ਲੋਕਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਂ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਪृਥੁਨਾ ਯਥਾ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸਹ ਸਙ੍ਗਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਭਦਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਦਿਤ੍ਸਤਾ ਸੋਦਰਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਵਰਕੇਤੁਨਾ। ਅਰ੍ਹਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਰ੍ਥਾਯਾਯਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਯੋਗ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪਾਰਥਾ, ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਚਾਰ੍ਜੁਨਮ੍। ਭਦ੍ਰਯਾ ਸਹ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਪ੍ਰਾਪਿਤੋ ਵृਜਿਨਂ ਪੁਰਮ੍
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਦਰਾ ਸਮੇਤ ਭੀਭਤсу ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਜਿਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਭੇਜਿਆ।
ਇਤਿ ਪੌਰਜਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਦਨ੍ਤਿ ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ।' ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨਾਗਰਿਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੰਵਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਿਆ।
ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਗਤਂ ਤਥਾ। `ਯਿਯਾਸੁਃ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਅਰਜੁਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਗਿਆ ਸੀ; ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਾਹੁਕਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਤਥਾ ਵਿਪृਥੁਮਕ੍ਰੂਰਂ ਸਂਕਰ੍षਣਵਿਡੂਰਥੌ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਆਹੁਕ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ, ਅਕਰੂਰਾ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੇ ਵਿਦੂਰਥ ਦਾ ਵੀ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਭਿਮਾਨਿਤੈਃ। ਸਂਕਰ੍षਣੇਨ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਹ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ; ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਲ ਵੀ ਸਲਾਹ ਕਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੀ।
ਸਂਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੇਨ ਵृष੍ਣਿਰਾਜ੍ਞਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਜਨਾਰਦਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੇ ਸਲਾਹ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਫੌਜ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਯਾਨਾਨ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾਣਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਸਿਂਹਨਾਦਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਗੂੰਜਦਾ ਨਾਅਰਾ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਠਿਆ।
ਯੋਜਯਨ੍ਤਃ ਸਦਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਯਾਨਯੁਗ੍ਯਂ ਰਥਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਗਜਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਵृष੍ਣਯਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਵਧੀਆ ਯਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ।
ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਃ ਸਹ ਵੀਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰੈਸ਼੍ਚ ਯੋਧੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵृਤਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ,
ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮਹਤਾ ਸ਼ੌਰਿਰਭਿਗੁਪ੍ਤਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਜਗਾਮ ਸ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਸ਼ੌਰੀ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਦਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਕ੍ਰੂਰੋ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਾਣਾਂ ਸੇਨਾਪਤਿਰਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਅਨਾਧृष੍ਟਿਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਉਦ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਅਕਰੂਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉੱਧਵ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹਾਮਨਾਃ। ਸਤ੍ਯਕਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤਃ
ਉੱਧਵ, ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਸਿੱਖਿਆਰਥੀ, ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ; ਸਤਯਕ, ਸਾਤਯਕੀ ਅਤੇ ਸਾਤਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਙ੍ਕੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਰੇਵ ਚ। ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਝਿਲ੍ਲੀ ਵਿਪृਥੁਰੇਵ ਚ
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਸਾਂਬ, ਨਿਸ਼ੰਕੁ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕੁਰ, ਸ਼ੂਰ ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ, ਝਿਲੀ ਅਤੇ ਵਿਪ੍ਰਥੂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।
ਸਾਰਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਗਦਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁषਾਂ ਵਰਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਵृष੍ਣਿਭੋਜਾਨ੍ਧਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਰਣ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਗਦਾ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਆਜਗ੍ਮਃ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਦਾਯ ਹਰਣਂ ਬਹੁ। `ਉਪਹਾਰਂ ਸਮਾਦਾਯ ਪृਥੁਵृष੍ਣਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਲੈ ਕੇ, ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਸੁਭਧ੍ਰਾਮਵਲੋਕਕਾਃ। ਤੇ ਤ੍ਵਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹ ਯਾਦਵਾਃ। ਪੁਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍
ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਰਗੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਸਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਘਵਮਾਗਤਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਯਮੌ ਪ੍ਰਾਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ਤਦਾ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਮਾਘਵ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਭੇਜੇ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹੀਤਂ ਤੁ ਵृष੍ਣਿਚਕ੍ਰਂ ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿਮਤ੍। ਵਿਵੇਸ਼ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਸਂਮृष੍ਟਸਿਕ੍ਤਪਨ੍ਥਾਨਂ ਪੁष੍ਪਪ੍ਰਕਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਚਨ੍ਦਨਸ੍ਯ ਰਸੈਃ ਸ਼ੀਤੈਃ ਪੁਮ੍ਯਗਨ੍ਧੈਰ੍ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਰਸਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਠੰਢੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਹ੍ਯਤਾऽਗੁਰੁਣਾ ਚੈਵ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਵਣਿਗ੍ਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਣ ਜਲਾਈ ਗਈ; ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਤਿਪੇਦੇ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਕੇਸ਼ਵਃ। ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕੈਸ੍ਤਥਾ ਭੋਜੈਃ ਸਮੇਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ ਅਤੇ ਭੋਜਾਂ ਦੇ ਸੰਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਪੌਰੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਭਵਨਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਗृਹੋਪਮਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਪाकर, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸਮਾਗਚ੍ਛਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੇਸ਼ਵਮਾਘ੍ਰਾਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣੋ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਵਿਨਯੇਨਾਭਿਪੂਜਯਨ੍। ਭੀਮਂ ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਤ੍
ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਭੀਮ ਦਾ ਵੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਕਾਰੈਰ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਗੁਰੁਵਤ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਯਸ੍ਯਵਤ੍। ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦਭ੍ਯਵਦਤ੍ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਪ੍ਯਭਿਵਾਦਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪृਥਾ ਚ ਪਾਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਮੁਦਿਤਾਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਸਹ। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮਾਸਾਦ੍ਯ ਬਭੂਵੁਰ੍ਮੁਦਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਹਰ੍षਾਦਭਿਗਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਕਰ੍षਣਜਨਾਰ੍ਦਨੌ। ਬਨ੍ਧੁਮਨ੍ਤਂ ਪृਥਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਮਨ੍ਯਤ
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ।