ਤਤਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਾਕ੍ਰੂਰਾਵਪ੍ਰਮੇਯਾਵਦੀਨਵਤ੍। ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਧਨੌਘਮੁਪਜਹ੍ਰਤੁਃ
ਫਿਰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਕਰੂਰ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਹਨ, ਸੁਭਦਰਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਪ੍ਰਵਾਲਾਨਿ ਚ ਹਾਰਾਣਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਕੁਥਾਸ੍ਤਰਪਰਿਸ੍ਤੋਮਾਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਜਿਨਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਨ੍
ਉਹ ਲਾਲ, ਹਾਰ, ਗਹਿਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਤੇ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲਾਂ ਮੁੱਖ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਰਂਤ੍ਨੌਗੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤਪ੍ਰਭਮਜਾਯਤ। ਸ਼ਯਨਾਸਨਯਾਨੈਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਯੂਨਾਂ ਵਿਵਾਹਪਰਮੋਤ੍ਸਵਃ। ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਮਵਰ੍ਤਤ
ਫਿਰ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਤਿਉਹਾਰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਦਦੌ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਜਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਹਰਣਂ ਵੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾ ਜ੍ਞਾਤਿਦੇਯਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦੌਲਤ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ।
ਰਥਾਨਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਚਤੁਰ੍ਯੁਜਾਮੁਪੇਤਾਨਾਂ ਸੂਤੈਃ ਕੁਸ਼ਲਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲਟਕਦੇ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਦਿੱਤੇ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਕृष੍ਮੋ ਗਵਾਮਯੁਤਮੇਵ ਚ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਥੁਰਦੇਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਦੂਧ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਵੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਬਡਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸਮਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਦਦੌ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਚਾਂਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੁਤੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਵਤਰੀਣਾਂ ਚ ਦਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਵਾਤਰਂਹਸਾਮ੍। ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਞ੍ਜਨਕੇਸ਼ੀਨਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਚੀਸ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਕਾਲੀ ਜੂੜ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਈਆਂ ਖਚਰਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ੍ਨਾਨਪਾਨੋਤ੍ਸਵੇ ਚੈਵ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਵਯਸਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਗੌਰੀਣਾਂ ਸੁਵੇषਾਣਾਂ ਸੁਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਸਨਾਨ ਤੇ ਪੀਣ ਦੀ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਉਹ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਗੋਰੀਆਂ, ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਤਕਣ੍ਠੀਨਾਮਰੋਮਾਣਾਂ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍। ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਤੇ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪृष੍ਠ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਚਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਬਾਹ੍ਲਿਕਾਨਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਦਦੌ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਧਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤਾਕृਤਸ੍ਯ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਕਨਕਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਃ। ਮਨੁष੍ਯਭਾਰਾਨ੍ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਦਦੌ ਦਸ਼ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦਸ਼ਾਰਹ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ, ਆਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ, ਬਣੇ ਤੇ ਅਣਬਣੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਦਸ ਲੋਡ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਗਜਾਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਧਾ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਤਾਂ ਮਦਮ੍। ਗਿਰਿਕੂਟਨਿਕਾਸ਼ਾਨਾਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਜਾਂ (ਹਾਥੀਆਂ) ਵੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਪਟੁਘਣ੍ਟਾਨਾਂ ਚਾਰੂਣਾਂ ਹੇਮਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹੈਰੁਪੇਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਾਹਸਪ੍ਰਿਯਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਰਾਮਃ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਿਕਂ ਦਦੌ ਪਾਰ੍ਥਾਯ ਲਾਙ੍ਗਲੀ। ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਹਲਧਰਃ ਸਂਬਨ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਨਯਨ੍
ਹਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਮਹਾਧਨਰਤ੍ਨੌਘੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ਬਲਫੇਨਵਾਨ੍। ਮਹਾਗਜਮਹਾਗ੍ਰਾਹਃ ਪਤਾਕਾਸ਼ੈਵਲਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਕੰਬਲਾਂ ਦੀ ਝਾਗ ਵਰਗੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਜਲ-ਪੌਦੇ ਦੇ ਗੁੱਝ।
ਪਾਣ੍ਡੁਸਾਗਰਮਾਵਿਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਧਨਃ। ਪੂਰ੍ਣਮਾਪੂਰਯਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਿषਚ੍ਛੋਕਾਵਹੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਘਟੇ ਬਿਨਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਲਿਆਈ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ਸਮੇਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕੁਰੁਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਜਹ੍ਰੁਰਮਰਾਵਾਸੇ ਨਰਾਃ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਯਥਾ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਕੁਰੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।
ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹਾਨਾਦੈਰੁਤ੍ਕृष੍ਟਤਲਨਾਦਿਤੈਃ। ਯਥਾਯੋਗਂ ਯਥਾਪ੍ਰੀਤਿ ਵਿਜਹ੍ਰੁਃ ਕੁਰੁਵृष੍ਣਯਃ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਕੁਰੂ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਪਿਆਰ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਮੁਤ੍ਤਮਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਦਿਵਸਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਪੂਜਿਤਾਃ ਕੁਰੁਭਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਃ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਦਿਨ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗੁਜ਼ਾਰੇ, ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਰਾਮਂ ਪੁਰੁਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਵृष੍ਮ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਰਥਾਃ। ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਕੁਰੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਮਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ੍ਵਸਾਂ ਤਦਾ। ਨ੍ਯਾਸੇਤਿ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਿਧਾਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਿਤृष੍ਵਸਾਯਾਸ਼੍ਚਰਣਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਯਯੌ ਤਦਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਪृਥਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਃ ਪਾਰ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਪੌਰੈਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਃ। ਯਯੌ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਰਾਮੋ ਵृष੍ਣਿਭਿਃ ਸਹ ਸਂਯੁਤਃ
ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦਾ ਵੀਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ, ਰਾਮ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਵਾਰਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਹ ਭਾਰਤ। `ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਰਮਮਾਣੋ ਮਹਾਬਲਃ।' ਉਵਾਸ ਨਗਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਪਰ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਭਾਰਤ, ਉਥੇ ਹੀ ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਚੌਂਤੀ (34) ਦਿਨ ਰਹਿਆ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ।
ਵ੍ਯਚਰਦ੍ਯਮੁਨਾਤੀਰੇ ਮृਗਯਾਂ ਸ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਮृਗਾਨ੍ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਰੇਮੇ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਕਿਰੀਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਿਰਣ ਤੇ ਸੂਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਵਸਾ। ਜਯਨ੍ਤਮਿਵ ਪੌਲੋਮੀ ਖ੍ਯਾਤਿਮਨ੍ਤਮਜੀਜਨਤ੍
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ, ਪੌਲੋਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਂ ਮਹੋਰਸ੍ਕਂ ਵृषਭਾਕ੍ਸ਼ਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਸੁषੁਵੇ ਵੀਰਮਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀਰ, ਅਭਿਮਨ्यु, ਲੰਬੇ ਬਾਂਹ, ਚੌੜੇ ਛਾਤੀ, ਸਾਂਡ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਜਨਮਿਆ।