजित्, सुदर्शनः च तत्र आसन्। शिशुपालः, सहसुतः, करूपाधिपः, वृष्णिप्रधानः, देवस्वरूपः, अभिमानी राजकुमाराः तत्र आसन्। आहुकः, विपृथुः, गदः, सारणः, अक्रूरः, कृतवर्मा, शिनिपुत्रः सत्यकः च तत्र आसन्। भीष्मकः, आकृति, वीरः द्युमत्सेनः, केकयाः धनुष्मन्तः, यज्ञसेनः, सोमकि च उपस्थिताः। केतुमान्, वसुमान्, महाबलः कृतास्त्रः, अन्ये मुख्याः क्षत्रियाः, अतिशयमान्याः च तत्र आसन्। सर्वे एते तथा अन्ये महाबलिनः राजकुमाराः, अर्जुनं आश्रित्य, कुन्तिपुत्रं युधिष्ठिरं सभायाम् उपासन्। रुरुचर्मवसनाः, तत्र धनुर्विद्यां शिक्षाम् अपादन्; तत्र वृष्णिपुत्राः अपि शिक्षिताः। रौक्मिणेयः, साम्बः, युयुधानः सात्यकि, सुधर्मा, अनिरुद्धः, शैव्यः, नरश्रेष्ठः तत्र आसन्। एते तथा अन्ये बहवः राजानः, भूमिपते, तुंबुरुः धनञ्जयस्य नित्यसखा च तत्र उपस्थितः। चित्रसेनः मन्त्रिभिः सह, सप्तविंशतिः, गन्धर्वाः, अप्सरसः, महात्मनः तं सभायाम् उपासन्। किन्नराः गीतवाद्यविशारदाः, ताललयमापनकुशलाः, तत्र गायनम् अकुर्वन्। तुंबुरुणा प्रेरिताः गन्धर्वाः स्वसखिभिः सह, दिव्यगीतैः, यथायोग्यम्, मनसि स्थित्वा, गायनम् अकुर्वन्। तैः पाण्डुपुत्राः, ऋषयः च, प्रमोदिताः; तत्र सत्यनिष्ठाः, व्रतानुष्ठानपरायणाः, सभायाम् उपविष्टाः। यथा दिवि देवाः ब्रह्माणं पूजयन्ति, एवं तत्र युधिष्ठिरं पूजयन्ति। ततः महर्षिणा सम्यक् सत्कृत्य, अनुमोद्यमानः, राजा युधिष्ठिरः क्रमशः प्रत्युवाच। “भगवन्, यथाऽवदः, धर्मनियमः मया यथाशक्ति न्यायेन पालनः। यद् पूर्वराजभिः कृतम्, तत्र न संशयः; यद् कृतम्, तद् उचितम्, अर्थयुक्तम्, न्यायेन प्रवृत्तम्। वयं, प्रभो, तेषां धर्ममार्गं अनुगन्तुम् इच्छामः, किन्तु तेषां दृढसंयमवतां समानं वर्तितुम् न शक्यम्।” एवं एकं वाक्यं उक्त्वा, धर्मात्मा युधिष्ठिरः, तं महर्षिं यथायोग्यम् पूजयित्वा, दिव्यतेजः ऋषिं विश्रान्तम् उपविष्टम् अवलोक्य, समयं ज्ञात्वा, लोकान्तरगच्छन्तं ऋषिं संबोधितुम् आरभत। युधिष्ठिरः, राज्ञां मध्ये दीप्तः, सम्यक् उपविष्टम्, निर्लज्जम् ऋषिं समीपगच्छन्, सभायाम् पृच्छति स्म। “भगवन्, त्वं बहून् विविधान् लोकान्, ब्रह्मणा पूर्वं सृष्टान्, मनसो वेगेन निरीक्षसे। किम् कदाचित् दृष्टम्, वा किम् अन्यत्र, सभायाः इयं वा, अतिरिक्ता वा, अस्ति? ब्रह्मन्, पृच्छामि, वद।” राज्ञः वचनं श्रुत्वा, नारदः पाण्डवम् सौम्यस्मितम् मधुरवचनम् उवाच। “मानुषेषु, प्रिय, मणिमयां सभां तव सदृशीं न दृष्टवान् न श्रुतवान्, भारत। किन्तु ते पितामहस्य, वरुणस्य, इन्द्रस्य, कैलासवासिनः सभां वर्णयिष्यामि। ब्रह्मणः दिव्यां सभां अपि, श्रान्तिहीनां, दैवीमानुषाभिप्राययुक्तां, विश्वरूपां च वर्णयिष्यामि। तत्र देवाः, पितृगणाः, साध्याः, संयतमनसः यज्वानः, शान्ताः ऋषयः, वेदयज्ञाः सम्यक् दानैः शोभन्ति; यदि त्वं, भारतश्रेष्ठ, श्रोतुम् इच्छसि।