ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਤਕਣ੍ਠੀਨਾਮਰੋਮਾਣਾਂ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍। ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਤੇ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪृष੍ਠ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਚਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਬਾਹ੍ਲਿਕਾਨਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਦਦੌ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਧਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤਾਕृਤਸ੍ਯ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਕਨਕਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਃ। ਮਨੁष੍ਯਭਾਰਾਨ੍ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਦਦੌ ਦਸ਼ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦਸ਼ਾਰਹ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ, ਆਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ, ਬਣੇ ਤੇ ਅਣਬਣੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਦਸ ਲੋਡ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਗਜਾਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਧਾ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਤਾਂ ਮਦਮ੍। ਗਿਰਿਕੂਟਨਿਕਾਸ਼ਾਨਾਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਜਾਂ (ਹਾਥੀਆਂ) ਵੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਪਟੁਘਣ੍ਟਾਨਾਂ ਚਾਰੂਣਾਂ ਹੇਮਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹੈਰੁਪੇਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਾਹਸਪ੍ਰਿਯਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਰਾਮਃ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਿਕਂ ਦਦੌ ਪਾਰ੍ਥਾਯ ਲਾਙ੍ਗਲੀ। ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਹਲਧਰਃ ਸਂਬਨ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਨਯਨ੍
ਹਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਮਹਾਧਨਰਤ੍ਨੌਘੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ਬਲਫੇਨਵਾਨ੍। ਮਹਾਗਜਮਹਾਗ੍ਰਾਹਃ ਪਤਾਕਾਸ਼ੈਵਲਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਕੰਬਲਾਂ ਦੀ ਝਾਗ ਵਰਗੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਜਲ-ਪੌਦੇ ਦੇ ਗੁੱਝ।
ਪਾਣ੍ਡੁਸਾਗਰਮਾਵਿਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਧਨਃ। ਪੂਰ੍ਣਮਾਪੂਰਯਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਿषਚ੍ਛੋਕਾਵਹੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਘਟੇ ਬਿਨਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਲਿਆਈ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ਸਮੇਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕੁਰੁਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਜਹ੍ਰੁਰਮਰਾਵਾਸੇ ਨਰਾਃ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਯਥਾ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਕੁਰੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹਾਨਾਦੈਰੁਤ੍ਕृष੍ਟਤਲਨਾਦਿਤੈਃ। ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਪ੍ਰੀਤਿ ਵਿਜਹ੍ਰੁਃ ਕੁਰੁਵृष੍ਣਯਃ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਕੁਰੂ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਪਿਆਰ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਮੁਤ੍ਤਮਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਦਿਵਸਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਪੂਜਿਤਾਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਦਿਨ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗੁਜ਼ਾਰੇ, ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਰਾਮਂ ਪੁਰੁਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਵृष੍ਮ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਰਥਾਃ। ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਮਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ੍ਵਸਾਂ ਤਦਾ। ਨ੍ਯਾਸੇਤਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਿਧਾਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਿਤृष੍ਵਸਾਯਾਸ਼੍ਚਰਣਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਯਯੌ ਤਦਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਪृਥਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਃ ਪਾਰ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਪੌਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਃ। ਯਯੌ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਰਾਮੋ ਵृष੍ਣਿਭਿਃ ਸਹ ਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦਾ ਵੀਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ, ਰਾਮ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਵਾਰਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਹ ਭਾਰਤ। `ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਰਮਮਾਣੋ ਮਹਾਬਲਃ।' ਉਵਾਸ ਨਗਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪਰ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਹੀ ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਚੌਂਤੀ (34) ਦਿਨ ਰਹਿਆ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ।
ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਯਮੁਨਾਤੀਰੇ ਮृਗਯਾਂ ਸ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਮृਗਾਨ੍ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਰੇਮੇ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਕਿਰੀਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਸੂਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਵਸਾ। ਜਯਨ੍ਤਮਿਵ ਪੌਲੋਮੀ ਖ੍ਯਾਤਿਮਨ੍ਤਮਜੀਜਨਤ੍
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ, ਪੌਲੋਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਂ ਮਹੋਰਸ੍ਕਂ ਵृषਭਾਕ੍ਸ਼ਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸੁषੁਵੇ ਵੀਰਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀਰ, ਅਭਿਮਨ्यु, ਲੰਬੇ ਬਾਂਹ, ਚੌੜੇ ਛਾਤੀ, ਸਾਂਡ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਭੀਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਯੁਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤਸ੍ਤਮਰਿਮਰ੍ਦਨਮ੍। ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰਾਰ੍ਜੁਨਿਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨਿਡਰਤਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਨ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ 'ਅਭਿਮਨ्यु' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸਾਤ੍ਵਤ੍ਯਾਮਤਿਰਥਃ ਸਂਬਭੂਵ ਧਨਞ੍ਜਯਾਤ੍। ਮਖੇ ਨਿਰ੍ਮਥਨੇਨੇਵ ਸ਼ਮੀਗਰ੍ਭਾਦ੍ਧੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਧਨੰਜਯ ਤੋਂ ਸਾਤਵਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਧੂਣੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਯੁਤਂ ਗਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਨਿष੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਦਯਿਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਚਾਭਵਤ੍। ਪਿਤॄਣਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਿਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ। ਸ ਚਾਪਿ ਵਵृਧੇ ਬਾਲਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਚਤੁष੍ਪਾਦਂ ਦਸ਼ਵਿਧਂ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਮਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਅਰ੍ਜੁਨਾਦ੍ਵੇਦ ਵੇਦਜ੍ਞਃ ਸਕਲਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਨੁषਮ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਕਿਸਮਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਈ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲਏ।
ਵਿਜ੍ਞਾਨੇष੍ਵਪਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੌष੍ਠਵੇ ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਵਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਵਿਸ਼ੇषਾਨਭ੍ਯਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ, ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਆਗਮੇ ਚ ਪ੍ਰਯੋਗੇ ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਤੁਲ੍ਯਮਿਵਾਤ੍ਮਨਾ। ਤੁਤੋष ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਧਨੰਜਯ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਸਂਹਨਨੋਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮृषਭਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਮਿਵੋਰਗਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੋਢੀਆਂ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਖੁਲ੍ਹੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸਿਂਹਦਰ੍ਪਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਮੇਘਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਅਹੰਕਾਰ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼, ਅਤੇ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।