ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯੈਨਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾ ऋषਿਭਿਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਸਮੇਂ—
ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ। ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ ਰੁਗ੍ਮਿਣੀ ਦੇਵਕੀ ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਇਆ; ਅਰੁੰਧਤੀ, ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ, ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਵੀ—
ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੇऽਪਿ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਭਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਯੋਜਯਨ੍
ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਹੋਈਆਂ; ਅਰਜੁਨ ਲਈ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਭਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਮਹਰ੍षਿਃ ਕਾਸ਼੍ਯਪੋ ਹੋਤਾ ਸਦਸ੍ਯਾ ਨਾਰਦਾਦਯਃ। ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼ਿषਃ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਾਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਹਿ ਤਦਾਰ੍ਜੁਨੇ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਿਆਪ ਨੇ ਹੋਮ ਕਰਵਾਇਆ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਸਦਸੀਏ ਹੋਏ; ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ।
ਅਭਿषੇਕਂ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਮ੍। ਲੋਕਪਾਲੈਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰਭਿष੍ਟੁਤਃ
ਫਿਰ ਮਹਿੰਦਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕਿਰੀਟਾਙ੍ਗਦਹਾਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਹਸ੍ਤਾਭਰਣਕੁਣ੍ਡਲੈਃ। ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਵਾਸਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤਾਜ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਹਾਰ, ਹਥ-ਬੰਦ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਾਸਵ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਪ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਸ਼ਛੀ ਦੇਵੀ ਤਦਾ ਭਦ੍ਰਾਮਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਸ਼ਚੀ ਦੇਵੀ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਭਲਾਈ ਦਿਖਾਈ।
ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵੈਵਾਹ੍ਯਮਙ੍ਗਲਾਨ੍ਯਾਦਵਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਸਹਾਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਭੂषਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਭੂषਣੈਃ
ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਪੌਲੋਮੀਮਿਵ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯੋषਿਤਃ। ਤਤੋ ਵਿਵਾਹੋ ਵਵृਧੇ ਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਪੌਲੋਮੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹੋਮਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍। ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਬਭੌ ਜਿष੍ਣੁਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਇਵ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਹੋਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ, ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਜੀਸ਼ਨੂ ਉਸ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸਾ ਜਿष੍ਣੁਮਧਿਕਂ ਭੇਜੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੀ ਭਦ੍ਰਾ ਰੂਪੇਣ ਵਯਸਾ ਤਥਾ
ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਜੀਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਚੁਣਿਆ; ਉਹ ਪਾਰਥ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥੋऽਪਿ ਸਦृਸ਼ੋ ਰੂਪਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ। ਇਤ੍ਯੂਚੁਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਲਕੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਜੋੜ ਦਾ ਸੀ; ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਏਵਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ। ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਯਾਦਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯਾਦਵਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਵੀਪਂ ਗਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਮੁਵਾਚ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅੰਤਰਦਵੀਪ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਦ੍ਦਿਵਸਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥ ਇਹੋष੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਮਾਮਕਂ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸੁਗ੍ਰੀਵਯੋਜਿਤਮ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਥੇ ਬਾਈਂ ਦਿਨ ਰਹੋ; ਮੇਰਾ ਰਥ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਬਿਆ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਚੜ੍ਹੋ।
ਸੁਭਦ੍ਰਯਾ ਸੁਖਂ ਪਾਰ੍ਥ ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਾਵਿਸ਼। ਯਾਦਵੈਃ ਸਹਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ। ਯਤਿਵੇषੇਣ ਨਿਯਤੋ ਵਸ ਤ੍ਵਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਗृਹੇ
ਸੁਭਦਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਰਥ, ਖੰਡਵਪ੍ਰਸਥ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਓ; ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗਾ, ਭਾਰਤਾ। ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਯਤੀ ਵਾਂਗ ਰਹੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਾਮ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਵੀਪਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਕृਤੋਦ੍ਵਾਹਸ੍ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕृਤਕਾਰ੍ਯੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਅੰਤਰਦਵੀਪ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਪਾਰਥ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚੋਪਗਤੋ ਭਾਵਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਾਵਃ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਵਰ੍ਧਤ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲਈ ਪਿਆਰ ਜਾਗਿਆ; ਪਾਰਥ ਵਿੱਚ ਸੁਭਦਰਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਵਧਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ।
ਸ ਤਥਾ ਯੁਯੁਜੇ ਵੀਰੋ ਭਦ੍ਰਯਾ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਅਭਿਨਿष੍ਪਨ੍ਨਯਾ ਰਾਮਃ ਸੀਤਯੇਵ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਯੋਧਾ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਭਦਰਾਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ; ਰਾਮਾ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਉਸੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ।
ਅਪਿ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਜਜ੍ਞੇ ਤਾਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸਨ੍ਨਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਰੂਪੇਣ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਲਾਜ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਥੋੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ; ਉਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਸਤੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਸੀ।
ਸ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਦਿਦੀਪੇ ਤਯਾऽਧਿਕਮ੍। ਉਦ੍ਯਤ੍ਸਹਸ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਂਸ਼ੁਃ ਸ਼ਰਦੀਵ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਸੋਭਾ, ਚਮਕ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਧੁੱਪ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਤੁ ਤਂ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮਨੁਰਕ੍ਤਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਕਨ੍ਯਾਪੁਰਗਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਰਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ।
ਵृष੍ਮ੍ਯਨ੍ਧਕਪੁਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦਪਯਾਤੁਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਚਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਗੁਣਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ। ਭੋਜ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਾਮੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਸਰਵੋਤਮ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੋਹਫੇ ਦੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਂ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਵ੍ਰਤਸਮਾਪਨਮ੍। ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮਹਾਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਭਦਰੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਤੇਜੋਬਲਜਵੋਪੇਤੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੈਰ੍ਹਯਵਰੋਤ੍ਤਮੈਃ। ਵਾਜਿਭਿਃ ਸ਼ੈਵ੍ਯਸੁਗ੍ਰੀਵਮੇਘਪੁष੍ਪਬਲਾਹਕੈਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ—ਸ਼ੈਵਿਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਮੇਘਪੁਸ਼ਪ ਤੇ ਬਲਾਹਕਾ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ ਲਿਆ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਥਵਰਂ ਤੂਰ੍ਣਮਿਹਾਨਯ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਮ੍। ਵ੍ਰਤਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਭਾषਿਤ੍ਵਾ ਸਖੀਭਿਃ ਸੁਭਗੇ ਸਹ
ਵਰਤ ਦੀ ਨਿਯਤ ਲਈ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੇਰੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਸੁਭਾਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪਰ੍ਯੇਹਿ ਸਹ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧੇਨ ਚ। ਅਨੁਕਰ੍षਾਨ੍ਤਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਤੂਣੀਰਾਂਸ਼੍ਚ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆ; ਝੰਡੇ, ਤੂਣੀ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਥਵਰੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸੋਤ੍ਸੇਧਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਗਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗਦਾਂ ਵੀ ਰੱਖ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਭਦ੍ਰਭਾषਿਣੀ। ਜਗਾਮ ਨृਪਤੇਰ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਤਦਾ
ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਭਲੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।