ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਪਸਾ ਤੇ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।"
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਂ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
"ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਰਾਜਾ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਯਦਿ ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ—"
ਸ੍ਵਯਂ ਮਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਯਾਜਯਸ੍ਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
"ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਮੇਰੀ ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਓ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਨਾਸ੍ਮਾਕਮੇਤਦ੍ਵਿषਯੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਾਜਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।"
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪ੍ਤਂ ਤਪੋ ਰਾਜਨ੍ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਾ। ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਯੇਨ ਪਰਨ੍ਤਪ
"ਪਰ ਤੂੰ, ਰਾਜਾ, ਵਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਯਾਜਨਾ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਵਾਂਗਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।"
ਸਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਸਤਤਂ ਤ੍ਵਾਜ੍ਯਧਾਰਾਭਿਰ੍ਯਦਿ ਤਰ੍ਪਯਸੇऽਨਲਮ੍
"ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਬਾਰਹ ਸਾਲ ਤਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਲਗਾਤਾਰ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ—"
ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਂ ਨृਪ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਰ੍ਮਨੁਜਾਧਿਪਃ
"ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਤਥਾ ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਾ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਆਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਬਾਰਹ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਦੇਵ ਮੁੜ ਆਏ।
ਦृष੍ਟੈਵ ਚ ਸ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਲੋਕਭਾਵਨਃ। ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਤੋषਿਤੋऽਹਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਯੇਹਾਦ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ।। ਯਾਜਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਵਿਧਿਦृष੍ਟਂ ਪਰਨ੍ਤਪ
"ਮੈਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ। ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।"
ਅਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਦ੍ਯ ਯਾਜਯਾਮਿ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਮਮਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਤਲੇ ਮਹਾਭਾਗੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪ ਯਾਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਂਗਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਪਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਹੀ ਉੱਤਮ ਹਿੱਸਾ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—"
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਜਯਿष੍ਯਤਿ। ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਂਭਾਰਾਃ ਸਂਭ੍ਰਿਯਨ੍ਤੁ ਤੇ
"ਜੋ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਏਗਾ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਤਪ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣ।"
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍। ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਸਂਭਾਰਾਨ੍ਪੁਨਰਾਰ੍ਜਯਤ੍
ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਯਾਜਨਾ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਮੁੜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸਂਭृਤਸਂਭਾਰੋ ਭੂਯੋ ਰੁਦ੍ਰਮੁਪਾਗਮਤ੍। `ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਿਪਾਲਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ।' ਸਂਭृਤਾ ਮਮ ਸਂਭਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਤਿਆਰ ਹਨ।"
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨਮਹਾਦੇਵ ਸ਼੍ਵੋ ਮੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵੇਦਿਤਿ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
"ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮੇਰੀ ਦীক্ষਾ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਸਮਾਹੂਯ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਏष ਰਾਜਾ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਰੁਦਰ ਨੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ—"
ਏਨਂ ਯਾਜਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨ੍ਨਿਯੋਗੇਨ ਭੂਮਿਪਮ੍। ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਵਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵृषਿਰੁਵਾਚ ਹ
"ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਓ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ।"
ਤਤਃ ਸਤ੍ਰਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਥਾਵਿਧਿ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਨ-ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰਿਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਵਿਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਃ ਸ੍ਮ ਯਾਜਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਯਜਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹੌਜਸਃ। ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦীক্ষਾ ਲਈ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਸਭਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੈਂਬਰ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਰਵਾਰ ਹੋਏ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਬਨ੍ਦਿਭਿਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਨਾਗਰੈਸ਼੍ਚਾਭਿਨਨ੍ਦਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਆਦਰ ਪਾਇਆ; ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ; ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਏਵਂਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ। ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਚਾਪਿ ਯਯੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਭਿष੍ਟੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਦਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਰੇ ਪਪੌ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਹਵਿਦ੍ਵਾਰ੍ਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਸਾਰੇ ਯਜਕਾਂ ਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਨੇ ਬਾਰ੍ਹਾ ਸਾਲ ਤੱਕ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ।
ਸਤਤਂ ਚਾਜ੍ਯਧਾਰਾਭਿਰੈਕਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮਣਿ। ਹਵਿषਾ ਚ ਤਤੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਪਰਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਮਗਚ੍ਛਤ
ਉਥੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਰਸਮ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ।
ਨ ਚੈਚ੍ਛਤ੍ਪੁਨਰਾਦਾਤੁਂ ਹਵਿਰਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਪਾਣ੍ਡੁਵਰ੍ਣੋ ਵਿਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਨ ਯਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ
ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਪੀਲਾ ਤੇ ਨਿਰਸ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਤੋ ਭਘਵਤੋ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਵਿਕਾਰਃ ਸਮਜਾਯਤ। ਤੇਜਸਾ ਵਿਪ੍ਰਹੀਣਸ਼੍ਚ ਗ੍ਲਾਨਿਸ਼੍ਚੈਨਂ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਅੱਗ ਵਿਚ ਇਕ ਬਦਲਾਅ ਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਘਟ ਗਈ, ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤੇਜੋਹੀਨਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ। ਜਗਾਮ ਸਦਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਪੂਜਿਤਮ੍
ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਘਟਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਸੀਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਭਗਵਨ੍ਪਰਮਾ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਕृਤਾ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਨਾ ਮਮ
ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਭਗਵਾਨ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।'
ਅਰੁਚਿਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਤੀਵ੍ਰਾ ਤਾਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਪੋਹਿਤੁਮ੍। ਤੇਜਸਾ ਵਿਪ੍ਰਹੀਣੋऽਸ੍ਮਿ ਬਲੇਨ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
'ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਨਿਰਸਤਾ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਚਮਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।'