ਸਂਮृष੍ਟਸਿਕ੍ਤਪਨ੍ਥਾਨਂ ਪੁष੍ਪਪ੍ਰਕਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਚਨ੍ਦਨਸ੍ਯ ਰਸੈਃ ਸ਼ੀਤੈਃ ਪੁਮ੍ਯਗਨ੍ਧੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਰਸਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਠੰਢੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਹ੍ਯਤਾऽਗੁਰੁਣਾ ਚੈਵ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵਣਿਗ੍ਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਣ ਜਲਾਈ ਗਈ; ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਪੇਦੇ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੈਸ੍ਤਥਾ ਭੋਜੈਃ ਸਮੇਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਭੋਜਾਂ ਦੇ ਸੰਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਪੌਰੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਭਵਨਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਗृਹੋਪਮਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਪाकर, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸਮਾਗਚ੍ਛਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੇਸ਼ਵਮਾਘ੍ਰਾਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਵਿਨਯੇਨਾਭਿਪੂਜਯਨ੍। ਭੀਮਂ ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਭੀਮ ਦਾ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਕਾਰੈਰ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਗੁਰੁਵਤ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਯਸ੍ਯਵਤ੍। ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦਭ੍ਯਵਦਤ੍ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਪ੍ਯਭਿਵਾਦਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪृਥਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮੁਦਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਹਰ੍षਾਦਭਿਗਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਕਰ੍षਣਜਨਾਰ੍ਦਨੌ। ਬਨ੍ਧੁਮਨ੍ਤਂ ਪृਥਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਮਨ੍ਯਤ
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ।
ਤਤਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣਾਕ੍ਰੂਰਾਵਪ੍ਰਮੇਯਾਵਦੀਨਵਤ੍। ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਧਨੌਘਮੁਪਜਹ੍ਰਤੁਃ
ਫਿਰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਕਰੂਰ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਹਨ, ਸੁਭਦਰਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਪ੍ਰਵਾਲਾਨਿ ਚ ਹਾਰਾਣਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਕੁਥਾਸ੍ਤਰਪਰਿਸ੍ਤੋਮਾਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਜਿਨਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਨ੍
ਉਹ ਲਾਲ, ਹਾਰ, ਗਹਿਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਤੇ ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲਾਂ ਮੁੱਖ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਰਂਤ੍ਨੌਗੈਰ੍ਦੀਪ੍ਤਪ੍ਰਭਮਜਾਯਤ। ਸ਼ਯਨਾਸਨਯਾਨੈਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਲੰਗ ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਯੂਨਾਂ ਵਿਵਾਹਪਰਮੋਤ੍ਸਵਃ। ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਮਵਰ੍ਤਤ
ਫਿਰ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੀ ਤਿਉਹਾਰ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਦਦੌ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਜਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਹਰਣਂ ਵੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾ ਜ੍ਞਾਤਿਦੇਯਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਹਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਦੌਲਤ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ।
ਰਥਾਨਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਚਤੁਰ੍ਯੁਜਾਮੁਪੇਤਾਨਾਂ ਸੂਤੈਃ ਕੁਸ਼ਲਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲਟਕਦੇ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਦਿੱਤੇ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਕृष੍ਮੋ ਗਵਾਮਯੁਤਮੇਵ ਚ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਥੁਰਦੇਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਵਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਦੂਧ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਵੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਬਡਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸਮਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਦਦੌ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਹੇਮਭੂषਿਤਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਚਾਂਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੁਤੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਵਤਰੀਣਾਂ ਚ ਦਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਵਾਤਰਂਹਸਾਮ੍। ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਞ੍ਜਨਕੇਸ਼ੀਨਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਚੀਸ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਕਾਲੀ ਜੂੜ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਈਆਂ ਖਚਰਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ੍ਨਾਨਪਾਨੋਤ੍ਸਵੇ ਚੈਵ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਂ ਵਯਸਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਗੌਰੀਣਾਂ ਸੁਵੇषਾਣਾਂ ਸੁਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਸਨਾਨ ਤੇ ਪੀਣ ਦੀ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਉਹ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਗੋਰੀਆਂ, ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ਤਕਣ੍ਠੀਨਾਮਰੋਮਾਣਾਂ ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍। ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਸੁ ਦਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਤੇ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪृष੍ਠ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਚਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਬਾਹ੍ਲਿਕਾਨਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਦਦੌ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਧਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤਾਕृਤਸ੍ਯ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਕਨਕਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਃ। ਮਨੁष੍ਯਭਾਰਾਨ੍ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹੋ ਦਦੌ ਦਸ਼ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਦਸ਼ਾਰਹ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ, ਆਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ, ਬਣੇ ਤੇ ਅਣਬਣੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਦਸ ਲੋਡ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਗਜਾਨਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਧਾ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਤਾਂ ਮਦਮ੍। ਗਿਰਿਕੂਟਨਿਕਾਸ਼ਾਨਾਂ ਸਮਰੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਜਾਂ (ਹਾਥੀਆਂ) ਵੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਪਟੁਘਣ੍ਟਾਨਾਂ ਚਾਰੂਣਾਂ ਹੇਮਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹੈਰੁਪੇਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਾਹਸਪ੍ਰਿਯਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।
ਰਾਮਃ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਿਕਂ ਦਦੌ ਪਾਰ੍ਥਾਯ ਲਾਙ੍ਗਲੀ। ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਹਲਧਰਃ ਸਂਬਨ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਨਯਨ੍
ਹਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਮਹਾਧਨਰਤ੍ਨੌਘੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਮ੍ਬਲਫੇਨਵਾਨ੍। ਮਹਾਗਜਮਹਾਗ੍ਰਾਹਃ ਪਤਾਕਾਸ਼ੈਵਲਾਕੁਲਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਕੰਬਲਾਂ ਦੀ ਝਾਗ ਵਰਗੀ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਜਲ-ਪੌਦੇ ਦੇ ਗੁੱਝ।
ਪਾਣ੍ਡੁਸਾਗਰਮਾਵਿਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਧਨਃ। ਪੂਰ੍ਣਮਾਪੂਰਯਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਿषਚ੍ਛੋਕਾਵਹੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਘਟੇ ਬਿਨਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖ ਲਿਆਈ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ਸਮੇਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕੁਰੁਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਿਜਹ੍ਰੁਰਮਰਾਵਾਸੇ ਨਰਾਃ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਯਥਾ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਕੁਰੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੋਕ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਐਸਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ।