ਅਥਵਾऽਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਦ੍ਵੇषਕਾਰਣਾਤ੍। ऋਤ੍ਵਿਜੋऽਨ੍ਯਾਨ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਜਨਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
'ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵੈਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਪੰਡਤੋ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਪੰਡਤਾਂ ਕੋਲ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਵਿਰਰਾਮ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਯਦਾ ਨ ਸ਼ੇਕੂ ਰਾਜਾਨਂ ਯਾਜਨਾਰ੍ਥਂ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਪੰਡਤ ਉਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਯਾਜਕਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤਮੂਚੁਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਵ ਕਰ੍ਮਾਮ੍ਯਜਸ੍ਰਂ ਵੈ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਤੇਰੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਕੰਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਦਾ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।'
ਤਤੋ ਵਯਂ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸਤਤਂ ਕਰ੍ਮਵਾਹਿਨਃ। ਸ਼੍ਰਮਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਨ੍ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਥੱਕ ਗਏ ਹਾਂ; ਇਸ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।'
ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤ੍ਵਰਾਸਂਭਾਵਿਤੋऽਨਘ। ਗਚ੍ਛ ਰੁਦ੍ਰਸਕਾਸ਼ਂ ਤ੍ਵਂ ਸਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਜਯਿष੍ਯਤਿ
'ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ, ਨਿਰਮਲ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਜਾ; ਜੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਏ।'
ਸਾਧਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਰ੍ਨृਪਃ। ਕੈਲਾਸਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਪ ਉਗ੍ਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਤਨਕਾ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਨਿਯਤਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਰਾਜਨ੍ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮਤਿष੍ਠਤ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨਿਯਮਤ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ, ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਕਦਾਚਿਦਪਿ षੋਡਸ਼ੇ। ਆਹਾਰਮਕਰੋਦ੍ਰਾਜਾ ਮੂਲਾਨਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਕਦੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤੇ ਕਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਦਿਨ, ਰਾਜਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ—ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਸ੍ਤ੍ਵਨਿਮਿषਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਸ੍ਥਾਣੁਰਿਵਾਚਲਃ। षਣ੍ਮਾਸਾਨਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਬਾਂਹ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਨਾ ਝਪਕਦੇ, ਥੰਮ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਖੜਾ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਆ।
ਤਂ ਤਥਾ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਤਪ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਤ੍ਤਪਃ। ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਪਸਾ ਤੇ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤਪ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।"
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਂ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
"ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਰਾਜਾ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਯਦਿ ਮੇ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ
ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ—"
ਸ੍ਵਯਂ ਮਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਯਾਜਯਸ੍ਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
"ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਮੇਰੀ ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਓ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਨਾਸ੍ਮਾਕਮੇਤਦ੍ਵਿषਯੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਾਜਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।"
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪ੍ਤਂ ਤਪੋ ਰਾਜਨ੍ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਾ। ਯਾਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਯੇਨ ਪਰਨ੍ਤਪ
"ਪਰ ਤੂੰ, ਰਾਜਾ, ਵਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਯਾਜਨਾ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਵਾਂਗਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।"
ਸਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਸਤਤਂ ਤ੍ਵਾਜ੍ਯਧਾਰਾਭਿਰ੍ਯਦਿ ਤਰ੍ਪਯਸੇऽਨਲਮ੍
"ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਬਾਰਹ ਸਾਲ ਤਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਲਗਾਤਾਰ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ—"
ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸੇ ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਂ ਨृਪ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਰ੍ਮਨੁਜਾਧਿਪਃ
"ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦਰ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਤਥਾ ਚਕਾਰ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਾ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਪੁਨਰਾਯਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਆਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਬਾਰਹ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਦੇਵ ਮੁੜ ਆਏ।
ਦृष੍ਟੈਵ ਚ ਸ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਲੋਕਭਾਵਨਃ। ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਤੋषਿਤੋऽਹਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਯੇਹਾਦ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ।। ਯਾਜਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਵਿਧਿਦृष੍ਟਂ ਪਰਨ੍ਤਪ
"ਮੈਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ। ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ।"
ਅਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਦ੍ਯ ਯਾਜਯਾਮਿ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਮਮਾਂਸ਼ਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਤਲੇ ਮਹਾਭਾਗੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
"ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪ ਯਾਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਂਗਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ। ਪਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਹੀ ਉੱਤਮ ਹਿੱਸਾ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—"
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਜਯਿष੍ਯਤਿ। ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਂਭਾਰਾਃ ਸਂਭ੍ਰਿਯਨ੍ਤੁ ਤੇ
"ਜੋ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਏਗਾ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਤਪ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣ।"
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍। ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਸਂਭਾਰਾਨ੍ਪੁਨਰਾਰ੍ਜਯਤ੍
ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਯਾਜਨਾ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਮੁੜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸਂਭृਤਸਂਭਾਰੋ ਭੂਯੋ ਰੁਦ੍ਰਮੁਪਾਗਮਤ੍। `ਉਵਾਚ ਚ ਮਹਿਪਾਲਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ।' ਸਂਭृਤਾ ਮਮ ਸਂਭਾਰਾਃ ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਰੁਦਰ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਉਪਕਰਨ ਤਿਆਰ ਹਨ।"
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨਮਹਾਦੇਵ ਸ਼੍ਵੋ ਮੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਭਵੇਦਿਤਿ। ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
"ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮੇਰੀ ਦীক্ষਾ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ—
ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਸਮਾਹੂਯ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਏष ਰਾਜਾ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਰੁਦਰ ਨੇ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੀ—"
ਏਨਂ ਯਾਜਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨ੍ਨਿਯੋਗੇਨ ਭੂਮਿਪਮ੍। ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਵਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤ੍ਵृषਿਰੁਵਾਚ ਹ
"ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਯਾਜਨਾ ਕਰਵਾਓ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ।"
ਤਤਃ ਸਤ੍ਰਂ ਸਮਭਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਥਾਵਿਧਿ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਨ-ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰਿਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਵਿਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਃ ਸ੍ਮ ਯਾਜਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਯਜਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।