ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹਾਨਾਦੈਰੁਤ੍ਕृष੍ਟਤਲਨਾਦਿਤੈਃ। ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਪ੍ਰੀਤਿ ਵਿਜਹ੍ਰੁਃ ਕੁਰੁਵृष੍ਣਯਃ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਕੁਰੂ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਪਿਆਰ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਮੁਤ੍ਤਮਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਦਿਵਸਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਪੂਜਿਤਾਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਦਿਨ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗੁਜ਼ਾਰੇ, ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਰਾਮਂ ਪੁਰੁਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਵृष੍ਮ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਰਥਾਃ। ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਮਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ੍ਵਸਾਂ ਤਦਾ। ਨ੍ਯਾਸੇਤਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਿਧਾਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਿਤृष੍ਵਸਾਯਾਸ਼੍ਚਰਣਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਯਯੌ ਤਦਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਪृਥਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਃ ਪਾਰ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਪੌਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਃ। ਯਯੌ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਰਾਮੋ ਵृष੍ਣਿਭਿਃ ਸਹ ਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦਾ ਵੀਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ, ਰਾਮ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਵਾਰਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਹ ਭਾਰਤ। `ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਰਮਮਾਣੋ ਮਹਾਬਲਃ।' ਉਵਾਸ ਨਗਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪਰ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਹੀ ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਚੌਂਤੀ (34) ਦਿਨ ਰਹਿਆ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ।
ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਯਮੁਨਾਤੀਰੇ ਮृਗਯਾਂ ਸ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਮृਗਾਨ੍ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਰੇਮੇ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਕਿਰੀਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਸੂਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਵਸਾ। ਜਯਨ੍ਤਮਿਵ ਪੌਲੋਮੀ ਖ੍ਯਾਤਿਮਨ੍ਤਮਜੀਜਨਤ੍
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ, ਪੌਲੋਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਂ ਮਹੋਰਸ੍ਕਂ ਵृषਭਾਕ੍ਸ਼ਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸੁषੁਵੇ ਵੀਰਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀਰ, ਅਭਿਮਨ्यु, ਲੰਬੇ ਬਾਂਹ, ਚੌੜੇ ਛਾਤੀ, ਸਾਂਡ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਭੀਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਯੁਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤਸ੍ਤਮਰਿਮਰ੍ਦਨਮ੍। ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰਾਰ੍ਜੁਨਿਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨਿਡਰਤਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਨ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ 'ਅਭਿਮਨ्यु' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸਾਤ੍ਵਤ੍ਯਾਮਤਿਰਥਃ ਸਂਬਭੂਵ ਧਨਞ੍ਜਯਾਤ੍। ਮਖੇ ਨਿਰ੍ਮਥਨੇਨੇਵ ਸ਼ਮੀਗਰ੍ਭਾਦ੍ਧੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਧਨੰਜਯ ਤੋਂ ਸਾਤਵਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਧੂਣੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਯੁਤਂ ਗਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਨਿष੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਦਯਿਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਚਾਭਵਤ੍। ਪਿਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਿਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ। ਸ ਚਾਪਿ ਵਵृਧੇ ਬਾਲਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਚਤੁष੍ਪਾਦਂ ਦਸ਼ਵਿਧਂ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਮਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਅਰ੍ਜੁਨਾਦ੍ਵੇਦ ਵੇਦਜ੍ਞਃ ਸਕਲਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਨੁषਮ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਕਿਸਮਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਈ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲਏ।
ਵਿਜ੍ਞਾਨੇष੍ਵਪਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੌष੍ਠਵੇ ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਵਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਵਿਸ਼ੇषਾਨਭ੍ਯਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਆਗਮੇ ਚ ਪ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਤੁਲ੍ਯਮਿਵਾਤ੍ਮਨਾ। ਤੁਤੋष ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਧਨੰਜਯ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਸਂਹਨਨੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮृषਭਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਮਿਵੋਰਗਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੋਢੀਆਂ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਖੁਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸਿਂਹਦਰ੍ਪਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਮੇਘਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਅਹੰਕਾਰ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼, ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਸ਼ੌਰ੍ਯੇ ਵੀਰ੍ਯੇ ਰੂਪੇ ਤਥਾऽऽਕृਤੌ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਮਘਵਾਨਿਵ ਤਂ ਯਥਾ
ਸ਼ੌਰ, ਬਲ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਭੀਭਤਸੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਘਵਾਨ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਪਿ ਤੁ ਪਞ੍ਚਭ੍ਯਃ ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਲੇਭੇ ਪਞ੍ਚ ਸੁਤਾਨ੍ਵੀਰਾਞ੍ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਪਞ੍ਚਾਚਲਾਨਿਵ
ਪਾਂਚਾਲੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਤੋਂ ਪੰਜ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜ ਪਹਾੜ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਸੁਤਸੋਮਂ ਵृਕੋਦਰਾਤ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਤਾਨੀਕਂ ਚ ਨਾਕੁਲਿਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਤੋਂ ਸੁਤਸੋਮਾ, ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰਮਾ, ਅਤੇ ਨਕੁਲ ਤੋਂ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਜਣੇ।
ਸਹਦੇਵਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਸੇਨਮੇਤਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਸੁषੁਵੇ ਵੀਰਾਨਾਦਿਤ੍ਯਾਨਦਿਤਿਰ੍ਯਥਾ
ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ; ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਜਣੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਅਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਣਿਆ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਮੂਚੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਪਰਪ੍ਰਹਰਣਜ੍ਞਾਨੇ ਪ੍ਰਤਿਵਿਨ੍ਧ੍ਯੋ ਭਤ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਪ੍ਰਤਿਵਿੰਧਿਆ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਸੁਤੇਸੋਮਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਸੋਮਾਰ੍ਕਸਮਤੇਜਸਮ੍। ਸੁਤਸੋਮਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਸੁषੁਵੇ ਭੀਮਸੇਨਤਃ
ਸੁਤਸੋਮਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਵੇਂ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸੁਤਸੋਮਾ ਨੂੰ ਜਣਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਹਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵृਤ੍ਤੇਨ ਕਿਰੀਟਿਨਾ। ਜਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰ੍ਮਾ ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਮੁਕੁਟਧਾਰੀ ਨੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤਕਰਮਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਾਨੀਕਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਕੌਰਵ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਨਾਮਾਨਂ ਨਕੁਲਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਨਕੁਲ ਨੇ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ, ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੌਰਵ, ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਣਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਜੀਜਨਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਵਹ੍ਨਿਦੈਵਤੇ। ਸਹਦੇਵਾਤ੍ਸੁਤਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਸੇਨੇਤਿ ਤਂ ਵਿਦੁਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਕਵਰ੍षਾਨ੍ਤਰਾਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਅਨ੍ਵਜਾਯਨ੍ਤ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਹਿਤੈषਿਣਃ
ਇਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ਨਾਲ ਜਣੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।