ਸਾ ਜਿष੍ਣੁਮਧਿਕਂ ਭੇਜੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੀ ਭਦ੍ਰਾ ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਤਥਾ
ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਜੀਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਚੁਣਿਆ; ਉਹ ਪਾਰਥ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥੋऽਪਿ ਸਦृਸ਼ੋ ਰੂਪਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ। ਇਤ੍ਯੂਚੁਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਜੋੜ ਦਾ ਸੀ; ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਏਵਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਯਾਦਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਾਦਵਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਵੀਪਂ ਗਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਮੁਵਾਚ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਰਦਵੀਪ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਵਸਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥ ਇਹੋष੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਮਾਮਕਂ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸੁਗ੍ਰੀਵਯੋਜਿਤਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਥੇ ਬਾਈਂ ਦਿਨ ਰਹੋ; ਮੇਰਾ ਰਥ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਬਿਆ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਚੜ੍ਹੋ।
ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਸੁਖਂ ਪਾਰ੍ਥ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਵਿਸ਼। ਯਾਦਵੈਃ ਸਹਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ। ਯਤਿਵੇषੇਣ ਨਿਯਤੋ ਵਸ ਤ੍ਵਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਗृਹੇ
ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਰਥ, ਖੰਡਵਪ੍ਰਸਥ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਓ; ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗਾ, ਭਾਰਤਾ। ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਯਤੀ ਵਾਂਗ ਰਹੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਾਮ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਵੀਪਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਕृਤੋਦ੍ਵਾਹਸ੍ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕृਤਕਾਰ੍ਯੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਅੰਤਰਦਵੀਪ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਪਾਰਥ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚੋਪਗਤੋ ਭਾਵਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਾਵਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਵਰ੍ਧਤ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲਈ ਪਿਆਰ ਜਾਗਿਆ; ਪਾਰਥ ਵਿੱਚ ਸੁਭਦਰਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਧਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ।
ਸ ਤਥਾ ਯੁਯੁਜੇ ਵੀਰੋ ਭਦ੍ਰਯਾ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਅਭਿਨਿष੍ਪਨ੍ਨਯਾ ਰਾਮਃ ਸੀਤਯੇਵ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਯੋਧਾ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਭਦਰਾਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ; ਰਾਮਾ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਉਸੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ।
ਅਪਿ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਜਜ੍ਞੇ ਤਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸਨ੍ਨਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਰੂਪੇਣ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਲਾਜ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਥੋੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਉਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਸਤੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸੀ।
ਸ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਦਿਦੀਪੇ ਤਯਾऽਧਿਕਮ੍। ਉਦ੍ਯਤ੍ਸਹਸ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਂਸ਼ੁਃ ਸ਼ਰਦੀਵ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਸੋਭਾ, ਚਮਕ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਧੁੱਪ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਤੁ ਤਂ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮਨੁਰਕ੍ਤਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਕਨ੍ਯਾਪੁਰਗਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਰਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ।
ਵृष੍ਮ੍ਯਨ੍ਧਕਪੁਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦਪਯਾਤੁਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਚਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਗੁਣਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ। ਭੋਜ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਾਮੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਸਰਵੋਤਮ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੋਹਫੇ ਦੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਂ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਵ੍ਰਤਸਮਾਪਨਮ੍। ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮਹਾਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਭਦਰੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਤੇਜੋਬਲਜਵੋਪੇਤੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੈਰ੍ਹਯਵਰੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਵਾਜਿਭਿਃ ਸ਼ੈਵ੍ਯਸੁਗ੍ਰੀਵਮੇਘਪੁष੍ਪਬਲਾਹਕੈਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ—ਸ਼ੈਵਿਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਤੇ ਬਲਾਹਕਾ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਲਿਆ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਥਵਰਂ ਤੂਰ੍ਣਮਿਹਾਨਯ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਵ੍ਰਤਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਭਾषਿਤ੍ਵਾ ਸਖੀਭਿਃ ਸੁਭਗੇ ਸਹ
ਵਰਤ ਦੀ ਨਿਯਤ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੇਰੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਸੁਭਾਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪਰ੍ਯੇਹਿ ਸਹ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧੇਨ ਚ। ਅਨੁਕਰ੍षਾਨ੍ਤਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਤੂਣੀਰਾਂਸ਼੍ਚ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆ; ਝੰਡੇ, ਤੂਣੀ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਥਵਰੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸੋਤ੍ਸੇਧਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਗਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗਦਾਂ ਵੀ ਰੱਖ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਭਦ੍ਰਭਾषਿਣੀ। ਜਗਾਮ ਨृਪਤੇਰ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਤਦਾ
ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਭਲੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਵ੍ਰਤਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰਥੇਨਾਨੇਨ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਵ੍ਰਤਸਮਾਪਨਮ੍
ਵਰਤ ਦੀ ਨਿਯਤ ਲਈ, ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ: 'ਮੈਂ ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।'
ਸ਼ੈਬ੍ਯਸੁਗ੍ਰੀਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸਾਯੁਧੇਨੈਵ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਃ। ਰਥੇਨ ਰਮਣੀਯੇਨ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤਾਰ੍ਥਿਨੀ
ਸ਼ੈਵਿਆ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੱਗੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸੁਭਧ੍ਰਯੈਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਜਨਾਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯੋऽਭਵਨ੍। ਯੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਰਥਵਰਂ ਕਲ੍ਯਾਣੈਰਭਿਭਾष੍ਯ ਤਾਮ੍
ਸੁਭਦਰਾ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਲੋਕ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਲੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਰੋਪ੍ਯ ਆਯੁਧਾਨਿ ਚ ਭਾਮਿਨੀ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਦਾਯ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸੁਭਦ੍ਰਾऽਰ੍ਜੁਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਭਦਰਾ ਨੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਲੈ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਰਥੋऽਯਂ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਆਨੀਤਸ੍ਤਵ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਸ ਤ੍ਵਂ ਯਾਹਿ ਯਥਾਕਾਮਂ ਕੁਰੂਨ੍ਕੌਰਵਨਨ੍ਦਨ
ਇਹ ਰਥ, ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ, ਜਾ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਤੁ ਰਥਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਭਦ੍ਰਸਂਮਤਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਦਦੌ ਸਾ ਵਿਵਿਧਂ ਵਸੁ
ਰਥ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨੀ ਹੋਈ ਸੁਭਦਰਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਨੇਹਵਨ੍ਤਿ ਚ ਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਦਦਾਵੀਪ੍ਸਿਤਾਨਿ ਚ। ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਖਾਣਾ ਤੇ ਜੋ ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਛਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਸ੍ਤਾਨ੍ਯਵਾਪ੍ਯ ਵਸੂਨਿ ਚ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯ ਪਰਮਾਸ਼ਿषਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਤੇ ਉਹ ਦੌਲਤ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਅਭੀਸ਼ੁਗ੍ਰਹਣੇ ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਸਦृਸ਼ੋ ਭੁਵਿ
ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, "ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਫੜਨ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।"
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਪੂਰ੍ਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮੀਞ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਮਾਧਵੀ। ਸੋਦਰਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾ ਹਯਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਫੜ ਲੀਆਂ। ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਭਦਾਈ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।