ਸ੍ਤਿਤਪੂਰ੍ਵਂ ਤਦਾऽऽਭਾष੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਦਾ। ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਯਾਹਿ ਯਾਹੀਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਠਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਾ, ਜਾ!'
ਤਤਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ। ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਜਵਨਾਞ੍ਸ਼ੀਗ੍ਰਮਸ਼੍ਵਾਨ੍ਕृਤਤ੍ਵਰਾ
ਫਿਰ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰਸੀਆਂ ਫੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਕृਤਸਨ੍ਨਾਹਾ ਵृष੍ਣਿਵੀਰਾਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨਯਾਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਜਵਨੈਸ੍ਤੁਰਗੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੀਰ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲੇ।
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਪ੍ਰਾਸਾਦਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਮ੍ਭੇषੁ ਵੇਦਿਕਾਸੁ ਧ੍ਵਜੇषੁ ਚ
ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰਾਂ, ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸ਼ਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ। ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਥ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਯਾਦਵਾਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਤੀਰ ਵੇਖ ਕੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੱਚੇ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਤੀਤ੍ਯ ਤਂ ਰੈਵਤਕਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪृਥੋਰ੍ਵਚਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਾਸ੍ਤੁ ਵृष੍ਣਯਃ
ਰੈਵਤਕ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਪ੍ਰਿਥ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਗਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਪੁਰੋਦ੍ਯਾਨਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਚ ਗਿਰਿਵ੍ਰਜਮ੍
ਪਾਰਥ ਦੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਰਾਜ ਬਾਗ ਤੇ ਵੱਡਾ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਗਏ।
ਸਾਨੁਮੁਜ੍ਜਯਿਨੀਂ ਚੈਵ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ। ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵਾਨਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਵਾਪੀਪਦ੍ਮਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਉਜਜੈਨੀ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗਾਂ, ਅਨਰਤਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਪੰਡ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਪਾਰ ਕੀਤੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧੇਨੁਮਤੀਤੀਰ੍ਥਮਸ਼੍ਵਰੋਧਸਰਃ ਪ੍ਰਤਿ। ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਾਵਰ੍ਤਂ ਤਤਃ ਸ਼ੈਲਮਮ੍ਬੁਦਂ ਚ ਨਗੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਧੇਨੁਮਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਖਸ਼ਾਵਰਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉੱਚਾ ਅੰਬੁਦਾ ਚੋਟੀ ਵੇਖੀ।
ਆਰਾਚ੍ਛृਙ੍ਗਮਥਾਸਾਦ੍ਯ ਤੀਰ੍ਣਃ ਕਰਵਤੀਂ ਨਦੀਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਾਲ੍ਵੇਯਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਨਿषਧਾਨਪ੍ਯਤੀਤ੍ਯ ਚ
ਦੂਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕਰਵਤੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਸਾਲਵੇਯ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਧਾ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਏ।
ਦੇਵਾਪृਥੁਪੁਰਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਤਮਤੀਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦੇਵਾਰਣ੍ਯਮਪਸ਼੍ਯਤ
ਦੇਵਪ੍ਰਥੂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਆਗੇ ਵਧ ਕੇ ਦੇਵ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰਾਯਾਨ੍ਤਂ ਦੇਵਾਰਣ੍ਯੇ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਸ ਵਨਾਨਿ ਨਦੀਃ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਗਿਰਿਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ
ਦੇਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲ, ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਝਰਨੇ ਵੇਖੇ।
ਅਤੀਤ੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਸਾਰਥਿਸ੍ਤਦਾ। ਕੌਰਵਂ ਵਿषਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਸ਼ੋਕਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਾਰਥ, ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਥਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ; ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਸੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸੋਦਰ੍ਯਾਣਾਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਿਂਹਾਸ਼ਯਮਿਵਾਸ਼ਯਮ੍। ਦੂਰਾਦੁਪਵਨੋਪੇਤਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਸਲਿਲਾਵृਤਮ੍
ਮਹਾਂਬਾਂਹਾ ਆਪਣੇ ਭੈਣ ਨਾਲ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਆਲ੍ਹਣ ਵਿੱਚ, ਦੂਰ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਭਦ੍ਰਯਾ ਮੁਦਿਤੋ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵृਜਿਨਂ ਪੁਰਮ੍
ਭਦਰਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਸ਼ਨੂ ਨੇ ਵ੍ਰਜਿਨ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਣਾਤ੍ਰੇ ਪੁਰਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਗੋष੍ਠਂ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਯਾਤ੍ਵਾ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਨਿਵਿष੍ਟੋ ਯਦੁਕਨ੍ਯਯਾ
ਕ੍ਰੋਸ਼ਨਾਤ੍ਰਾ ਦੇ ਪਾਸ ਪਾਰਥ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਪਸ਼ੂ-ਘਰ ਸੀ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਭੀਭਤਸੁ ਯਾਦਵ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਸ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਤੁ ਵੇषੇਣ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਵृਜਿਨਂ ਪੁਰਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਗੋਪੀਆਂ ਵਾਂਗ ਭੇਸ ਪਾ ਕੇ ਵ੍ਰਜਿਨ ਸ਼ਹਿਰ ਚੱਲ।'
ਕਾਮਵ੍ਯਾਹਾਰਿਣੀ ਕृष੍ਣਾ ਰੋਚਤਾਂ ਤੇ ਵਚੋ ਮਮ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਪਰੁषਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸਹ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾਗਤਾਮ੍
'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਰੁੱਖਾ ਬੋਲਵੇ, ਤਾਂ ਕਹਿ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਈ ਹਾਂ।'
ਅਨ੍ਯਵੇषੇਣ ਤੁ ਗਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਦੇਤ੍। ਯਤ੍ਤੁ ਸਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
'ਜੇ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਹੋਵੀਂ।'
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਨਂ ਚ ਦਰ੍ਪਂ ਚ ਵ੍ਯਪਨੀਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵ੍ਰਜ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
'ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਮਾਣ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪ ਜਾ।' ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਭਾषਸੇ। ਸੁਭਦ੍ਰਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਾਂਗੀ।' ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਗੋਪਾਲਾਨ੍ਸ ਸਮਾਨੀਯ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤਰੁਮ੍ਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਯਾਵਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜਯੋषਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਹਨ।'
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸਹ ਸਙ੍ਗਤਾਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪੁਰਵਰਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਭਦਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਵੱਡੀ नगਰੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਣ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੋਪਾਲੈਰਾਨੀਤਾ ਵ੍ਰਜਯੋषਿਤਃ। ਤਤਸ੍ਤਾਭਿਃ ਪਰਿਵृਤਾਂ ਵ੍ਰਜਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗੋਪਾਲਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ; ਫਿਰ, ਉਹ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਤ੍ਵਰਮਾਣਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਿਨੀਮ੍। ਪਾਰ੍ਥਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਗੋਪਾਲਿਕਾਵਪੁਃ
ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਲਾਲ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਗੋਪਾਲਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਬਣਾਕੇ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ।
ਸਾऽਧਿਕਂ ਤੇਨ ਰੂਪੇਣ ਸ਼ੋਭਮਾਨਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। `ਗੋਪਾਲਿਕਾਮਧ੍ਯਗਤਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵृਜਿਨਂ ਪੁਰਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ, ਗੋਪਾਲਣਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਵ੍ਰਜਿਨਾ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਸਸਾਦ ਵਿਵੇਸ਼ ਚ।' ਭਵਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੀਰਪਤ੍ਨੀ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਅੰਦਰ ਗਈ; ਵੱਡਾ ਮਹਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਵੀਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅੰਦਰ ਗਈ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਪृਥੁਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪृਥਾਂ ਭਦ੍ਰਾ ਪਿਤृष੍ਵਸਾਮ੍। ਤਾਂ ਕੁਨ੍ਤੀ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਮੁਪਾਜਿਘ੍ਰਤ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਭਦਰਾ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਕੁੰਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਸਨ, ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਯੁਞ੍ਜਤਾऽਤੁਲਾਮ੍। ਤਤੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸਦृਸ਼ਾਨਨਾ
ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਫਿਰ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਈ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਭਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾऽਹਮਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਤਦਾ ਕृष੍ਣਾ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਚ
ਭਦਰਾ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਸੀ ਹਾਂ।' ਇਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਠੀ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।